Ik zeg het verkeerd zie ik. In al mijn ijver om een punt duidelijk te maken sla ik de bal mis. Wat jij zegt klopt wel Windsurfer; je ziet alleen vaak dat mensen pseudo wetenschapper genoemd worden voor het bestuderen van obscuur bewijs materiaal. Dit vnd ik zelf heel erg raar want juist wanneer je dat bewijmateriaal links laat liggen laat je blijken dat je geen of niet voldoende interesse hebt in het onderzoeken van het specifieke onderwerp. Dan zouden die wetenschappers die dat dus niet aandurven net zo goed pseudo wetenschappers zijn als mensen die zichzelf baseren op oneigenlijk bewijs. Er zitten dus wat nuances in zeg maar.
Het is wel bewijsmateriaal of het is geen bewijsmateriaal. 'obscuur' bewijsmateriaal is een in zichzelf tegenstrijdige term, want als iets obscuur is, zal het geen 'overtuigend bewijsmateriaal' zijn, en 'bewijsmateriaal dat niet overtuigend' is, is geen bewijsmateriaal (zo, wat een zin

)
De nuances zitten hem dan ook niet in het bestudeerde onderwerp, maar in de methoden die je hanteert. Je kunt het bestaan van paranormaliteit prima wetenschappelijk aanpakken. Dat is ook vaak gedaan. Maar als je de juiste manier van onderzoek erop naslaat is er geen bewijs voor het bestaan van paranormale zaken. Als je wat pseudowetenschap nagaat, barst het ervan! Maar deze laatste levert dus geen 'bewijs' in de wetenschappelijke zin van het woord.
Ik wilde je wel eventjes op de vingertjes tikken btw: wanneer je je zelf te zeer baseert op de huidige wetenschap loop je ten eerste het risico dat de huidige wetenschap "het mis heeft"; wat het van belang maakt dat je zelf dingen natelt. Ook is het van belang dingen vanuit een andere invalshoek te zien om zo iets waarlijk niets te doen. Maar ik neem aan dat de 2e je duidelijk was.
Als je je baseert op pseudowetenschappelijke invalshoek weet je op voorhand al dat er geen fundament is uberhaupt! Dus beter op de wetenschap voortbouwen dat op de pseudowetenschap uiteraard. Je argument vind ik daarom een non-argument.