Puzzels
(Voor wie niet begrijpt wie die plume nou is waar ArjenvS het telkens over heeft: dat ben ik dus (Frans voor veertje))ArjenvS schreef:Mooi is ie he?
@ plume: je moet omzeilen wat jij bedoelt. Dat gedichtje zegt alles toch?
Tja, ik belichtte het vanuit de mens, omdat de mens eigenlijk de enige is die het begrip "perfect" kan denken en kan toekennen.
Maar als ik eens even naar de startpost van Zpidermen terugkeer, dan valt me op dat hij de wereld niet perfect vindt, omdat mensen, dieren en planten uiteindelijk doodgaan. Omdat deze zich niet zodanig hebben ontwikkeld dat ze niet meer dood hoeven te gaan. Maar eigenlijk is dit een onlogische gedachte als je het in verband brengt met evolutie. En het is al sowieso een onlogische gedachte omdat hij hierbij de hele voedselketen buiten beschouwing laat. Zonder dood is er geen leven. Zonder dood is er geen verandering.
De wereld is permanent in verandering. Soorten passen zich aan verandering aan, dat wil zeggen, soms gebeurt het dat een bepaalde eigenschap van een soort, die normaal maar zelden in een populatie voorkomt, ineens binnen die veranderde omstandigheid heel handig blijkt te zijn om beter te kunnen overleven. Neem het bekende voorbeeld van de witte vlinders die in de buurt van berkenbomen leven. Daar waar de berkenstammen wit blijven overleven deze vlinders makkelijker omdat ze minder zichtbaar zijn voor rovers. De donkere variant van deze vlindersoort komt ook voor, maar krijgt in deze omgeving nauwelijks kans om zich voort te planten en blijft dus zeldzaam. Daar echter, waar de stammen donker zijn geworden door bijvoorbeeld vervuiling (veranderde omstandigheid) heeft deze donkere variant ineens wel een voordeel, en geleidelijk aan zal de populatie vlinders, die in eerste instantie voornamelijk uit witte exemplaren bestond een populatie van donkere vlinders worden, met witte exemplaren als uitzondering.
Het bestaande evenwicht kan gehandhaafd worden omdat de populatiesamenstelling van de vlinders is veranderd. Die verandering, vernieuwing is alleen maar mogelijk als iets ouds daarvoor wijkt. In dit geval zijn dat de witte vlinders, die allemaal stuk voor stuk sterven. De populatie mag niet te groot worden, anders is de populatie door voedseltekort uiteindelijk gedoemd te sterven. De populatie mag ook niet te klein worden, anders ontstaat er voedseltekort voor een andere soort. Dan wordt het plaatselijke evenwicht verstoord. Uiteindelijk zal er dan wel weer een nieuw evenwicht ontstaan, waarbij de omgeving waarschijnlijk een andere dieren en plantenpopulaties zal krijgen.
Als een perfecte wereld zou betekenen dat geen enkel mens, dier en plant meer zou (hoeven) sterven, dan zouden al die organismen niet meer mogen eten, niet meer mogen groeien (waar beginnen we dan?), en zich niet meer mogen voortplanten. Vulkanen zouden niet meer mogen uitbarsten, het zou niet meer mogen regenen, het zou een stilstaande wereld zijn. Wat is daar perfect aan?
Nee, ik ben het met jdr en ArjenvS eens. De perfectie moet gezocht worden in de mate waarin onze wereld telkens weer in staat is om een bepaald evenwicht te bereiken.
