"Jezelf zijn"

[kees56]

@ Sjorssnors

Denk nou gewoon is effe nuchter na.

Wat jij wilt is dat iedereen in het openbaar met een open hart met elkaar communiceert. Dat is zeer nastrevenswaardig, maar dat gaat in de buitenwereld ècht niet lukken, tenzij iedereen een incarnatie van Jezus is.

(En die is ook op zijn 33-ste gekruisigd vanwege zijn transparantie en daarom een concurrent van de machthebber van het Romeinse Rijk.)

Zolang er mensen in de maatschappij rondlopen die behebt zijn met neuroses, zal machtsmisbruik blijven bestaan. (Ik heb het niet over de uitzonderingen, ik heb het hier over de regel dat zowat iedereen op de één of andere manier in maatschappelijk verband neurotisch is.)

De enige manier waarop je zou kunnen ontkomen aan de negatieve gevolgen van neuroses binnen een groepsverband is het oprichten van een sekte. Je zorgt er dan binnen die sekte voor dat iedereen zo veel en zo diep mogelijk aan zichzelf werkt om alle neuroses eruit te krijgen, waardoor de onderlinge communicatie als vanzelf openhartig kan zijn. (Het neurotische deel krijgt immers voldoende aandacht tijdens het intra-psychische werk.)

Verder zorg je ervoor dat iedereen zich voldoende veilig voelt en je hebt je hemel op aarde.

Dit sprookje is door tallozen geprobeerd te verwezenlijken, met alle (weer) negatieve gevolgen van dien.

Wat je volgens mij het beste kan doen is naar jezelf kijken en je behoefte om in het openbaar 'jezelf' te zijn aan een onderzoek onderwerpen. Ik heb zo het vermoeden dat díe behoefte neurotisch is. Ik denk niet dat dit de plek is om dat verder uit te werken.

[Sjorssnors]

@ Sjorssnors

@ kees56

Als Fries en Asperger ben ik 'de nuchterheid zelve'. Het nuchtere aan mij maakt het juist dat ik zeer objectief 'zie', en indedrdaad eerder controversieel ben. Ik hen onderhand al velen in m'n omgeving geïnspireerd, en bewezen gekregen, dat grote groepen op deze manier respect voor elkaar kweken door 'gewoon'te doen en niet 'toneel te spelen'. Dat de meeste mensen dat nog niet inzien (ondervonden hebben) zegt niets over m'n eventuele ongelijk. Ik wijk inderdaad eerder af van het gebruikelijke, wat nuchterheid inhoudt.

Als iedereen alleen al eens begint met 'niet bang zijn om emoties te tonen. Alle emoties zijn menselijk. Het is de omgang van mensen op dit moment, wat getuige de hectische tijden, het verkeerde beeld schept. Uitersten vallen niet over één kam te scheren met met excusen het niet te doen. Ik heb het in de praktijk reeds ondervonden dat het werkt (ook onbewust bij vreemden in onbepaalde situaties.

[Napoleon Dynamite]

@ Sjorssnors

@ kees56

Als Fries en Asperger ben ik 'de nuchterheid zelve'. Het nuchtere aan mij maakt het juist dat ik zeer objectief 'zie', en indedrdaad eerder controversieel ben. Ik hen onderhand al velen in m'n omgeving geïnspireerd, en bewezen gekregen, dat grote groepen op deze manier respect voor elkaar kweken door 'gewoon'te doen en niet 'toneel te spelen'. Dat de meeste mensen dat nog niet inzien (ondervonden hebben) zegt niets over m'n eventuele ongelijk. Ik wijk inderdaad eerder af van het gebruikelijke, wat nuchterheid inhoudt.

Als iedereen alleen al eens begint met 'niet bang zijn om emoties te tonen. Alle emoties zijn menselijk. Het is de omgang van mensen op dit moment, wat getuige de hectische tijden, het verkeerde beeld schept. Uitersten vallen niet over één kam te scheren met met excusen het niet te doen. Ik heb het in de praktijk reeds ondervonden dat het werkt (ook onbewust bij vreemden in onbepaalde situaties.

Mensen zijn nu eenmaal gesocialiseerd..de samenleving zou een puin zijn als iedereen "zichzelf" zou zijn.

[kees56]

@ sjorssnors

'Jezelf zijn' is dus 'wat meer emoties tonen in het openbaar'?

Er is een onderzoek gedaan naar sociaal wenselijk gedrag en laat daar nou o.a. uitkomen dat we op dit moment in een tijdsgewricht leven waarin men geacht wordt emoties te tonen.

Ben je als 'Asperger' gediagnosticeerd, of heb je dat zelf gedaan?

[kees56]

@ Sjorssnors

@ kees56

Als Fries en Asperger ben ik 'de nuchterheid zelve'. Het nuchtere aan mij maakt het juist dat ik zeer objectief 'zie', en indedrdaad eerder controversieel ben. Ik hen onderhand al velen in m'n omgeving geïnspireerd, en bewezen gekregen, dat grote groepen op deze manier respect voor elkaar kweken door 'gewoon'te doen en niet 'toneel te spelen'. Dat de meeste mensen dat nog niet inzien (ondervonden hebben) zegt niets over m'n eventuele ongelijk. Ik wijk inderdaad eerder af van het gebruikelijke, wat nuchterheid inhoudt.

Als iedereen alleen al eens begint met 'niet bang zijn om emoties te tonen. Alle emoties zijn menselijk. Het is de omgang van mensen op dit moment, wat getuige de hectische tijden, het verkeerde beeld schept. Uitersten vallen niet over één kam te scheren met met excusen het niet te doen. Ik heb het in de praktijk reeds ondervonden dat het werkt (ook onbewust bij vreemden in onbepaalde situaties.

Mensen zijn nu eenmaal gesocialiseerd..de samenleving zou een puin zijn als iedereen "zichzelf" zou zijn.

Van mij mag je het gewoon anarchie noemen.

In kleiner verband heb ik daar overigens totaal geen problemen mee, maar als 'model' voor het georganiseerd houden van de samenleving, heb ik toch wel zo mijn bedenkingen.

[Napoleon Dynamite]

@ kees56

Als Fries en Asperger ben ik 'de nuchterheid zelve'. Het nuchtere aan mij maakt het juist dat ik zeer objectief 'zie', en indedrdaad eerder controversieel ben. Ik hen onderhand al velen in m'n omgeving geïnspireerd, en bewezen gekregen, dat grote groepen op deze manier respect voor elkaar kweken door 'gewoon'te doen en niet 'toneel te spelen'. Dat de meeste mensen dat nog niet inzien (ondervonden hebben) zegt niets over m'n eventuele ongelijk. Ik wijk inderdaad eerder af van het gebruikelijke, wat nuchterheid inhoudt.

Als iedereen alleen al eens begint met 'niet bang zijn om emoties te tonen. Alle emoties zijn menselijk. Het is de omgang van mensen op dit moment, wat getuige de hectische tijden, het verkeerde beeld schept. Uitersten vallen niet over één kam te scheren met met excusen het niet te doen. Ik heb het in de praktijk reeds ondervonden dat het werkt (ook onbewust bij vreemden in onbepaalde situaties.

Mensen zijn nu eenmaal gesocialiseerd..de samenleving zou een puin zijn als iedereen "zichzelf" zou zijn.

Van mij mag je het gewoon anarchie noemen.

In kleiner verband heb ik daar overigens totaal geen problemen mee, maar als 'model' voor het georganiseerd houden van de samenleving, heb ik toch wel zo mijn bedenkingen.

Daar ik ga volledig mee akkoord.

Voor mijn vak zijn interacties ingedeeld in functies. Dat je in de intimiteitsfunctie jezelf mag zijn is alleen een beaming waar de wereld zoveel mooier van kan worden. In sociale controle functies daarentegen dient je gedrag toch sociaal wenselijk te zijn.

(Cf. intimiteitsfunctie: afstand tussen twee interagerenden is kleiner, meer intieme gebaren zoals een knuffel, schouderklop, etc..)

[Louise]

Ratio en emotie mochten eens meer hand in hand gaan.

En dat mensen niet bang zijn om hun ding te zeggen, zich kunnen uiten.

Begrip.

Anders gaat het toch wel in de mens zelf zitten. Depressies etc etc..

Het zegt heel wat over de cultuur wat heerst,denk ik.

Ik vind niet dat je van het ene uiterste naar het andere moet gaan.

Dat werkt ook weer niet.

Als ik me aanpas aan de omgeving en het voelt verder goed, ben ik toch ook mezelf. Als je het "mezelf" wilt noemen.

de samenleving zou een puin zijn als iedereen "zichzelf" zou zijn.

Dat denk ik ook.

Ik begrijp ook niet zo goed wat Sjors nu eigenlijk wilt zeggen.

Jezelf zijn onder bepaalde voorwaarden?

Maar ja, dan valt dat woord "jezelf" ook weer deels in het niet.

Ken jezelf lijkt me een veel beter uitgangspunt. De maatschappij kun je er niet los van zien.

[Sjorssnors]

de samenleving zou een puin zijn als iedereen "zichzelf" zou zijn.

Dat denk ik ook.

Ik begrijp ook niet zo goed wat Sjors nu eigenlijk wilt zeggen.

Jezelf zijn onder bepaalde voorwaarden?

Maar ja, dan valt dat woord "jezelf" ook weer deels in het niet.

Ken jezelf lijkt me een veel beter uitgangspunt. De maatschappij kun je er niet los van zien.

Enigszins moet ik jullie gelijk geven, dat het zelfbeeld en de bijhorende zelfverzekerdheid onderhevig is aan de omgeving en tijd. Het kent normen en waarden. Zo ook is er iets wat algemeen gewaardeerd wordt, en omschreven wordt als 'jezelf zijn'. Vaak heeft het te maken met hoe bijvoorbeeld iemand je aan kijkt, waaruit je op kan maken, dat iemand bewust bezig is met non-verbale uitingen, of zich juist ongedwongen gedraagt. Als iemand de spieren rond z'n ogen volkomen ontspannen heeft, en intuïtief reageert, zonder aarzeling, zal diegene snel omschreven worden als zijnde zichzelf. Is dat volgens jullie dan een waanidee ?

Uiteraard is dit in z'n algemeenheid bedoeld, en hebben de mensen die minder algemeen zijn door een bepaalde manier van anders zijn, een bewuster en gedwongener karakter, qua uiten.

[kees56]

@ sjorssnors

'Jezelf zijn' is dus 'wat meer emoties tonen in het openbaar'?

Er is een onderzoek gedaan naar sociaal wenselijk gedrag en laat daar nou o.a. uitkomen dat we op dit moment in een tijdsgewricht leven waarin men geacht wordt emoties te tonen.    

Ben je als 'Asperger' gediagnosticeerd, of heb je dat zelf gedaan?

Ha sjorssnors,

Hoewel ik ook vrij pittig uit de hoek kan komen, hoop ik dat je dit kunt plaatsen in de lijn van de discussie en niet op jezelf betrekt: wij kennen elkaar niet.

Ik vind dit topic interessant, moge dat duidelijk zijn, anders zou ik niet reageren.

Heb je bovenstaande vraag over Asperger bewust genegeerd?

Ik vind het jammer nog geen antwoord te hebben gekregen, want hier zie ik een belangrijk punt waar we verder zouden kunnen,

[Sjorssnors]

@ sjorssnors

'Jezelf zijn' is dus 'wat meer emoties tonen in het openbaar'?

Er is een onderzoek gedaan naar sociaal wenselijk gedrag en laat daar nou o.a. uitkomen dat we op dit moment in een tijdsgewricht leven waarin men geacht wordt emoties te tonen.    

Ben je als 'Asperger' gediagnosticeerd, of heb je dat zelf gedaan?

Ha sjorssnors,

Hoewel ik ook vrij pittig uit de hoek kan komen, hoop ik dat je dit kunt plaatsen in de lijn van de discussie en niet op jezelf betrekt: wij kennen elkaar niet.

Ik vind dit topic interessant, moge dat duidelijk zijn, anders zou ik niet reageren.

Heb je bovenstaande vraag over Asperger bewust genegeerd?

Ik vind het jammer nog geen antwoord te hebben gekregen, want hier zie ik een belangrijk punt waar we verder zouden kunnen,

Ik ben inderdaad sinds enige tijd hierover in gesprek met een psychiater. Eigenwijs en onderzoekend als ik ben, loop ik op de psychiater vooruit, al moet ik onderkennen dat hij me wel 'in goede banen leidt'. De mogelijkheid van het gerichte zoeken bij bijvoorbeeld Google, behartigt m'n autodidacte drang. Ik probeer over alles een oprecht beeld te vormen binnen m'n totale belevingswereld. Ik weet dat ik slechts relatief ben aan de realiteit, maar wordt toch zelfverzekerder doordat ik keer op keer m'n denkbeelden krijg bevestigd. Ik heb alleen wat moeite om me op een samenvattende manier uit te drukken, vanwege dat ik veel samenvattingen ervan weet, en moeilijk een grotere prioriteit er aan kan geven.

Ik realiseer me m'n leven lang al dat ik 'vreemd' over kom, maar heb daar en paar jaar geleden afstand van genomen, wat mij overdreven doet uiten. Het is echter wel een ingetogen versie van m'n denken, maar minder beïnvloed door m'n omgeving, wat blijkbaar toch gewaardeerd wordt, gezien de realiteit. Heus denk ik ook over sommige dingen verkeerd, maar blijf toch volhardend gezien m'n grote overtuiging ervan.

[kees56]

Autisme, en vooral ook de intelligente variant 'Asperger' zijn 'afwijkingen van het normale', die beschouwd zouden kunnen worden als een nieuwe stap in de ontwikkeling van de mensheid.

Voorzover mijn kennis van het autisme reikt, concentreert het 'afwijkende' van autistisch gedrag zich rondom communicatie met andere mensen.

Wat ik hier zo mooi vind, is dat je een manier van communiceren voorstelt, die eigenlijk helemaal geweldig is, maar in de gewone buitenwereld eigenlijk niet realistisch. Hoe zie jij dat zelf? Vind je van jezelf dat je eigenlijk beter bent in communiceren dan de gemiddelde mens, en dus eigenlijk een stap verder bent in je ontwikkeling, of zie je je behoefte in het kader van een psychische stoornis, die eigenlijk om een oplossing vraagt?

Er is een boekje verschenen met de titel 'Autisme vertelt', waarin het autisme van binnenuit wordt beschreven en de 'normale mens' als psychisch afwijkend wordt beschreven. Erg leuk, voor zover je in dit verband van leuk kan spreken.

[Sjorssnors]

Wat ik hier zo  mooi vind, is dat je een manier van communiceren voorstelt, die eigenlijk helemaal geweldig is, maar in de gewone buitenwereld eigenlijk niet realistisch. Hoe zie jij dat zelf? Vind je van jezelf dat je eigenlijk beter bent in communiceren dan de gemiddelde mens, en dus eigenlijk een stap verder bent in je ontwikkeling, of zie je je behoefte in het kader van een psychische stoornis, die eigenlijk om een oplossing vraagt?

Ik ben er van overtuigd (introvert en extravert) dat, wanneer mensen dit oefenen, het realiseerbaar is. Het begint metwat je uitstraalt. Het meest zichtbaar is dat aan gezichtsexpressies, waaronder ook de manier van kijken. Als iemand heel bewust z'n verbale en non-verbale uitingen onder controle houdt, valt dat te zien aan de ogen. De 'blikken' zijn dan indirect (vanwege dat het eerst overdacht en onder controle gehouden moet worden). Directe blikken, zijn te noemen als 'echte uitingen naar onbewuste drijfveren, wat eveneens te bespeuren valt aan 'een ongedwongen manier van kijken'. De tegemoettreders ervan spreekt het echt-ogende aan, en inspireert het meestal. Dus of het tercht 'jezelf zijn' te noemen is zal onduidelijk blijven, toch is die omschrijving van bepaalde uitingen wel realistisch, gezien het zo ervaren wordt.

[Napoleon Dynamite]

Het begint metwat je uitstraalt. Het meest zichtbaar is dat aan gezichtsexpressies, waaronder ook de manier van kijken.

Dat is totaal fout, het meest controleerbare is juist faciaal gedrag. Wanneer iemand "emotioneel liegt" ga je dat bijvoorbeeld beter kunnen waarnemen aan zijn lichaamsbewegingen; verhoogde zelfmanipulaties; handpalmonzekerheidsbewegingen etc..

[Sjorssnors]

Het begint metwat je uitstraalt. Het meest zichtbaar is dat aan gezichtsexpressies, waaronder ook de manier van kijken.

Dat is totaal fout, het meest controleerbare is juist faciaal gedrag. Wanneer iemand "emotioneel liegt" ga je dat bijvoorbeeld beter kunnen waarnemen aan zijn lichaamsbewegingen; verhoogde zelfmanipulaties; handpalmonzekerheidsbewegingen etc..

Sorry, maar dat ben ik niet met je eens. De meeste mensen letten op het gelaat en expressie van emoties (fronsen, glimlachen, gespannenheid), altans wanneer je dichtbij genoeg bent. Van afstand zullen ongetwijfeld andere kenmerken te herkennen zijn.

Wat versta jij overigens onder faciaal ?

Niet voor niets wordt gezegd. dat de ogen de spegel van de 'ziel' zijn, alhoewel ik dat woord niet snel gebruiken zal. Juist de nuanceringen van directe en indirecte blikken, in samenhang met de situatie, zijn herkenningspunten, waarop een gesprek zich laat beïnvloeden. Zowel verbale uitingen, als ook non-verbale uitingen, geven kenbaar of iemand zich onbewust uit, danwel bewust uit.

De meeste mensen, welke zich bewust uiten (door onder andere indirecte blikken) zijn de 'beredenerende denkers'. De onbewuste uitingen (o.a. directe blikken) komen merendeels van intuïtieve denkers.

[Napoleon Dynamite]

Het begint metwat je uitstraalt. Het meest zichtbaar is dat aan gezichtsexpressies, waaronder ook de manier van kijken.

Dat is totaal fout, het meest controleerbare is juist faciaal gedrag. Wanneer iemand "emotioneel liegt" ga je dat bijvoorbeeld beter kunnen waarnemen aan zijn lichaamsbewegingen; verhoogde zelfmanipulaties; handpalmonzekerheidsbewegingen etc..

Sorry, maar dat ben ik niet met je eens. De meeste mensen letten op het gelaat en expressie van emoties (fronsen, glimlachen, gespannenheid), altans wanneer je dichtbij genoeg bent. Van afstand zullen ongetwijfeld andere kenmerken te herkennen zijn.

Wat versta jij overigens onder faciaal ?

Niet voor niets wordt gezegd. dat de ogen de spegel van de 'ziel' zijn, alhoewel ik dat woord niet snel gebruiken zal. Juist de nuanceringen van directe en indirecte blikken, in samenhang met de situatie, zijn herkenningspunten, waarop een gesprek zich laat beïnvloeden. Zowel verbale uitingen, als ook non-verbale uitingen, geven kenbaar of iemand zich onbewust uit, danwel bewust uit.

De meeste mensen, welke zich bewust uiten (door onder andere indirecte blikken) zijn de 'beredenerende denkers'. De onbewuste uitingen (o.a. directe blikken) komen merendeels van intuïtieve denkers.

Er is onderzoek daarover geweest wanneer mensen zich "echt" mogen gedragen of zich sociaal wenselijk moesten gedragen (leugen conditie). Er bleek dat geen verschil wat in objectieve correlaten mbt tot faciaal gedrag (ook kijkrichting, expressie, blozen, wenkbrauwbewegingen, mondtrekken,..)

Er was wel een verschil mbt tot lichaamsbewegingen.

Maar als liever je eigen opinie daarover volgt heb ik daar geen enkel probleem mee.

P.S.: onderzoek van Ekman