Eerlijkheid is prima, maar niet altijd (inhoudelijk) positief. Daar verschillen onze meningen niet volgens mij. Onze visies splitsen op het punt van de consequenties van eerlijkheid. Wanneer gaan we maatregelen nemen?
Ik realiseer me wel degelijk dat het verwijderen van een student een van de meest extreme maatregelen is die een opleidingsinstituut kan nemen, daar moet iets extreems tegenover staan. Zou iemand natuurkunde mogen blijven studeren, wanneer hij zich op televisie profileert als iemand die vóór een atoomoorlog is? Nee, waarschijnlijk niet.
Maar wat doen we met studenten die zich op televisie fascistisch voordoen, en zeggen dat boekverbrandingen acceptabel zijn? Mag een seksverslaafde gynaecologie studeren, als hij publiekelijk te kennen geeft opgewonden te worden van zwangere vrouwen? Mag een pedoseksuele student stagelopen op een basisschool? Zomaar voorbeelden. Waar trekken we de streep?
Ik wil hier aan toevoegen dat ik niet vóór censuur, onnodig overheidsingrijpen en ongelijkheid ben (en nee: ik stem niet rechts). Diversiteit is een goed principe, en ik vind dat we dat zeker in stand moeten houden. Als iemand anti-darwinistisch wenst te zijn, dan moet hij dat vooral zijn; niets is minder interessant. Onze maatschappij behoeft echter wel bescherming, daar gaat het me om.
Puzzels