daaruit blijkt dat het heelal is ontstaan doordat een bepaalde kracht 'het niets' dat er altijd al was uit elkaar drukte & wss nog steeds doet aan de uiteinden van het heelal.
Waarom alleen aan het uiteinde van het heelal? Het
hele heelal dijt uit, niet enkel de uiteinden?
Verder: je opmerking dat een bepaalde kracht 'het niets' uit elkaar drukte geeft mij een beetje de indruk dat je veronderstelt dat ruimte en tijd al bestonden vóór de Big Bang. Zoals ik het zie (en wat momenteel de meest gangbare verklaring is) is er ten eerste niet een 'niets' uit elkaar gedrukt (dan zou je immers alleen maar een 'groter niets' hebben, voor zover dat mogelijk is), maar juist 'iets': namelijk, een singulariteit: een punt van enorme dichtheid, waarin energie en materie niet meer in de voor ons bekende vormen bestaan. Ten tweede was deze singulariteit niet een punt
in de bestaande ruimte, tijd en ruimte
onstonden met de Big Bang. Ons heelal zet niet uit in de bestaande ruimte, het zijn ruimte en tijd zélf die uiteenzetten.
voor de duidelijkheid 'het niets' is gewoon een benoeming voor datgene wat zich vermoedelijk buiten het heelal bevindt. het geeft niet aan dat er niets is..
Volgens mij is dit niet een gangbare definitie van 'niets', en het lijkt mij dan ook een beetje verwarrend om voor '
iets wat zich buiten het heelal bevindt' de term 'niets' te hanteren - en al helemaal wanneer, zoals hier, ook nog de andere (eigenlijke) definitie van niets wordt gehanteerd. Tenzij we allemaal gaan vermelden over 'welke niets' we het hebben lijkt het mij misschien beter om alles gewoon bij de eigen naam te noemen, dus 'iets buiten het heelal' ook gewoon 'iets buiten het heelal' te laten?
Aldus mijn bescheiden mening