Het belang van het ontwikkelen van fantasie

[ConocimientA]

'Impliciet' lijkt mij hier inderdaad een mooie omschrijving van. Naast de directe perceptie, wordt informatie onbewust geassociëerd met eerdere associaties. Deze 'input' geschiedt naast de bewuste perceptie. Niet ten gevolge van bewuste processen, maar door onbewuste processen, kan het direct een cognitieve bewustwording teweeg brengen (intuïtie), welke direct (bewust) toe te passen is.

Het mooie van impliciet leren en intuïtie is juist dat je er weinig bewustzijn voor nodig hebt. Je hoeft er niet bewust bij na te denken, omdat het automatisch gaat. Wanneer je autistisch bent, verlopen dit soort automatische processen volgens mij moeizamer, doordat deze prikkels niet vloeiend langs je bewustzijn komen, maar als het ware in het bewustzijn blijven hangen. Perseveratie is een belangrijk kenmerk van autisme. In dat geval zul je er veel bewuster dan anderen voor moeten kiezen te luisteren naar datgene dat via deze automatische processen in je bewustzijn komt om te voorkomen dat deze informatie verloren gaat doordat je blijft hangen bij wat al eerder in het bewustzijn kwam. En dat is heel lastig als je al een overload aan prikkels hebt en dus bewonderenswaardig als het je lukt dit te doen. Jij maakt, volgens mij, echter de vergissing jouw informatieverwerking te generaliseren naar die van anderen en daaruit te concluderen dat mensen minder goed naar hun intuïtie luisteren wanneer ze deze automatische informatieverwerkingsprocessen niet bewust analyseren, terwijl bij mensen zonder autisme hier de noodzaak niet voor is.

[Arn0]

Ik heb een andere theorie over fantasie, gebaseerd op een eigengemaakte theorie m.b.t. de werking van de hersenen. Deze is nog in een beginstadium, maar ik denk dat de basis zover wel bruikbaar is. De theorie heb ik opgezet in de vorm van een diagram:



Aan de hand van mijn diagram wijs ik de fantasie toe aan het onderdeel 'beredenatie/ervaring', maar naar mijn idee de vorming van onze werkelijkheid plaatsvindt.

Onze perceptie van de werkelijkheid wordt bepaald door beredeneringen volgens onze eigen logica. Naar mate we meer ervaring opdoen, neemt het aantal beredeneringen toe. Hoe meer beredeneringen we toepassen, hoe sterker onze vorming van de werkelijkheid. De mate van ervaring bepaalt de relevantie van onze beredeneringen, m.a.w. welke beredeneringen toegepast worden.

Fantasie is in mijn ogen het combineren van beredeneringen die afwijken van de perceptie van de aangenomen werkelijkheid en deze accepteren als een mogelijkheid/alternatieve waarheid, ook al heb je deze (fantasie) nog nooit ervaart. Fantasie stelt je dus open voor nieuwe mogelijkheden. Fantasie is dus ontzettend belangrijk voor de comunicatie. Zonder enige vorm van fantasie heeft een discussie namelijk geen enkele zin. Je bent dan niet in staat om iemand anders zijn mening aan te nemen als een alternatieve werkelijkheid.

De fantasie is dus o.a. een benodigdheid om je in te kunnen leven in een ander.

Teveel fantasie is natuurlijk ook niet goed aangezien dan geen duidelijk beeld van werkelijkheid gevormd kan worden. Dit zou je misschien toe kunnen schrijven aan autisme.

ps. Ik ben geen specialist op dit gebied, maar geef hiermee puur mijn eigen visie.

[Sjorssnors]

Een prettige manier van verduidelijken overigens, met afbeeldingen. Daar op inhakend komt mij bij deze versie.



Hierbij geven de 'rode pijlen' alles aan wat van invloed is op de intuïtie. Bij het bewustzijn zie ik een 'bewust eenrichtingverkeer', en bij onbewuste processen een wisselwerking. De fantasie zie ik onbewust ontstaan, en ontwikkelen in het bewustzijn.

[Arn0]

De fantasie zie ik onbewust ontstaan, en ontwikkelen in het bewustzijn.

Daar ben ik het niet mee eens. Fantasie kan wel degelijk bewust ontstaan, waarschijnlijk is dit zelfs meestal het geval. Ga maar eens een sprookje schrijven. Wedden dat je dan heel bewust een fantasie aan het creëren bent.

De meest onbewuste benadering van fantasie is volgens mij een droom, maar op het moment dat je de droom kunt herinneren is er weer sprake van een lucide droom.

Dat betekent weer dat je je toch (op een bepaald niveau) bewust bent geweest van de droom.

[Sjorssnors]

Fantasie kan wel degelijk bewust ontstaan, waarschijnlijk is dit zelfs meestal het geval. Ga maar eens een sprookje schrijven. Wedden dat je dan heel bewust een fantasie aan het creëren bent.

Is dat zo ? Is het niet zo, dat je een intuïtieve ingeving krijgt ?

De meest onbewuste benadering van fantasie is volgens mij een droom, maar op het moment dat je de droom kunt herinneren is er weer sprake van een lucide droom.

Dat betekent weer dat je je toch (op een bepaald niveau) bewust bent geweest van de droom.

Dat het de meest onbewuste ervaring van fantasie is, ben ik met je eens, maar iedereen heeft regelmatig (bewust) zijn fantasierijke ingevingen (hoe klein ook), welke verder geen overdenkingen krijgen. Het betreft fantasie die je ineens tebinnen schiet (vanuit onbewuste associaties), maar krijgt meestal geen bewust vervolg. In dromen krijgt die fantasie wel z'n vervolg, weliswaar vermixed met realistische informatie. Ook bij fantasie is het het bewuste denken, wat het weerhouwt te ontwikkelen, even als ook de intuïtie, wat weer wijst op onbewuste processen. Denk je niet ?

[ConocimientA]

Afbeeldingen en diagrammen kunnen zeker handig zijn om theorieën te verduidelijken en zo op het eerste gezicht vind ik dat jullie allebei interessante theorieën hebben, maar ik merk dat het me heel veel moeite kost de afbeeldingen te begrijpen en jullie beide theorieën naast elkaar te leggen om de overeenkomsten en verschillen te bekijken.

Bij de theorie van Arn0 vraag ik me bijvoorbeeld af op basis waarvan de intuïtie/ het gevoel dan de zintuiglijke informatie filtert en of binnenkomende informatie altijd eerst intuïtief wordt gefilterd voordat het wordt opgenomen in het onderbewustzijn. En wat bepaalt welke informatie uit het onderbewustzijn het bewustzijn bereikt?

Bij de theorie van Sjorssnors vraag ik me af of de informatie gefilterd wordt en op basis waarvan dat dan gebeurt. Wat bepaalt welke informatie rechtstreeks het bewustzijn binnenkomt en wat bepaalt welke informatie in het onderbewustzijn komt. Waarom wordt sommige informatie vanuit het onderbewustzijn opgeslagen in het lange termijn geheugen terwijl andere eerst het korte termijn geheugen passeert. Je geeft aan dat intuïtie daarbij een rol speelt, maar hoe werkt dat dan? En als je het geheugen meeneemt in je theorie, dan vraag ik me af welke rol het werkgeheugen in dit alles speelt.

Doordat er nu twee modellen bestaan in dit topic die voor mijn gevoel geen van beiden voldoende worden toegelicht en bovendien allebei andere termen gebruiken, blijft deze discussie wat aan de oppervlakte, terwijl het volgens mij interessant genoeg is om verder uit te werken. Misschien is het een goed idee eerst een inventarisatie te maken van alle factoren die volgens jullie allebei een rol spelen in dit verhaal en vervolgens overeenstemming te bereiken over de definitie van de factoren waarover jullie het eens zijn dat ze een rol spelen. Vervolgens kun je twee modellen maken waarin je de verschillen en overeenkomsten in één oogopslag kunt zien.

Om een voorzetje te geven, in het artikel waar ik in een eerdere post in dit topic naar linkte, wordt intuïtie als volgt gedefinieerd:

Intuïtie is de subjectieve ervaring die samenhangt met het gebruik van kennis die is vervaard middels impliciet leren.

Wat betreft het impliciet leren, houden ze een definitie aan, die werd gegeven door Reber (Implicit learning and tacit knowledge: An essay on the cognitive unconscious, 1993)

Impliciet leren is het verkrijgen van kennis, grotendeels onafhankelijk van bewuste pogingen om te leren en zonder expliciete kennis van hetgeen werd verkregen.

De relatie tussen intuïtie en impliciet leren trachten ze in dat artikel aan te tonen door te onderzoeken welke hersenstructuren een rol spelen bij zowel intuïtie als impliciet leren en uiteindelijk concluderen de onderzoekers dat er inderdaad gemeenschappelijke structuren betrokken zijn bij beide, namelijk de basale ganglia.

Dus... de vraag die ik jullie in dit lange verhaal stel, is: kunnen jullie de modellen die jullie zelf hebben gemaakt uitleggen, naast elkaar leggen en beargumenteren aan de hand van relevante literatuur?

[Arn0]

Ik zal eens een poging te doen om een aantal gebruikte termen te koppelen aan de wetenschappelijke benamingen ervoor en/of de juiste benamingen voor de gebruikte hersendelen. De meeste termen zijn ook voor mij nieuw, dus ik ga puur uit van de beschrijving zoals deze bijvoorbeeld terug te vinden is op Wikipedia.

Verder maak ik gebruik van het volgende artikel:http://www.newscientist.com/popuparticle.ns?id=in120 aangezien de artikelen op Wikipedia m.b.t. de hersenen nogal beperkt zijn.

Het lijkt me het beste als Sjors en ik ieder eerst onze eigen theorie in verder detail uitwerken, zodat eventuele problemen hier al opgevangen kunnen worden.

Als we daarna nog steeds een theorie hebben die overeind blijft staan, kunnen we deze met elkaar gaan vergelijken en kijken of deze 2 tot 1 nieuwe zijn samen te brengen. Omdat we nu op de 2e pagina van het topic zijn beland maak ik even een nieuwe koppelingen naar het schema dat ik ook al op pag 1 gelinkt had:

Bij de theorie van Arn0 vraag ik me bijvoorbeeld af op basis waarvan de intuïtie/ het gevoel dan de zintuiglijke informatie filtert en of binnenkomende informatie altijd eerst intuïtief wordt gefilterd voordat het wordt opgenomen in het onderbewustzijn. En wat bepaalt welke informatie uit het onderbewustzijn het bewustzijn bereikt?

Het lichaam geeft meer zintuigelijke informatie door aan de hersenen dan dat deze

kunnen verwerken. Dit betekent dat er gefilterd moet worden. In eerste instantie is dit fysiek bepaald en vind deze plaats in de thalamus. De thalamus is het deel van de hersenen dat ik koppel aan de term 'intuïtie'; de meest pure essentiele vorm van je, die bepaalt wat belangrijk voor je is.

Vanuit de thalamus gaat de informatie verder naar de

cortex. Het deel dat hier van belang is, zijn de associatie-gebieden. Om het gedeelte aan te duiden dat ik met het onderbewustzijn in verband breng, heb ik hieronder een stukje van de pagina op Wikipedia gecopieerd:

Association areas comprise three major groups:

1. Parietal, temporal, and occipital lobes - involved in producing our perceptions resulting from what our eyes see, ears hear, and other sensory organs inform us about the position of different parts of our body and relate them to the position of other objects in the environment

Wat ik in principe wil aanduiden met het onderbewustzijn, zijn de neuronen die geactiveerd worden en de patronen waarin deze met elkaar gekoppeld, als gevolg van de aangekomen zintuigelijke informatie in de cortex. Oftewel associatie op puur lichamelijk niveau, voordat deze beïnvloed/bewerkt wordt door ons bewustzijn.

Vanaf hier komen we bij het bewustzijn.

Het deel van de hersenen die ik in mijn theorie hieraan koppel is het limbisch systeem

Hier worden de activiteiten in het onderbewustzijn ingedeeld/geïndexeerd.

Het deel dat als belangrijk wordt ervaren, bijvoorbeeld door de intensiteit of de herhaling van de activiteiten in het onderbewustzijn, worden hier gecategoriseerd opgeslagen in een multidimensionaal indexsysteem.

Zie het als de landkaart/routebeschrijving/bouwplan van het onderbewustzijn.

Vanaf hier wordt de informatie met de referenties naar de posities in het indexsysteem doorgestuurd voor beredenatie.

De beredenatie bestaat uit een serie regels die bepalen wat er met de informatie moet gebeuren, zoals bijvoorbeeld:

-overgaan tot een lichamelijke handeling

-aanpassen van de beredenatie-regels

-aanpassen van de intuïtie-filters

-opnieuw analyserern van de (ondertussen aangevulde) informatie

-verwerpen van de informatie

Er vindt dus weer een filtering plaats.

De regels van de beredenatie zelf vormen onze persoonlijkheid en perceptie van de werkelijkheid.

Het is de ervaring die bepaald hoe belangrijk sommige regels voor ons zijn.

Hoe jonger we zijn, hoe minder regels we hebben en des te minder ze zijn toegepast. Er is nog geen hierarchie ontstaan in de regels. De regels zijn nog niet strict.

Tijdens ons leven leren we vanalles en wordt ons vanalles aangeleerd, wat in principe onze fantasie beperkt.

Er ontstaat een perceptie van werkelijkheid die steeds sterker wordt en afwijkingen hiervan naar de achtergrond dringt of in het ergste geval helemaal niet meer toestaat.

Op het moment dat onze perceptie van werkelijkheid te strict/te beperkt wordt kunnen we ons niet inleven in de gedachten van anderen als deze niet overeenkomen met het onstane beeld van de werkelijkheid.

Het andere uiterste is dat de perceptie van werkelijkheid zo groot is, dat deze buiten de grenzen valt van de gevormde werkelijkheid van anderen, waardoor een sterke vervreemding optreedt.

Bovendien is een bepaalde beperking nodig om tot een actie over te kunnen gaan.

Fantasie is dus een versoepeling/uitbreiding van de regels van onze perceptie van de werkelijkheid en misschien wel het meest essentiële voor persoonlijke ontwikkeling. Voor een goede sociale ontwikkeling is het belangrijk een collectief beeld van de werkelijkheid op te kunnen bouwen of te kunnen aanvaarden.

[Sjorssnors]

Bij de theorie van Sjorssnors vraag ik me af of de informatie gefilterd wordt en op basis waarvan dat dan gebeurt. Wat bepaalt welke informatie rechtstreeks het bewustzijn binnenkomt en wat bepaalt welke informatie in het onderbewustzijn komt.

Dat hangt af van eerder waargenomen waarnemingen. Bewust waargenomen waarnemingen kunnen zowel van invloed zijn op het bewustzijn als het onderbewustzijn, en vice versa. Deze waarnemingen hebben bepaalde herkenningspunten opgeslagen in het geheugen. Zowel het bewustzijn als het onderbewustzijn maakt gebruik van het korte termijngeheugen, en omvat beredeneringen en beelden (variabel per persoonlijkheid) van eerdere waarnemingen, en liggen 'paraat' om terstond in een denkproces te kunnen verwerken.

Waarom wordt sommige informatie vanuit het onderbewustzijn opgeslagen in het lange termijn geheugen terwijl andere eerst het korte termijn geheugen passeert.

Omdat informatie welke opgeslagen in het korte termijngeheugen door bewuste en onbewuste denkprocessen daar gehouden wordt, en het bewust of onbewust 'paraat' gehouden moet blijven. Het onderbewustzijn heeft een continue wisselwerking met sowieso alle informatie, en dus ook die informatie welke slechts bewust 'even ingekeken' wordt. Nieuwe waarnemingen en nieuwe beredeneringen, welke bewust worden gedaan hebben aan het korte termijngeheugen een redelijk gedetaileerde herinneringen (in beelden en beredeneringen).Het onderbewustzijn associëert en kan ook informatie uit het lange termijngeheugen gebruiken bij nieuwe associaties en de gekoppelde gevoelswaarde mee laten wegen. Dat is dan de interactie met informatie uit het lange termijngeheugen. Het bewustzijn kan daar niet over beschikken.

Je geeft aan dat intuïtie daarbij een rol speelt, maar hoe werkt dat dan? En als je het geheugen meeneemt in je theorie, dan vraag ik me af welke rol het werkgeheugen in dit alles speelt.

Voorop gesteld, is intuïtie slechts de ingeving van onderbewustzijn naar het bewustzijn. Het onderbewustzijn herinnert het bewustzijn met informatie, en doet dat met een bepaalde gevoelswaarde. Het werkgeheugen zie ik als uitlaadklep van het korte termijngeheugen. Het wordt zo ervaren alsof er drie stadia van geheugen zijn (kort, middel, lang)

Misschien is het een goed idee eerst een inventarisatie te maken van alle factoren die volgens jullie allebei een rol spelen in dit verhaal en vervolgens overeenstemming te bereiken over de definitie van de factoren waarover jullie het eens zijn dat ze een rol spelen. Vervolgens kun je twee modellen maken waarin je de verschillen en overeenkomsten in één oogopslag kunt zien.

Kom ik nog op terug.

 

Impliciet leren is het verkrijgen van kennis, grotendeels onafhankelijk van bewuste pogingen om te leren en zonder expliciete kennis van hetgeen werd verkregen.

Waarnemingen en beredeneringen welke geen duidelijke slotconclusie hebben toegewezen gekregen, behoeven nieuwe waarnemingen om nieuwe associaties te kunnen maken ter slotoverweging. Het onderbewustzijn is dan 'zonder filter' alert op bepaalde herkenningspunten in waarnemingen. Waarnemingen welke nieuw zijn, maar ook geassocieerd kunnen worden met die onbeconcludeerde informatie, gebruiken dan bepaalde beredeneringen, welke in het geheugen opgeslagen zijn.

De onbewuste alertheid en de onbeconcludeerde waarnemingen (vragen) veroorzaken het impliciete leren. Het impliciete leren heeft z'n doorwerking op de intuïtie. De fantasie is hierbij het afstemmen van het bewustzijn op het onderbewustzijn. Het onderbewustzijn (breed perspectief) brengt door intuïtie informatie naar het bewustzijn, om een mogelijkheid tot associëren te bieden. Dit zijn fantastische associaties, welke helpen, door te 'fantaseren', wat vervolgens het associëren van waarnemingen en beredenaties bevordert/ stimuleert.

Het verschil tussen het 'impliciete leren' en 'expliciete leren' zit hum zoals aangegeven in de wisselwerking, die er bij het onderbewustzijn wel is, en bij het bewustzijn niet (ten aanzien van waarnemingen). Voor het bewustzijn zijn waarnemingen een voortdurend eenzijdige input van informatie, en voor het onderbewustzijn óók herkenningspunten om de alertheid op af te stemmen (cognitief). Alertheid zie ik als onbewust proces, welke in meer of mindere mate óók bewust plaats vindt.

[jdr]

[ConocimientA]

Alle zintuiglijke systemen leggen twee parallelle routes af op weg naar de cortex, waarbij ze verschillende subcorticale hersenstructuren passeren. Hoewel het soms handig kan zijn een bepaalde functie in de hersenen te localiseren worden bijna alle activiteiten van de hersenen aangestuurd door meerdere structuren, waarbij iedere structuur een stukje van de taak op zich neemt en een net iets andere rol speelt dan de andere structuren. Het lijkt me dan ook erg lastig om één structuur te vinden die betrokken is bij iets dat zo complex is als intuïtie, fantasie of het bewustzijn. Ik denk dat het zeker wel interessante dingen zijn om over na te denken en ik wil jullie dan ook echt niet ontmoedigen bij jullie ontwikkeling van een theorie over intuïtie (volgens mij is professor Celia Witteman uit Nijmegen overigens al een tijdje bezig met onderzoek naar intuïtie, misschien dat jullie via haar naam informatie kunnen vinden) en fantasie. Ik ben wel van mening dat de theorieën die ik hier tot nu toe heb gezien (nog) niet volledig genoeg zijn om deze functies te verklaren.

Ik kan me indenken dat het inderdaad niet makkelijk is om een nieuwe psychologische theorie te onderbouwen aan de hand van bestaande kennis van de werking van de hersenen wanneer je alleen beschikt over het internet. Ik zal proberen een overzicht te geven van hersenstructuren en functies, gebaseerd op een basisboek neuropsychologie van Kolb en Wishaw. Misschien dat dat helpt.

Ruggenmerg

Aan de basis van de ontwikkeling van de hersenen heb je het ruggenmerg, dat is onderverdeeld in verschillende segmenten van waaruit vezels lopen naar alle delen van het lichaam. De vezels aan de rugkant van het lichaam (dorsaal) vervoeren informatie van het lichaam naar het ruggenmerg en zou je dus sensorische vezels kunnen noemen. Dit zijn de vezels die wel eens worden doorgesneden om mensen te verlossen van ondraaglijke pijnen die niet op een andere manier bestreden kunnen worden. De vezels aan de buikkant van het lichaam (ventraal) vervoeren informatie van het ruggenmerg naar de spieren en zou je motorische vezels kunnen noemen. In een worm bestaat het zenuwstelsel alleen uit zo’n ruggenmerg, dus kort door de bocht gezegd zou je kunnen zeggen dat alles wat een worm kan, kan worden gedaan door een ruggenmerg.

Hersenstam

Nadat we een tijdje als wormen door het leven gingen, bleek het handig te zijn om een voor- en achterkant te hebben. Op dat moment ontwikkelde zich aan de voorkant van het ruggenmerg (bij de mens is dat de bovenkant) een brein dat receptoren ontwikkelde om informatie te verzamelen over de buitenwereld en de rest van het lichaam te vertellen wat het moet doen. Dit wordt de hersenstam genoemd. Deze hersenstam bestaat uit drie grote delen, het rhombencephalon (achterhersenen), dat een rol speelt in het behouden van het evenwicht, het mesencephalon (middenhersenen), dat is betrokken bij zien en horen en het prosencephalon (voorhersenen), dat is betrokken bij de reuk.

Na verloop van tijd gingen deze drie delen van de hersenstam zich verder ontwikkelen, ze gingen zich als het ware verder specialiseren in de taken die ze van moeder natuur hadden gekregen.

Rhombencephalon

Uit het rhombencephalon ontstaan het myelencephalon en het metencephalon.

Bij mensen bevat het myelencephalon een deel van het vierde ventrikel, de reticulaire formatie en de medulla oblongata, dat ook wel het verlengde merg wordt genoemd. De medulla verbindt het ruggenmerg met de hersenen en speelt een rol bij vitale functies, zoals ademhaling en hartslag. De reticulaire formatie speelt een rol bij bewustzijn. Dit betekent echter niet dat het bepaalt waar iemand zich wel of niet bewust van wordt, het regelt alleen of iemand bij bewustzijn is en in welke mate.

Het metencephalon bevat ook een deel van het vierde ventrikel en daarnaast bevat het bij mensen het cerebellum en de pons. Het cerebellum speelt een rol bij het evenwicht, het geheugen, de reflexen en het coördineren van de spieren ten behoeve van de fijne motoriek. Zonder het cerebellum kun je je nog wel bewegen, maar de bewegingen worden dan veel grover en het is een stuk lastiger bij te sturen wanneer een beweging niet zijn doel lijkt te bereiken. De pons geeft informatie van de evenwichtsorganen door aan het cerebellum.

Mesencephalon

Het mesencephalon bestaat bij mensen uit het tectum en het tegmentum die van elkaar gescheiden worden door het cerebrale aquaduct. In het tectum bevinden zich de superiore colliculi, die projecties van de retina (het oog) ontvangen en de inferiore colliculi, die projecties van het oor ontvangen. Het tegmentum is betrokken bij de uitgaande informatiestroom en heeft dus een meer motorische functie.

Procencephalon

Uit het procencephalon ontstaan het diencephalon en het telencephalon.

In het diencephalon zitten de thalamus, de epithalamus, de hypothalamus, de pijnappelklier en het derde ventrikel. Het telencephalon ontwikkelde zich tot de laterale ventrikels, de olfactorische bulb, het limbisch systeem, de basale ganglia en de neocortex, die op zich weer is onder te verdelen in grofweg 4 functionele structuren.

Wat de functie van de epithalamus is, weet ik niet. De pijnappelklier heeft als belangrijkste functie het produceren van melatonine dat een regulerende werking heeft wat betreft onder andere het libido en het lichaamsgewicht. De productie van melatonine wordt gestimuleerd wanneer het donker is en geïnhibeerd wanneer het licht is. De pijnappelklier krijgt hiervoor zijn informatie van de hypothalamus, die op zijn beurt de informatie krijgt van de retina.

De hypothalamus reguleert de lichaamstemperatuur en andere autonome functies, zoals honger, dorst en het slaap/waak ritme. In de hypothalamus bevindt zich de hypofyse. De hypothalamus maakt speciale hormonen aan die de productie van hormonen in de hypofyse kunnen stimuleren of inhiberen en speelt op die manier een rol bij vrijwel alle aspecten van gedrag (voortplantingsgedrag, voedingsgedrag en fight-or-flight gedrag, waarvoor het de informatie krijgt van de amygdala in het limbisch systeem). Ook zintuiglijke informatie van de tong komt binnen in de hypothalamus.

De thalamus ontvangt informatie van alle zintuigen, behalve de neus, soms rechtstreeks, maar meestal pas nadat deze informatie andere subcorticale delen al is gepasseerd. De thalamus filtert deze informatie inderdaad, maar dat doet het niet op eigen initiatief. Het wordt hiervoor aangestuurd door de cortex, die de thalamus opdracht kan geven om de aandacht voor bepaalde zintuiglijke prikkels toe- of af te laten nemen. Op deze manier kan de thalamus dus op aansturing van de cortex een rol spelen bij het al dan niet bewust worden van bepaalde zintuiglijke prikkels. Hieruit kun je niet automatisch concluderen dat prikkels, die op een bepaald moment niet relevant zijn, worden uitgefilterd om niet in de hersenen te worden opgeslagen. Voor zover ik weet, wordt het wel in de hersenen opgeslagen, maar wordt ervoor gekozen je op dat moment niet bewust te laten worden van die informatie. Op een later moment kun je je dan ineens wel bepaalde dingen herinneren, waar je je op het moment dat die informatie via je zintuigen binnenkwam niet bewust van werd, omdat die bewustwording op dat moment door de thalamus werd geïnhibeerd.

De telencephalon vormt ten slotte de laterale ventrikels, de olfacorische bulb, het limbisch systeem, de basale ganglia en de neocortex.

De olfactorische bulb speelt een rol bij het reukvermogen. De basale ganglia spelen een rol bij het geheugen, emoties en de planning van bewegingen. Hun werking is gebaseerd op de neurotransmitter dopamine, die wordt geproduceerd in de substantia nigra (een zwarte structuur onder de thalamus) en waarvoor het dan ook rechtstreekse verbindingen heeft met die structuur. Volgens het artikel waar ik eerder naar linkte, spelen de basale ganglia ook een rol bij intuïtie en impliciet leren. De amygdala wordt door sommige psychologen gezien als een structuur van de basale ganglia, terwijl andere psychologen deze structuur als een deel van het limbisch systeem zien. De amygdala speelt een rol bij het (emotioneel) geheugen, emoties en het verwerken van sociaal relevante visuele informatie.

Het limbisch systeem wordt ook wel het reptielenbrein genoemd en speelt een rol in geheugen en emoties. Onder het limbisch systeem vallen de hippocampus, het septum en de cingulate cortex. Op basis van de rol die ze spelen in emoties worden de corpora mammilaria vaak ook onder het limbisch systeem geschaard, terwijl deze structuur zich in de hypothalamus bevindt. De hippocampus speelt een rol bij het ruimtelijk geheugen.

Volgens sommige psychologen maakt de perirhinale cortex ook deel uit van het limbisch systeem, terwijl anderen deze structuur als een deel van de temporaalkwabben in de neocortex zien. Deze structuur speelt een rol in het herkenningsgeheugen (het in één oogopslag herkennen van bepaalde, voornamelijk visuele, zintuiglijke informatie op basis van informatie in het geheugen).

De (neo)cortex is onder te verdelen in vier grote structuren, de frontaalkwabben, de parietaalkwabben, de temporaalkwabben en de occipitaalkwabben. Alles wat niet onder de (neo)cortex valt, dus alle andere structuren die ik hier genoemd heb, worden ook wel subcorticale structuren genoemd. Hoewel de vier soorten kwabben in de cortex vaak worden onderverdeeld in belangrijkste functie, waarbij de occipitaalkwabben de visuele kwabben zijn, de parietaalkwabben de somatosensorische, de temporaalkwabben de auditieve en de frontale de motorische, is dit behoorlijk kort door de bocht. De frontaalkwabben spelen namelijk ook een belangrijke rol bij planning, aandacht, spraak, associatief leren en ook reuk wordt deels orbitofrontaal (het voorvoegsel orbito wil niets anders zeggen dan dat het in de buurt van de oogkas is) verwerkt. De temporaalkwabben spelen onder andere ook een rol bij objectherkenning, categorisatie en aandacht op basis van visuele informatie en sturen aan de hand daarvan de amygdala aan. De parietaalkwabben verwerken naast somatosensorische informatie ook auditieve en ruimtelijke informatie. Bovendien kunnen laesies in de parietaalkwabben leiden tot neglect, een aandoening waarbij mensen een deel (meestal het linker) van alle binnenkomende prikkels niet kunnen zien, horen en/of voelen. Ze zijn zich niet bewust van het bestaan ervan.

[Arn0]

Bedankt voor de duidelijke informatie ConocimientA.

Helemaal fijn om het eens in het Nederlands te lezen. Aan de hand van deze informatie moet het me wel lukken om een uitgebreider diagram te maken.

Bovendien heb ik nu weer wat extra aanknopingspunten om informatie te vinden.

Nou verwacht ik niet dat ik in staat ben om een dijk van een theorie weg te zetten, maar het is zeker een leuke uitdaging. Zover ik je uitleg gelezen heb, kan ik het meeste wel aardig plaatsen in het diagram wat ik heb, al zullen er een paar kleine aanpassingen nodig zijn. Toch ben ik op wel op de goede weg denk ik.

[Sjorssnors]

Inderdaad een mooi overzicht ConocimientA. De benamingen van dergelijke hersenstructuren zijn mij ook minder bekend, maar ik zal er ook proberen enige logica uit te halen.



* Conclusie : Een beredenering, welke afgesloten is (slotoverweging) met een ‘eindconclusie‘.



* Vragen : Beredeneringen, welke nog nadere informatie behoeven, om een eindconclusie over te maken.

* Filtering waarnemingen : Het bewustzijn richt zich bewust op waarnemingen, welke voldoen aan bepaalde kenmerken. Het bewuste waarnemen is zeer gericht waarnemen.

* Expliciet cognitief vermogen : Er wordt geleerd door gericht (op bepaalde kenmerken) te waarnemen. Deze expliciete waarnemingen vormen nieuwe associaties/ conclusies, waar vervolgens het expliciete waarnemen weer op afgestemd wordt.

* Associaties : Onderling verband tussen nieuwe waarnemingen (en beredeneringen daarvan) en oude reeds verwerkte waarnemingen, welke zijn opgeslagen in het geheugen. Het korte termijngeheugen is zowel beschikbaar voor bewuste als onbewuste associaties. Onbewuste associatie omvatten onderliggende (onderbouwende) associaties.

* Herinnering : Het bewust verkrijgen van specifieke informatie uit het geheugen.

* Werkgeheugen : Het gedeelte van het geheugen waarin bewust beredeneert wordt, en informatie geassocieerd wordt, om directe denkprocessen mogelijk te maken.

* Beredenering : Het woordelijk associëren en toelichten van denkbeelden.

* Beelden : Gedachten waarbij beelden, ervaringen en situaties zonder woorden ’begrepen’ worden , in tegenstelling tot het beredeneren, waarbij beredeneringen het beeld moet vormen (visualiseren).

* Fantasie : Verbeelding van onbewust ingegeven informatie, en het vrije associëren daarvan (fantaseren). Fantaseren gebeurt bewust, maar fantasie kan ook in dromen geassocieerd worden.

* Korte termijngeheugen : Het geheugen waarvan uit het werkgeheugen opereert, en het bewustzijn een zeer breed perspectief aan informatie paraat heeft liggen om te kunnen associëren. Het onderbewustzijn, welke ook over informatie uit het lange termijngeheugen kan beschikken, heeft hier z’n interactie bij. Deze onbewuste interacties worden bewust als ‘ich’ (ego) en über-ich (superego) ervaren. Door informatie niet voldoende bewust meer te verwerken, zakt het af naar het lange termijngeheugen, waar het bewustzijn niet terstond over kan beschikken. Het herinneren van informatie uit het lange termijngeheugen kan alleen door intuïtieve ingevingen (wordt ervaren als dieper nadenken, waarbij het te binnen schiet).

* Gevoelswaarde : De herinnering aan een eerder ervaren gevoel, om bepaalde informatie een bepaalde waarde te geven. Het onderbewustzijn heeft een voortdurende inmeng van gevoelens, en het bewustzijn blokkeert het gevoel in meer of mindere mate.

* Intuïtie : Het bewust ingegeven krijgen van informatie uit het onderbewustzijn, op basis van eerdere denkprocessen.

* Impliciet cognitief vermogen Een onbewuste alertheid om cognitief van invloed te kunnen zijn op denkprocessen. Bepaalde waarnemingen, hebben dan automatisch nieuwe associaties tot gevolg.

* Alertheid Op bepaalde waarnemingen toegespitst zijn.

* Lange termijngeheugen Gedeelte van het geheugen waar informatie opgeslagen is , welke niet meer bewust is, maar door onbewuste ingevingen wel weer bewust kan worden.

[Sjorssnors]

Fantasie is dus een versoepeling/uitbreiding van de regels van onze perceptie van de werkelijkheid en misschien wel het meest essentiële voor persoonlijke ontwikkeling. Voor een goede sociale ontwikkeling is het belangrijk een collectief beeld van de werkelijkheid op te kunnen bouwen of te kunnen aanvaarden.

Als fantasie substantieel is aan perceptie, hoe ontstaat dan volgens jou fantasie ?

Hoe plaatst je het binnen dromen, waar fantasie vaak de toon aan geeft ?

[Arn0]

Als fantasie substantieel is aan perceptie, hoe ontstaat dan volgens jou fantasie ?

Door het combineren van factoren die op zich waar zijn, maar samen tegenstrijdig zijn aan het beeld van de werkelijkheid.

Eenvoudig voorbeeldje:

werkelijkheid: vliegen hebben vleugels en giraffen een lange nek

fantasie: giraffen hebben vleugels.

Hoe plaatst je het binnen dromen, waar fantasie vaak de toon aan geeft ?

Dromen is een verwerkingsproces van de waarnemingen die we overdag niet (goed) hebben kunnen verwerken. Bijvoorbeeld omdat ze in strijd zijn met het werkelijkheidsgevoel. Dromen worden niet belemmerd door onze regels van de werkelijkheid en daardoor kunnen we bepaalde waarnemingen in onze dromen wel verwerken/in ons geheugen opslaan.

[Sjorssnors]

 

Dromen is een verwerkingsproces van de waarnemingen die we overdag niet (goed) hebben kunnen verwerken. Bijvoorbeeld omdat ze in strijd zijn met het werkelijkheidsgevoel. Dromen worden niet belemmerd door onze regels van de werkelijkheid en daardoor kunnen we bepaalde waarnemingen in onze dromen wel verwerken/in ons geheugen opslaan.

Als tijdens de slaap het bewuste verwerken is uitgeschakeld en onbewuste verwerkingsprocessen een nachtmerrie geven over een gruwelijk monster, welke vuurspuwend achter je aan vliegt, hoe link je dat dan met het bewustzijn (perceptie van waarnemingen) ?