Pot verwijt de ketel...en weer wordt hier even tussen de regels de morele superioriteit van een cultuur met god gepushed.
Moderator: Rhiannon
Pot verwijt de ketel...en weer wordt hier even tussen de regels de morele superioriteit van een cultuur met god gepushed.
waarom dan niet (we hebben hier niks aan kreten he [rr] )het bestaan van god kan je niet bewijzen met het materiele wetenschap.
met emoties verklaar je de werking van de wereld om je heen nietdaarom betekent het nog niet dat je god niet kan aantonen.
god is iets spirtueel. dan moet je het ook spirtueel aantonen.
van ons eigen lichaam weten we vrij veel af, voor de rest snap ik niet echt veel van dit stukje.laten we kijken naar onze eigen lichaam. waarvan we ook maar een bepaalde precentage van afweten wat er gebeurt. das bijna net zo ingewikkeld als het begrijpen en aantonen van god omdat iets is wat gemaakt is door god
niks pot verwijt de ketel.Pot verwijt de ketel...collegavanerik schreef:en weer wordt hier even tussen de regels de morele superioriteit van een cultuur met god gepushed.
Sorry hoor, maar jij, JIJ, gaat mij, MIJ, nu opeens vertellen dat godsdienst iets persoonlijks is?? Is dat niet een béétje de omgekeerde wereld, CvE??Johan2 wanneer leer je het eens, dat godsdienst iets persoonlijks is, ...
Per onderdeel heb ik de volgende vragen:Omdat wanneer je alle bestaan terugvolgt, je bij een bepaalde limiet komt, en dat is de voet van ons bestaan. Deze essentie is geen transcendentie het is juist de voet van alle bestaan met daarin eveneens alle voorkomende transcendenties. Daarom juist is het niet gevoelig voor het trilemma. Om zelf geen paradoxen te creëren moet deze voet zonder eigenschappen zijn, anders heeft hij weer een voet nodig.
Tegen Fujaro beweer je (mijn markering):Omdat wanneer je alle bestaan terugvolgt, je bij een bepaalde limiet komt, en dat is de voet van ons bestaan.
Ik kan deze twee uitspraken niet met elkaar rijmen.Fujaro, de ziel is voor mij een niet reduceerbare focus van alle inkomende en uitgaande informatie, wat een voortdurend veranderlijk bewustzijn geeft met allerlei exponenten in ruimte en tijd aaneengesmeed door die ene niet reduceerbare ziel.
Het zal aan mij liggen, maar het begrip ziel zoals jij dat bezigt, blijft ondanks alle uitleg totnutoe voor mij even paradoxaal. Het lijkt er vooral op dat je deze entiteit introduceert om een vermeend recursieprobleem te omzeilen. Je noemde het hiervoor een 'niet-reduceerbare eenheid van actie' en 'dat wat een mens tot een bewuste eenheid maakt', 'een limiet' en 'de voet van het bewustzijn'. Afgaand daarop is je ziel een plaatshouder voor het bewustzijn, een black box. Het vermeende recursieprobleem ontstaat door het 'ik' voor te stellen als een mannetje dat onze gedachten reguleert. De meest simpele manier om dit probleem op te lossen is niet het introduceren van een black box in plaats van het mannetje, maar door af te zien van het idee dat bewustzijn en 'ik' gelaagd zijn als een matrjoschka. Wanneer je black box/ziel nodig is om een eenheid van actie voor een bewustzijn te bieden, kan evengoed gevraagd worden, welke black box/ziel nodig is om een eenheid van actie te bieden voor de black box/ziel zelf. Je hebt slechts het oude recursieprobleem (met homunculi) vervangen door een nieuw recursieprobleem (met black boxen).Deze gedachten zijn niet ingewikkeld, het moeilijke is om de reductionistische stof-gedachte uit te schakelen die zo dominant is in onze samenleving. Stof is alleen datgene wat we niet begrijpen, hetgeen ons stil en strak confronteert, ongevoelig voor onze informatiestroom. Dit aan de voet van ons bewustzijn proberen te planten is absurditeit.
Ik zie dat je het beste met de wereld voor hebt. Een geruststellende gedachteIk opperde simpelweg dat het misschien maar beter voor de mensheid is dat God zich niet definitief laat bewijzen. Het lijkt me dat dat misschien helemaal niet zo'n prettige ervaring zou zijn namelijk. Ondertussen zit er bij die afwezigheid van God natuurlijk wel een addertje onder het gras, te weten een plaag van mondige muizen. En zo heeft ieder voordeel zijn nadeel.
God is een illusie, alleen godsbeelden bestaan, en geloof in godsbeelden die heel persoonlijk zijn: Jij gelooft in een afwezige god, ik in de afwezigheid van god, niet veel verschil lijkt mij in de praktijk, allebei hebben ze geen interactie met de werkelijkheid. God doet niet ter zake. Geloof wel.Sorry hoor, maar jij, JIJ, gaat mij, MIJ, nu opeens vertellen dat godsdienst iets persoonlijks is?? Is dat niet een béétje de omgekeerde wereld, CvE??collegavanerik schreef:Johan2 wanneer leer je het eens, dat godsdienst iets persoonlijks is, ...
Nu ja, de wonderen zijn de wereld nog niet uit, zullen we dan maar denken.
Of anders gezegd: zou God dan toch bestaan?
Bestaat er universele moraal dan? Nee. Maar dat is OT, begin maar een nieuwe topic als je daarover wilt doorbomen, maar volgens mij is dat al eerder behandelt.Johan2 schreef:De rest van je antwoord lijkt me voor Judith, niet voor mij.
@Judith2: "Moraal is sociaal en cultureel bepaald, niet goddelijk", aldus CvE. Nou dat lijkt me een makkie. Ga je gang.
Je herinnert het je niet of het was inderdaad niet zo? Je had de intentie of het ging per ongeluk? Het alleen maar hebben over of daadwerkelijk uitdrukking geven aan?Ik herinner mij niet de intentie gehad te hebben het te hebben over waarin ik geloof en hoe veilig ik me daarin voel.
Als ik Judith goed begrijp gaat het niet om geheimen, noch is het een weigering om concreet te worden. Haar post interpreteer ik als een uitdrukking geven aan het aanvoelen van de eeuwige strijd die de mens met zichzelf voert. Wij zijn paradoxale wezens, waarbij de paradox wordt veroorzaakt door ons minderwaardigheidsgevoel. Dat gevoel, in verschillende extremen uitgedrukt, is de belasting met de erfzonde, het besef van een hogere sturende macht, het besef niet meer dan een dier te zijn, het besef nog minder te zijn dan een stofje in het universum.Je herinnert het je niet of het was inderdaad niet zo? Je had de intentie of het ging per ongeluk? Het alleen maar hebben over of daadwerkelijk uitdrukking geven aan?Judith2 schreef:Ik herinner mij niet de intentie gehad te hebben het te hebben over waarin ik geloof en hoe veilig ik me daarin voel.
Het lijkt me dat je je zo ver verwijdert van enige concrete uitdrukking dat andere lezers en ikzelf als ouderwetse Kremlin-ologen uit allerlei zijdelingse afwegingen moeten afleiden wat je nu eigenlijk hebt willen zeggen. Vervolgens wordt dat uiteraard ontkend. Goed ik dring niet aan, bewaar je geheimen nog maar een tijdje en wees er gelukkig mee.
Dat zit eigenlijk in het uitgangspunt dat de ziel niet reduceerbaar is. Wanneer de ziel dan een ruimtelijke uitgestrektheid zou hebben, zou de ziel in gedeelten gescheiden kunnen worden. Stel het brein = de ziel klopt. Dan zou je dus een stukje ziel wegsnijden wanneer je een stukje brein wegsnijdt. En als je het brein in tweëen snijdt zoals in het "experiment" met de epilepsiepatiënten, dan zou je de ziel in tweëen snijden. Uit die ongerijmdheid leid ik af dat de ziel geen uitgestrektheid in ruimte kan hebben.Interessant is ook je opmerking dat het brein geen kandidaat is om de rol van ziel in te vullen, omdat het een uitgestrektheid heeft in tijd en ruimte. Ik zie niet hoe dit een belemmering kan zijn. Je geeft zelf aan dat ziel gekloppeld is op mensniveau. Waarom zou het dan geen uitgebreidheid mogen kennen?
Dat heet een contradictio in terminis; stond vast ook wel in je gecopy-paste rijtje denkfouten.God is een illusie, ... ik geloof in de afwezigheid van god
Wat gebeurt er met de ziel van langzaam stervende mensen? Van Alzheimerpatienten is bekend dat ze langzaam hun geheugen kwijtraken. is dat geheugen opeens hersteld bij hun dood? Van kreuzfeldjacobspatienten blijft er niets over van het brein en sterven ze als plantjes.Monnik schreef:Dat zit eigenlijk in het uitgangspunt dat de ziel niet reduceerbaar is. Wanneer de ziel dan een ruimtelijke uitgestrektheid zou hebben, zou de ziel in gedeelten gescheiden kunnen worden. Stel het brein = de ziel klopt. Dan zou je dus een stukje ziel wegsnijden wanneer je een stukje brein wegsnijdt.
De verbondenheid van de ziel met het stoffelijke-informatie vlak is het sterkste met het brein van het lichaam. De ziel staat in direct contact met elk onderdeel ervan, ervaart en stuurt op menselijk vlak de daarin rondgaande informatie en ervaart de representaties daarin van zintuiglijke informatie. Tegelijk is het brein ook de computer van het lichaam en heeft haar eigen leven dat alleen indirect ervaren wordt door de ziel. Op het meer niet-stoffelijke informatie-vlak kan de ziel verbanden vormen die indirect acties en beweging veroorzaken in het stoffelijke.