Beste Davidhume,
Akkoord. Je schreef bepaalde dogmas. Wat betekent dit als je stelt dat zowel de Sharia als (en dat neem ik nu even als voorbeeld) het communisme daar vanuit gaan? Dan slaat bepaalde alleen op het verschil in de aard van de dogmas. Marx zat in een studeerkamer en maakte zich druk over de positie van de arbeider en ontwikkelde zijn dogma, terwijl Mohammed in een grot zat en daar zonder dat hij er om gevraagd had plotseling van Allah (een religieuze autoriteit) een dogma in de handen geworpen kreeg. Allebei dogmas van dezelfde orde want ze zien allebei op een hernieuwde samenleving, maar bepaald om dat de een de macht bij het volk wil neerleggen en de ander het volk uitsluit en de macht bij Allah legt. Mijn conclusie is dan ook dat je niet meer en niet minder geschreven hebt: In een democratie, d.w.z. in het politieke debat, zijn de dogmas van Allah en Marx, hoewel in den aard verschillend (waarbij dit verschil volstrekt onbetekenend is), gelijkwaardig aan elkaar.
En dan begon de discussie met deze bijdrage van jou: De scheiding van kerk en staat betekent; dat het recht tot stand komt door een procedure waar iedereen het mee eens is en niet door een religieuze autoriteit. Dan merk ik als eerste op dat dit een contradictie is. Immers, als het gelijkwaardige dogma gedicteerd is door een religieuze autoriteit geeft dat een kortsluiting in jouw stelling. Want jouw stelling zegt feitelijk: We hebben een staat en daar hoort nu eenmaal het recht bij. Nu kunnen we twee dingen doen. Of we laten het recht door een religieuze autoriteit bepalen of we laten het volk dat doen. Hierbij stel je dan dat het jouw voorkeur geniet vooral niet de religieuze autoriteit het recht te laten bepalen maar het volk.
Ten tweede merk ik op dat jouw stelling niet waar is. Iedereen die zich bezighoudt met staatsrecht kan je vertellen dat het wezenskenmerk van de scheiding tussen kerk en staat gelegen is in het feit dat de staat niet gegrondvest is op een religieuze autoriteit (men heeft vrijheid van godsdienst, tenslotte is de ene religieuze autoriteit de andere niet). Dat is heel wat anders dan jij er van maakt. Maar goed, het is jouw stelling, dus moet ik het er mee doen.
Het probleem tussen religieuze autoriteit of het volk laten kiezen, probeer je vervolgens op te lossen door het volk te laten kiezen voor de religieuze autoriteit(!) enerzijds en anderzijds door de religieuze autoriteit (de aard) van de Sharia ondergeschikt te maken aan de gelijkwaardigheid die ideologieën in de politieke arena nu eenmaal behoren te bezitten. Nee, sterker je laat de religieuze autoriteit van de Sharia zelfs geheel buiten beschouwing.
Jouw eerste oplossing kan logisch consistent niet. Immers, het waren twee zelfstandige grootheden (zie jouw stelling). Als A (religieuze autoriteit) of B (het volk) de C (het recht) moeten bepalen, waarbij A vooral niet mee mag doen, dan is het ongerijmd om B voor A te laten kiezen zodat deze A uiteindelijk toch C bepaald. Dat je daar vrede mee hebt, bracht mij tot de conclusie dat je, in afwijking van je stelling, juist voor een samengaan van staat en religie opteert. En jouw tweede oplossing miskent de religieuze autoriteit die onmiskenbaar de aard vormt van de ideologie die de Sharia maakt tot wat het is. Alsof je het verschil niet zou behoren te weten tussen giftige en niet giftige slangen. Ja, allebei slangen, maar het lijkt me toch raadzaam eerst de aard te onderzoeken voordat je zomaar je hand in het terrarium steekt. Met het idee; ja maar het zijn toch slangen, kom je niet zonder kleerscheuren weg. Maar goed, dat was afgezien van je stelling, zo ongeveer de grootste misvatting.
Puzzels