Maak eens geen keuze en kijk wat er gebeurt.
Ik heb niet altijd de keus niet te kiezen. Het is geen gelijkwaardig kruispunt waar ik kan kiezen en als ik niet kies ga ik rechtdoor. Het is een T-splitsing en ik moet kiezen links of rechts. Ik maak dus wel degelijk een keuze. Niet kiezen op zo'n moment betekend dat je stilstaat. Mijn leven en mijn tijd staan niet stil, hoewel ik dat soms best prettig zou vinden. Ik ga uiteindelijk links of rechts en welke kant kies ik zelf.
Ik zie niet in waarom "twijfel" en "vastliggende keuze" elkaar tegenspreken.
Twijfel ontstaat doordat we een afweging maken tussen allerlei gevolgen die de keuze heeft. Dus twijfel en keuze zijn aan elkaar gebonden. Ik zou niet hoeven twijfelen als de keuze vast lag. Je zou hooguit kunnen zeggen, zoals in de Matrix, dat je de keuze al hebt gemaakt maar hem nog niet begrijpt. Dat zou twijfel kunnen veroorzaken.
Dat alles vastligt, ook je keuzes, ontstaat uit de gedachte dat de interactie tussen deeltjes volledig voorspelbaar is. Als de computer maar zwaar genoeg is kun je de rest van je leven 'zien'. Toeval bestaat dan niet maar is een logisch gevolg. We hebben geen vrije wil, we volgen de wetten van de natuur volgens een gedefinieerd patroon. Het enige wat roet in het eten kan gooien is ons denken. Volgt ons denken inderdaad slechts de grillen van de natuurwetten? Is die interactie te vatten in rekenregels? Slechts complexe chemie die uit te schrijven is? Zou kunnen...
Maar dan nog weten we niet wat werkelijkheid is, want daar ging het topic over...