Waar is het einde

[S. schr]

ik vraag me welleens af als het mogelijk zou zijn om met een ruimte schip oneindig ver de ruimte in te reizen zou er een einde zijn.

wat denken jullie

[Kyran]

Oneindig ver reizen lijkt me niet mogelijk. Ook al zou je voortdurend wereldreizen rond de aarde maken: er blijven grenzen bestaan, is het niet financieel dan is het wel fysiek t.o.v ruimtetijd.

[S. schr]

wat ik bedoel zou er een grens zijn in de ruimte al zou het mogelijk zijn afgezijn van de tijd die je kwijt bent om er te komen

[Marco van Woerden]

Is dit niet meer iets voor het forum moderne natuurkunde?

[liefhondje]

Voor zover ik weet is het universum zoals wij het kunnen waarnemen eindig . Wel heeeeeeeeeeeeeeeel groot maar niet oneindig wat niet wil zeggen dat we onderdeel zijn van iets dat wel oneindig groot is wat weer de vraag doet rijzen. Is er meer?

ter overweging:

http://www.sterrenkunde.nl/index/encyclope...e/ontstaan.html

[Arn0]

Zolang de tijd chronologisch verloopt, lijkt het me niet mogelijk het einde te bereiken.

Pas als er geen tijd meer is, is er geen beweging meer en bereik je een grens.

Verder is het nog maar de vraag of tijd zelf wel zo 2-dimensionaal is als dat we denken. Misschien is tijd zelf ook wel 3-dimensionaal, dan zou je je verder kunnen verplaatsen dan in afstand meetbaar is. Persoonlijk denk ik niet dat de grens (als deze er is) bereikbaar is.

[Zep]

ik vraag me welleens af als het mogelijk zou zijn om met een ruimte schip oneindig ver de ruimte in te reizen zou er een einde zijn.

wat denken jullie

Ik denk dat er geen einde of begin is, dat is menselijk denken...iets wat begint moet een einde hebben in ons gedachten.

Wij mensen zijn te beperkt om deze vraagstelling met ons hersenen te verwerken.

Deze vragen vereisen het "aardse" denken te overstijgen, want stel er is een einde zoals wij aan een einde denken.....wat is er dan achter dat einde....niets?

Dan kan je vervolgens weer gaan filosoferen wat "niets" is natuurlijk

[Marco van Woerden]

Dit hoort óf bij moderne natuurkunde, óf bij theorie-ontwikkeling. Het antwoord op deze vraag berust namelijk niet op speculatie, de grootte van het heelal is te "berekenen" (beredeneren) op basis van gedane waarnemingen. Op puur wiskundige gronden is aannemelijk te maken dat we een "vlak" heelal hebben, dat wil zeggen: het is oneindig groot. Er bestaan ook modellen voor een "gesloten heelal" (een eindig heelal, positieve ruimtekromming), en een "open heelal" (oneindig heelal, negatieve ruimtekromming), maar deze corresponderen volgens mij niet met de waarnemingen op het gebied van de dichtheid van het heelal. Er bestaat namelijk een theoretische kritische dichtheid, waarbij het universum precies vlak is, en ik meen me te herinneren dat dat nu de meest geaccepteerde visie is binnen de wetenschappelijke (astrofysische) wereld.

Voor zover ik weet is het universum zoals wij het kunnen waarnemen eindig

Inderdaad, we kunnen niet meer waarnemen dan de afstand die het licht sinds het begin van het heelal in onze richting heeft kunnen afleggen.

Wel heeeeeeeeeeeeeeeel groot maar niet oneindig wat niet wil zeggen dat we onderdeel zijn van iets dat wel oneindig groot is wat weer de vraag doet rijzen. Is er meer?

Dat is wel bijna zeker ja; omdat het licht met 300.000 km/s reist, zien we iedere seconde weer iets nieuws van het heelal, bij wijze van spreken.

Zolang de tijd chronologisch verloopt, lijkt het me niet mogelijk het einde te bereiken.

Het verlopen van tijd = chronologie, toch?

Verder is het nog maar de vraag of tijd zelf wel zo 2-dimensionaal is als dat we denken. Misschien is tijd zelf ook wel 3-dimensionaal, dan zou je je verder kunnen verplaatsen dan in afstand meetbaar is.

Tijd heeft de dimensie seconde, en dat is "maar" één dimensie.

Ik denk dat er geen einde of begin is, dat is menselijk denken...iets wat begint moet een einde hebben in ons gedachten.

Dit is al wat filosofischer. De natuurkunde geeft alleen modellen voor wat we waarnemen, en doet geen uitspraken over wát er achter zit, en of de door ons waargenomen zaken ook daadwerkelijk zijn gebeurd. Ze zijn waargenomen, en er wordt een (al dan niet wiskundige) beschrijving van gegeven.

Zelf ben ik geen voorstander van jouw uitspraak. De natuurkunde heeft de werkelijkheid aardig beschreven, en het beschrijft ook dat er een begin was, de oerknal, een singulariteit van tijd en ruimte. Er is niks menselijks aan.

[Arn0]

Dit hoort óf bij moderne natuurkunde, óf bij theorie-ontwikkeling. Het antwoord op deze vraag berust namelijk niet op speculatie, de grootte van het heelal is te "berekenen" (beredeneren) op basis van gedane waarnemingen. Op puur wiskundige gronden is aannemelijk te maken dat we een "vlak" heelal hebben, dat wil zeggen: het is oneindig groot. Er bestaan ook modellen voor een "gesloten heelal" (een eindig heelal, positieve ruimtekromming), en een "open heelal" (oneindig heelal, negatieve ruimtekromming), maar deze corresponderen volgens mij niet met de waarnemingen op het gebied van de dichtheid van het heelal. Er bestaat namelijk een theoretische kritische dichtheid, waarbij het universum precies vlak is, en ik meen me te herinneren dat dat nu de meest geaccepteerde visie is binnen de wetenschappelijke (astrofysische) wereld.

Het verlopen van tijd = chronologie, toch?

Zoals wij dat nu ervaren wel. Echter als je kijkt naar de overeenkomsten van ruimte en tijd, zou het me niet verbazen dat tijd ook (minimaal) een derde dimensie heeft, maar dat we dat gewoon (nog) niet kunnen bevatten)

Tijd heeft de dimensie seconde, en dat is "maar" één dimensie.

een seconde is geen dimensie, maar een meeteenheid voor een tweedimensionaal figuur. Je meet een afstand in tijd, zoals een milimeter een meting in afstand is.

Hier heb ik ook al vaak aan gedacht en in tegenstelling tot de 'bewezen' natuur wetenschappelijke theoriën is deze stelling niet verwerpbaar en in mijn ogen dus ook makkelijker aanneembaar.

[Marco van Woerden]

Je hebt verkeerd gequote.

Het verlopen van tijd = chronologie, toch?

Zoals wij dat nu ervaren wel. Echter als je kijkt naar de overeenkomsten van ruimte en tijd, zou het me niet verbazen dat tijd ook (minimaal) een derde dimensie heeft, maar dat we dat gewoon (nog) niet kunnen bevatten)

Het gaat niet om ervaren, het gaat om weten. Tijd heeft één dimensie, namelijk de seconde. Een seconde is een eenheid, met dimensie 1, geloof me.

Edit:

Eenheid: m²

Dimensie: 2

Eenheid: m/s²

Dimensie: 3

Eenheid: kg

Dimensie 1

Etc...

[Arn0]

Ik zie nu dat ik inderdaad een blunder heb gemaakt.

Laat ik mijn vraagstelling gelijk maar corrigeren dan: Is het mogelijk dat tijd 2-dimensionaal is? Als tijd 1-dimensionaal is, zou dat dan niet betekenen dat de perceptie van tijdsverloop voor iedereen gelijk zou zijn? Dat we dan geen hulpmiddelen nodig hebben die als aangenomen standaard gelden voor de tijdsduur?

Kan er versnelling bestaan als tijd 1-dimensionaal is?

Het zijn misschien rare vragen, volgens velen waarschijnlijk absurd, maar ze zijn zeker serieus bedoeld.

Het klinkt misschien een beetje off-topic, maar om een grens te bereiken, in dit geval de grens van het heelal (als deze bestaat) zijn we afhankelijk van tijd. Zonder tijd is er geen beweging.

[Rogier]

Kan er versnelling bestaan als tijd 1-dimensionaal is?

Ja, waarom zou dat niet kunnen?

Het klinkt misschien een beetje off-topic, maar om een grens te bereiken, in dit geval de grens van het heelal (als deze bestaat) zijn we afhankelijk van tijd. Zonder tijd is er geen beweging.

Klopt, maar er zou best een grens kunnen bestaan zonder dat wij per se in staat moeten zijn om hem te bereiken.

Alleen is zo'n grens er volgens mij niet. Zijn recent al een aantal discussies over geweest, het heelal kan best een eindige grootte (inhoud) hebben en toch geen rand.

[oktagon]

Als buitenstaander in dit dispuut wil ik even reageren op eenheden en getallen:

m/sec2 is een lineaire versnelling

m2/sec2 is een oppervlakteversnelling

m3/sec2 is een ruimtelijke versnelling

Heeft allemaal m.i. niets te maken met 1e, 2e of 3e dimensie,doch zijn alle

gelijke tijdseenheden,nl versnelling van een bewegend lichaam(vloeistof) in 1,2 of 3 richtingen.Bij een verwarming van een lichaam vindt er bij een voordurend toevoeren van warmte een ruimtelijke versnelde uitzetting plaats.

Een kg is een gewicht van een volume (een massa met drie dimensies)en heeft ook verder niets te doen met een derde dimensie,doch is gewichtsdimensie!

[Marco van Woerden]

Is het mogelijk dat tijd 2-dimensionaal is?

Dat is helemaal afhankelijk van de definitie van tijd, maar een 2-dimensionale tijd definiëren lijkt me niet erg praktisch. Binnen de nu gehanteerde definitie is tijd een 1-dimensionale grootheid.

Als tijd 1-dimensionaal is, zou dat dan niet betekenen dat de perceptie van tijdsverloop voor iedereen gelijk zou zijn? Dat we dan geen hulpmiddelen nodig hebben die als aangenomen standaard gelden voor de tijdsduur?

Ik zie niet echt de link tussen de dimensie van een grootheid, en de waarnemingen met betrekking tot die grootheid; in dit geval tijd dus. Het begrip dimensie heeft in die zin geen betekenis, het zegt gewoon in hoeveel 'richtingen' wordt gewerkt.

De grootheid lengte heeft ook één dimensie met de eenheid meter. Toch heb je hulpmiddelen nodig om te meten hoe lang de gang is (namelijk een meetlat). Dimensies hebben daar dus ook niks mee te maken.

[Zep]

Om het idee dat er geen begin en geen einde is te ondersteunen zal ik een theoretisch voorbeeld geven.

Stel....je hebt met beide gestrekte armen voor je uit twee stokken vast die kruislings over elkaar heen liggen en deze stokken zijn oneindig lang.

Als je nu je beide armen naar buiten toe beweegt verwijdert het kruispunt van de stokken zich recht vooruit van je vandaan.

Zou je nu je beide armen zover doorbewegen tot helemaal achter je rug dan komt het kruispunt dus weer in feite achter je uit.

In deze theorie komt het begin weer bij het einde uit, of het einde bij het begin...oftewel...er is geen einde en begin.