Dictatuur van de natuurwetenschap

[Windsurfer]

Psychologie, economie is ook niet 'exact', althans niet zoals de natuurkunde of scheikunde of wiskunde. In de natuurkunde veranderd het wereldbeeld ook wel eens, maar dat is vrijwel altijd een verbetering van het wereldbeeld.

De indeling alpha, beta, gamma vind ik wel duidelijk.

Heel globaal (daar zijn allicht duidelijke boeken over geschreven):

-Alpha: niets is exact, alles zijn ideeen van mensen. Iedereen is zich daar ook van bewust.

-Beta: theorieen moeten intern consistent zijn en geen tegenstrijdigheden bevatten. Een nieuw theorie moet overeenkomen met bestaande voor theorieen in het vakgebied òf van zo'n bestaande theorieen moet aangetoond worden dat het niet klopt. Behalve voor de wiskunde moeten theorieen ook overeenkomen met de natuur

-Gamma wetenschappen: Alpha-wetenschappen waarvan de beoefenaars soms menen op dezelfde manier als bij beta wetenschappen iets als waar aan te kunnen tonen.

Hierdoor worden soms dingen voor waar aangenomen die later onzin blijken te zijn (meestal als een betawetenschapper zich er mee bezig gaat houden). Ook zijn er veelvuldig tegenstrijdige theorieen.

Het is niet zo dat de gamma wetenschappen op dezelfde manier als betawetenschappers werken, en het is helemaal een raar idee dat de betawetenschapper die zich met de psychologie gaat bemoeien 'de waarheid in pacht' zal blijken te hebben: juist niet, vanwege het gebruik van andere methoden. Daar heb ik laatst een boeiend artikel over gelezen, ik zal het eens nazoeken. het is een 'gekend fenomeen' dat wetenschappers uit de natuurwetenschapen op een gegeven moment uit ergernis, of uit zoeken naar zingeving, zich na hun carriere richten op de menswetenschappen, maar helaas een voor hen zeer frustrerende situatie tegenkomen. ik ben de naam vergeten van nota bene de nobelprijswinnaar in de natuurkunde die bekend geworden is van zijn omslag op onderzoeksgebied, misschien weet iemand anders het. het werd een drama voor hem.

wanneer je gammawetenschappen langs de meten is weten methode gaat leggen, en geen rekening gaat houden met de complexiteit van menselijk gedrag, ga je keihard de mist in en kom je nergens.

Verder is het ook niet zo dat het onderzoeksgebied uitmaakt of je wetenschappelijk bezig bent of niet. het gaat om je zuivere manier van denken, hypothesen opstellen en toetsen. daarin zit je wetenschappelijkheid, niet in je onderzoeksobject.

groeten,

[TwistedMind]

Het is niet zo dat de gamma wetenschappen op dezelfde manier als betawetenschappers werken, en het is helemaal een raar idee dat de betawetenschapper die zich met de psychologie gaat bemoeien 'de waarheid in pacht' zal blijken te hebben: juist niet, vanwege het gebruik van andere methoden.

Ik had het wellicht wat kort door de bocht opgeschreven, ik bedoelde niet dat een bioloog, chemicus opeens psycholoog werd, ik bedoelde dat aannames in de psychologie pas zinnig werden (of onzin bleken) na onderzoek uit exacte wetenschap:

- Tot de jaren 50/60 had men in de psychologie de mening dat veel psychische ziektes of afwijkingen, zoals schizofrenie het gevolg waren van opvoeding. Via exact onderzoek is later aangetoond dat veel ziektes kwamen door afwijkingen in de hersenen of andere samenstelling stoffen in het bloed.

- Veel nieuwe ideeen in de economie, als de speltheorie, zijn door wiskundigen uitgedacht.

wanneer je gammawetenschappen langs de meten is weten methode gaat leggen, en geen rekening gaat houden met de complexiteit van menselijk gedrag, ga je keihard de mist in en kom je nergens.  

Op zich is niet iets mis met psychologie, maar men moet zich realiseren dat ideeen geen 'waarheid' zijn zoals in exacte wetenschappen.

Verder is het ook niet zo dat het onderzoeksgebied uitmaakt of je wetenschappelijk bezig bent of niet. het gaat om je zuivere manier van denken, hypothesen opstellen en toetsen. daarin zit je wetenschappelijkheid, niet in je onderzoeksobject.

Uiteraard, dat is in elk gebied op acedemisch niveau belangrijk, ook in de filosofie, taalwetenschappen, geschiedenis etc.

[Marco van Woerden]

Dit probleem is natuurwetenschappelijk aan te pakken. Stel: er is een wereld waarin de 'humane wetenschappen' niet tot de wetenschap gerekend worden, zodat in feite alleen de natuurwetenschap overblijft. Stel nu dat er in die wereld ook een Descartes bestond, en een Buffon, zodat zich rond de 18e eeuw een wetenschappelijke revolutie ontketende, waardoor uiteindelijk de empirie en de natuurwetenschappelijke methode zoals we die nu kennen alle andere wetenschapsfilosofieën overwon. In die wereld heeft de 'humane wetenschap' als zodanig geen last van revoluties (als non-wetenschap), en zal dus rustig op zijn vroegmoderne principes verder tuffen. Is dat gebeurd in onze wereld? Nee. Algemeen bekend is dat bijvoorbeeld de geschiedschrijving enorme veranderingen onderging, en tegenwoordig veel systematischer te werk gaat dan vroeger.

Dit is ietwat speculatief, maar kunnen we hieruit niet op z'n minst de aanwijzing halen dat de studies naar de menselijke geest, de theologie, filosofie, geschiedenis en letteren ook gewoon kennis opleveren volgens de wetenschappelijke methode, zodat we ze binnen dat kader tot wetenschap mogen verheffen? Ik vind van wel.

[OneStepForward]

Kun je filosofie wel tot wetenschap rekenen?

Ik ben van mening dat het geen wetenschap is maar iets dat op zich zelf staat.

[TwistedMind]

Kun je filosofie wel tot wetenschap rekenen?

Ik ben van mening dat het geen wetenschap is maar iets dat op zich zelf staat.

Wel een wetenschap, maar geen 'science'. Wetenschap is wel een breder begrip.

[OneStepForward]

Ik bedoelde idd Wetenschap in de zin als iets dat zich aan de wetenschappelijke methode dient te houden. (En nogmaals ik snap geen ruk van de wetenschappelijke methode en de theorie van de geschiedenis (of andere sociale wetenschappen) en dat soort dingen, maar ik geloof voor het gemak wikipedia (en) maar dat sociale wetenschappen zich aan de wetenschappelijke methode houden)

Filosofie staat volgens mij buiten die methode en trekt die methode wel eens in twijfel en probeert met iets nieuws te komen.

[Marco van Woerden]

Daar heb je wel een goed punt, maar ik ben het toch niet met je eens, omdat de filosofie, net zoals een willekeurige natuurwetenschap, in essentie niets anders doet dan onderzoeksobjecten steeds van andere kanten benaderen. Bij filosofie gaat het dan toevallig vooral om de analyse van het al dan niet logische denkproces zelf, maar dit proces is net zo goed een onderzoeksobject als een vleermuis in de biologie. Bovendien werkt de filosofie ook heel sterk met hypothesen, stellingen, bewijzen en theorieën. Het is wetenschap, omdat het onhoudbare hypothesen zal verwerpen.