Kun je aan een ander bewijzen dat je ergens van bewust bent?

[Cognition]

Misschien handiger om een introspectie topic te openen?

Inderdaad.... Maar ik heb eens goed nagedacht over hoe we kunnen zorgen dat iets als psychologische onderwerpen toch op een goede (wetenschappelijke) manier kan worden behandeld met mensen die geen wetenschappelijke achtergrond hebben. Dit is des te moeilijker, omdat de meeste leken wel een erg duidelijk idee hebben van hun eigen geestelijk leven. Het lijkt me daarom niet zo makkelijk.

Ik zal trouwens zo even een stukje tekst posten over concepten en categorisatie. Daarin worden duidelijke argumenten en onderzoeken genoemd waarmee de wetenschap verder kwam. Bekritiseer het rustig en stel gerust vragen. Ik hoop hiermee alleen een klein beetje verduidelijking te kunnen brengen.

[Windsurfer]

Dit is des te moeilijker, omdat de meeste leken wel een erg duidelijk idee hebben van hun eigen geestelijk leven

dat is toch irrelevant voor een wetenschappelijke beschouwing?

groeten,

[Cognition]

Dit is des te moeilijker, omdat de meeste leken wel een erg duidelijk idee hebben van hun eigen geestelijk leven

dat is toch irrelevant voor een wetenschappelijke beschouwing?

groeten,

Bij andere wetenschappen ben je niet zelf (je eigen geest) onderwerp van studie, en daarom is alle kennis dus gebaseerd op experimenten en theorieen en zal er ook veel sneller gediscussieerd worden op basis hiervan. Bovendien hebben velen wel natuur- en scheikunde op de middelbare school gehad, maar geen (wetenschappelijke) psychologie.

[Windsurfer]

Dit is des te moeilijker, omdat de meeste leken wel een erg duidelijk idee hebben van hun eigen geestelijk leven

dat is toch irrelevant voor een wetenschappelijke beschouwing?

groeten,

Bij andere wetenschappen ben je niet zelf (je eigen geest) onderwerp van studie, en daarom is alle kennis dus gebaseerd op experimenten en theorieen en zal er ook veel sneller gediscussieerd worden op basis hiervan. Bovendien hebben velen wel natuur- en scheikunde op de middelbare school gehad, maar geen (wetenschappelijke) psychologie.

wat ik bedoel is dat het onderwerp van studie niet relevant is om tot een wetenschappelijke verhandeling over te gaan. jouw opmerking impliceert dat dit wel zo is.

[Cognition]

wat ik bedoel is dat het onderwerp van studie niet relevant is om tot een wetenschappelijke verhandeling over te gaan. jouw opmerking impliceert dat dit wel zo is.

Dat klopt, het zou niet relevant mogen zijn, maar het lijkt wel zo te zijn. En zeker als degene die deelnemen aan de discussie niet wetenschappelijk geschoold zijn. Zo ken ik weinig onderzoeken naar emotie en dan is de verleiding snel erg groot om vanuit je eigen ervaring te gaan praten

[pietertje]

Jullie (cognition en napoleon) blijven vasthouden aan de psychologie als wetenschap, als een gelovige aan zijn bijbel. Jullie willen zelfs een eigen boekenclubje (lees bijbelclubje) oprichten.

Wetenschap is echter geen religie, en moet het vooral hebben van vernieuwers, niet van gelovigen.

Vernieuwers zijn echter ALTIJD verguist door gelovigen, dus is er niets nieuws onder de zon.

Het is inmiddels geen geheim meer, dat ik vind dat het psychologisch vakgebied wel wat vernieuwing zou kunnen gebruiken, en daar hoort introspectie zeker bij. Want als je je al niet kunt verplaatsen in iemand die geestelijk gezond is, hoe kun je je dan ooit verplaatsen in iemand met psychiatrische klachten. Theoretiseren is wel leuk, maar hoe wil je nou ooit iemand geestelijk kunnen bijstaan (als psycholoog of psychiater), wanneer je je niet in hem kunt (of mag) verplaatsen.

Je uitgestoken hand waardeer ik Napoleon. Staat een stuk vriendelijker dan die uitgeleefde roofvogelkop. Dergelijke tact, zal je in je toekomstige carriëre als psycholoog, nog hard nodig hebben.

Groeten Pieter

Ps.

Weet iemand waar mijn bericht gebleven is, waaruit hier boven zo vaak geciteerd wordt?

[Cognition]

Jullie (cognition en napoleon) blijven vasthouden aan de psychologie als wetenschap, als een gelovige aan zijn bijbel. Jullie willen zelfs een eigen boekenclubje (lees bijbelclubje) oprichten.

Wetenschap is echter geen religie, en moet het vooral hebben van vernieuwers, niet van gelovigen.

Vernieuwers zijn echter ALTIJD verguist door gelovigen, dus is er niets nieuws onder de zon

Geen enkele vernieuwer heeft een kans binnen de wetenschap als hij zich niet houdt aan de regels van het vak. Maar je kunt beter in een nieuw onderwerp gaan discussieren over introspectie

... Theoretiseren is wel leuk, maar hoe wil je nou ooit iemand geestelijk kunnen bijstaan (als psycholoog of psychiater), wanneer je je niet in hem kunt (of mag) verplaatsen

Het is juist het begrip van het ziektebeeld dat is ontstaan nadat hulpverleners kennis hebben genomen van de theorie van hoe dingen werken. Iemand die zich perfect kan inleven in een depressieve patient zal minder kunnen doen dan iemand die perfect weet (na onderzoek) hoe depressie werkt en wat de variabelen en causale factoren ervan zijn. En niet alle psychologen krijgen patienten op de bank, hoor. Dat is ook een misverstand van veel mensen. Ik ben cognitief psycholoog en ik doe onderzoek naar de werking van de normale werkende cognitieve functies bij mensen.

[Windsurfer]

ik heb het idee dat hier misverstanden rijzen, die niet zouden hoeven. misschien mag ik proberen te verduidelijken:

Het is inmiddels geen geheim meer, dat ik vind dat het psychologisch vakgebied wel wat vernieuwing zou kunnen gebruiken, en daar hoort introspectie zeker bij. Want als je je al niet kunt verplaatsen in iemand die geestelijk gezond is, hoe kun je je dan ooit verplaatsen in iemand met psychiatrische klachten. Theoretiseren is wel leuk, maar hoe wil je nou ooit iemand geestelijk kunnen bijstaan (als psycholoog of psychiater), wanneer je je niet in hem kunt (of mag) verplaatsen.

je in iemand verplaatsen is iets wat een klinisch werkend psycholoog of psychiater natuurlijk altijd doet, dat staat hopelijk niet ter discussie. naast dit inleven kan psychologische of psychiatrische problematiek vaak geobjectiveerd worden middels richtlijnen voor diagnostiek zodat een behandeling kan worden opgesteld. introspectie maakt hier onderdeel vanuit, als een tool, een referentie.

Iemand die zich perfect kan inleven in een depressieve patient zal minder kunnen doen dan iemand die perfect weet (na onderzoek) hoe depressie werkt en wat de variabelen en causale factoren ervan zijn.

dit is erg juist. als je een ziektebeeld niet kent, sta je raar te kijken naar je patient.

Vernieuwers zijn echter ALTIJD verguist door gelovigen, dus is er niets nieuws onder de zon.

dit riekt naar de mantel van galileo...

[pietertje]

ik heb het idee dat hier misverstanden rijzen, die niet zouden hoeven. misschien mag ik proberen te verduidelijken:

Het is inmiddels geen geheim meer, dat ik vind dat het psychologisch vakgebied wel wat vernieuwing zou kunnen gebruiken, en daar hoort introspectie zeker bij. Want als je je al niet kunt verplaatsen in iemand die geestelijk gezond is, hoe kun je je dan ooit verplaatsen in iemand met psychiatrische klachten. Theoretiseren is wel leuk, maar hoe wil je nou ooit iemand geestelijk kunnen bijstaan (als psycholoog of psychiater), wanneer je je niet in hem kunt (of mag) verplaatsen.

je in iemand verplaatsen is iets wat een klinisch werkend psycholoog of psychiater natuurlijk altijd doet, dat staat hopelijk niet ter discussie. naast dit inleven kan psychologische of psychiatrische problematiek vaak geobjectiveerd worden middels richtlijnen voor diagnostiek zodat een behandeling kan worden opgesteld. introspectie maakt hier onderdeel vanuit, als een tool, een referentie.

Dit inleven doe je dan echter wel snel vanuit je eigen perspectief (als mens), zoals cognition hier op dit forum deed over liefde bijvoorbeeld.

Iemand die zich perfect kan inleven in een depressieve patient zal minder kunnen doen dan iemand die perfect weet (na onderzoek) hoe depressie werkt en wat de variabelen en causale factoren ervan zijn.

Iemand die precies weet wat er in het hoofd van een depressieve patiënt zoal KAN omgaan, heeft meer middelen in handen om het gedrag van deze patiënt te doorbreken. Middels een psychologisch "spel" bijvoorbeeld, inplaats van middels anti-depressiva (die toch maar éven werken en daarbij nog allerlei vervelende bijwerkingen hebben, die eerder depressiebevorderend werken dan anti-depressief ).

dit is erg juist. als je een ziektebeeld niet kent, sta je raar te kijken naar je patient.

Dat is een eerste vereiste natuurlijk, maar een beetje verwondering kan ook geen kwaad hoor. Het kan in mijn ogen zeer therapeutisch werken.

dit riekt naar de mantel van galileo...

Er zijn zo veel voorbeelden van.

Pieter

[Windsurfer]

Dit inleven doe je dan echter wel snel vanuit je eigen perspectief (als mens), zoals cognition hier op dit forum deed over liefde bijvoorbeeld.

niet per sé. vaak leef je je in op grond van wat je theoretisch weet en probeer je dat terug te vinden in iemand persoonlijk leven. top down zeg maar. dat is ook inleven, maar niet ogv eigen perspectief.

Iemand die precies weet wat er in het hoofd van een depressieve patiënt zoal KAN omgaan, heeft meer middelen in handen om het gedrag van deze patiënt te doorbreken. Middels een psychologisch "spel" bijvoorbeeld, inplaats van middels anti-depressiva (die toch maar éven werken en daarbij nog allerlei vervelende bijwerkingen hebben, die eerder depressiebevorderend werken dan anti-depressief ).

deze reactie snap ik niet. wat wil je toevoegen ?

Dat is een eerste vereiste natuurlijk, maar een beetje verwondering kan ook geen kwaad hoor. Het kan in mijn ogen zeer therapeutisch werken.

hoe dan?

dit riekt naar de mantel van galileo...

Er zijn zo veel voorbeelden van.

sorry, maar deze snap ik ook niet. dus?

[Cognition]

zeg, ik wil geen knuppel in het hoenderhok gooien, maar Windsurfer, jij lijkt dezelfde kant op te gaan als ik ook deed. Laten we Pieter eens vragen om zijn "theorie" uit de doeken te doen en deze dan punt voor punt te gaan behandelen op een wetenschappelijke wijze.....

Of is de theorie niet meer dan: "Leef jezelf goed in bij jezelf en anderen en dan kun je alles wat je wilt"

[Napoleon Dynamite]

Iemand die precies weet wat er in het hoofd van een depressieve patiënt zoal KAN omgaan, heeft meer middelen in handen om het gedrag van deze patiënt te doorbreken. Middels een psychologisch "spel" bijvoorbeeld, inplaats van middels anti-depressiva (die toch maar éven werken en daarbij nog allerlei vervelende bijwerkingen hebben, die eerder depressiebevorderend werken dan anti-depressief ).

Dat is fout. Compleet fout. Om mijn bijbel boven te halen is de volgende redeneerfout gemaakt.

1) Ik introspecteer en aanschouw mijn unieke gedachten, de noodzakelijke voorwaarde is dat ik depressief ben geweest om deze gedachten te generaliseren over individuen. "Ik weet wat er dan kan omgaan in het hoofd van anderen.

2) Je houdt dus geen rekening mee met de intra-individuele component

bij elke patiënt maar je zoekt verwoedt naar raakvlakken met je eigen depressie. Aaight?

Om de volgende redeneerfout aan te tonen met een kinderlijk ridicuul voorbeeld. Uit eigen introspectie beweer ik dat er een groen mannetje is in mijn hoofd. Dat groen mannetje praat tegen mij.

Uit introspectie kan ik geloven dat ik schizofreen ben.

Na de wonderlijke medicatie kan ik dit stabiel houden en weet ik wat er in anderen omgaat; het groene mannetje.

Wat doet wetenschap: het gaat eerst zien of er algemeen aanvaarde componenten in het psychiatrisch syndroom aanwezig zijn. Vervolgens kijkt me naar het intra-individuele.

Ik merk toch een opmerkelijke vooruitgang in de wetenschap.

En om het dan ironisch te zeggen, (waarschijnlijk was je bijbel niet denigrerend bedoeld), bevat de bijbel meer waarheid omdat we meer aansluiten bij het individu dan jouw methode.

[Cognition]

Het blijft op deze manier een welles-nietes spelletje, omdat Pieter zo vooringenomen lijkt tegenover de psychologie vanuit de wetenschappelijke benadering.

Ik heb daarom hget volgende verzoek aan Pieter. Hoe denk jij over gedrag en mentale functies?

Leg je Theorie eens uit punt voor punt en probeer deze te specificeren voor zover het nog niet in dat stadium is.

[pietertje]

zeg, ik wil geen knuppel in het hoenderhok gooien, maar Windsurfer, jij lijkt dezelfde kant op te gaan als ik ook deed. Laten we Pieter eens vragen om zijn "theorie" uit de doeken te doen en deze dan punt voor punt te gaan behandelen op een wetenschappelijke wijze.....

Of is de theorie niet meer dan: "Leef jezelf goed in bij jezelf en anderen en dan kun je alles wat je wilt"

Kijk maar bij theorie ontwikkeling, dan zullen we daar dat varkentje eens even gaan wassen.

Pieter

[Windsurfer]

@pietertje, prima, ga ik lezen

zou je svp in dit topic willen reageren op mijn opmerkingen op deze pagina? dankjewel!

groeten,