Tot welke leeftijd studeren?

[Windsurfer]

was op mijn 27e afgestudeerd aan de universiteit; in mijn vakgebied (klinische psychologie) is een beetje volwassenheid gewoon nodig om je vak fatsoenlijk te kunnen uitoefenen. bovendien heb ik een geweldige studententijd gehad, ook veel waard.

eind twintig, begin dertig ben je qua persoonlijkheid redelijk ontplooid. het is wel prettig dat je dan ook afgestudeerd bent, omdat je dan ook wel toe bent aan een andere levensfase. maar goed, dat verschilt per persoon.

[Veertje]

Met mijn leeftijd (die ik toch maar even bewust in het midden laat) zou je me op dit forum tot de oudste groep rekenen. Ik heb tot nu toe veel geleerd, veel gedaan, veel gezien, maar als ik het zou moeten afzetten tegen de loopbaan van de jonge student die op een modelleeftijd is afgestudeerd en volgens het boekje op een goed moment aan een volgende fase (doktoraal, baan) is begonnen, dan zou ik verschrikkelijk gefaald hebben.

Wat ik hiermee wil zeggen is dat ik dat bewust niet afzet tegen een "modelloopbaan". Niet, omdat ik mijn eigen levensloop wil legitimeren, maar meer omdat ik merk dat ik er niet zo mee zit. Naarmate de jaren voorbijvliegen ben ik er steeds meer van overtuigd dat iedereen zijn/haar eigen weg volgt en dat, mits je de positieve effecten van je beslissingen maar kunt zien, die weg uiteindelijk ook de weg blijkt te zijn die het beste bij je persoon past. Als je maar na blijft denken en in jezelf gelooft.

Stel dat het nu eens een probleem zou blijken te zijn om een baan te vinden, omdat het aantal studiejaren op je CV niet zo mooi staat, dan nog zul je m.i. je weg vinden om toch een goede baan te vinden (als je dat wilt), als je maar niet te lang blijft hangen bij een soort zelfverwijt dat je best je studie sneller had kunnen afmaken, en ervan overtuigd bent dat je ondanks, en misschien wel dankzij je langere studieperiode, een heleboel te bieden hebt.

Positief denken is wat je uitstraalt, bij alles wat je verder in je leven wilt doen, en DAT is waar je "tegenspelers" gevoelig voor zijn en uiteindelijk op zullen reageren. M.a.w. je komt er wel als je in jezelf gelooft, ongeacht of je nu iets langer over je studie hebt gedaan of niet.

[Cassanne]

Ik ben ook van de categorie 'jong klaar'. Ik ben nu 23 en afgelopen september aan de universiteit afgestudeerd (meteen van het VWO, scheelt een hoop tijd ).

Ik heb momenteel eerder de indruk dat het een nadeel is, dat potentiele werkgevers me wat te jong vinden (heb weliswaar ook nog de pech dat ik erg jong overkom).

[ErwinK]

Als alles volgens plan gaat ben ik op mijn 26ste klaar en ik ben nu twintig. Ik heb ook een beetje dat gevoel van eeuwige student, maar gelukkig lijkt 26 een redelijk normale leeftijd om af te studeren van een universitaire studie.

[Jekke]

Ik heb tot nu toe twee jaar vertraging opgelopen (dwz twee jaar gebist(dwz twee keer door het net gevallen als gevolg van terminale luierigheid)). Op zich stoor ik me daar helemaal niet aan dat mijn klasgenoten twee jaar ouder zijn. Enkel is het probleem dat ik nu wel genoodzaakt ben van mezelf actiever in te spannen als ik wil bereiken wat ik wil bereiken. En op zo'n momenten komt het wel tot je dat je inziet dat het jammer is dat je al die tijd verspeelt hebt. Natuurlijk moet je het uiteindelijk positief zien, twee jaar is geen half leven of zo en misschien zat het nu eenmaal niet vanzelf in me.

[analyzingchaos]

Ik ben zelf ook laat klaar met m'n studie. Ik ben nu 22 en net begonnen met een nieuwe opleiding, en ik ben hiermee klaar als ik 25, 26 ben. Ik had eigenlijk al een studie afgerond kunnen hebben maar het is gewoon anders gelopen (verkeerde studie gekozen en toen gestopt, daarna wist ik niet precies wat ik wilde).

Ik vind het eigenlijk niet raar dat ik nu nog studeer alhoewel ik soms weleens het gevoel heb een 'eeuwige student' te zijn. Ik zie mezelf eigenlijk nu nog niet een fulltime baan hebben; voor mijn gevoel ben ik daar nog niet aan toe. Ik zie het als een voordeel dat ik later klaar ben.

[Napoleon Dynamite]

Maar de vraag die ik bij dit alles stel; studeren tot je 26..

Heb je dan een weekendjob? Wie geeft dat geld?

Ik zou ook dolgraag nog twee jaar in Berlijn studeren, twee jaar in Lille en twee jaar in Boedapest maar ik zou me schuldig voelen tegenover mijn ouders dat ik ze zolang belast..

[Windsurfer]

Maar de vraag die ik bij dit alles stel; studeren tot je 26..

Heb je dan een weekendjob? Wie geeft dat geld?

Ik zou ook dolgraag nog twee jaar in Berlijn studeren, twee jaar in Lille en twee jaar in Boedapest maar ik zou me schuldig voelen tegenover mijn ouders dat ik ze zolang belast..

waar een wil is, is een weg. werken, lenen...

[Napoleon Dynamite]

waar een wil is, is een weg. werken, lenen...

Ik betwijfel dat gegeven mijn capaciteiten studies en werk kan combineren. Als ik studeer wil ik ook slagen van de eerste keer en niet wat aanmodderen.

Bovendien moet je al gemakkelijk 7.500€ per jaar en veel meer verdienen om eens doodleuk in het buitenland te studeren zonder beurs.

En lenen om te studeren...goh dan hou ik me liever realist en maak ik me klaar voor de arbeidsmarkt.

[Windsurfer]

waar een wil is, is een weg. werken, lenen...

Ik betwijfel dat gegeven mijn capaciteiten studies en werk kan combineren. Als ik studeer wil ik ook slagen van de eerste keer en niet wat aanmodderen.

Bovendien moet je al gemakkelijk 7.500€ per jaar en veel meer verdienen om eens doodleuk in het buitenland te studeren zonder beurs.

En lenen om te studeren...goh dan hou ik me liever realist en maak ik me klaar voor de arbeidsmarkt.

Ja, niet alles kan natuurlijk, 6 jaar naar het buitenland is wel een hoge lat.

En waarom niet lenen om te studeren als je het geld niet hebt?

[Napoleon Dynamite]

Lenen om te studeren..Het is niet dat ik leef om te studeren. Het is een beetje (voor mij toch) een contradictorisch gegeven. Je betaalt om gemarteld te worden

Maar de reden waarom ik graag naar het buitenland zou gaan is toch wel omdat ik uit ben op een diplomatieke functie, ambassadeur bijvoorbeeld 8).

Misschien kan ik beter gaan werken ipv studeren. Aangezien je in het buitenland toch vlot te talen leert verhoog ik toch de kans om door dat aartsmoeilijk examen te geraken.Maar..ik zal wel eerst moeten leren om foutloos schrijven (én spreken) in het Nederlands, (zònder dt fouten )

[Windsurfer]

Zo zie ik het dus helemaal niet. Je betaalt om jezelf op een hoger plan te tillen. Om beter te worden in je vak, en om jezelf te ontwikkelen. Studeren is geen doel op zich, het is een stap op weg ergens naar toe.

Ik ben zelf bezig met een postdoctorale opleiding om mijzelf te upgraden, zodat ik op termijn meer uit mijn vak kan halen. Ik moet die wel zelf betalen, voor dat bedrag kun je een aardige auto kopen. En om je eerlijk te zijn: dat geld interesseert me voor geen meter. Zolang ik mijzelf ontwikkel en mijn leven op mijn manier vorm kan geven, prima.

Gaan werken en van een studie afzien vanwege het geld, geloof me, daar ga je enorm spijt van krijgen.

groeten,

[Windsurfer]

En daarbij: met de behaalde diploma's stijgt mijn inkomen ook fors, dat bedrag verdien je op je werkende leven tig keer terug.

[Ger]

Studeren en werken gaan bij mij al jaren hand in hand. In de vakanties extra werken, en tijdens normale periodes de zaterdag en de zondag. Ik heb nog niets hoeven lenen! En ik heb maar 1 jaar vertraging opgelopen hierdoor. Valt me hartstikke mee eigenlijk.

[Mrtn]

Mijn verhaal:

Ik heb HAVO gedaan: heb vanaf groep 4 (basisschool) een miserabele schooltijd gehad. Halverwege 5 HAVO ben ik uitgestapt: dat was om een samenloop van omstandigheden, waardoor ik het simpelweg niet meer kon opbrengen.

Terugkijkend was ik zonder twijfel een VWO-kind. Het is er alleen nooit gezien (door mezelf of wie dan ook).

Het schooljaar erna ben ik MBO werktuigbouw gaan doen. Meer voor het diploma/toegang tot HBO dan uit interesse..

Nu ben ik 22 en ben eerstejaars aan het HLO (Utrecht, bij Lala op school). Relatief ben ik een ouwe zak tussen de eerstejaars, wat sociaal gezien absoluut een nadeel is. Tegen de tijd dat ik hier klaar ben, ben ik 26. En dan wil ik nog een vervolg op mijn studie zoeken in de functieleer (neuropsychologie). In welke vorm ik dat ga gieten, weet ik nog niet..

De dag dat ik stop met leren (aan school) zal ik mijn eerste grijze haren al wel te pakken hebben...