Ik hoop dat hier mensen zijn die mij dit kunnen uitleggen. En niet raar aankijken ofzo.
En sorry dat ik de zoveelste ben die hier binnen komt vallen
Meestal duurt het geheel zo'n 10 minuten (10 heel RARE minuten moet ik zeggen) Achteraf ben ik soms een deel vergeten van wat er was gebeurd.
Je hersens doen je laten geloven dat de waarnemingen tijdens een deja-vu al gebeurt zijn.Puta Madre schreef:Ik heb meerdere malen per maand een deja vu en niet even van een klein momentje maar van meer dan 10 seconden. Krijg eerst een zoort flits (echt heel kort) en dan kan ik alles zeggen wat er gebeurd. Ik weet dat dit erg overdreven klinkt en veel op films enzo lijkt maar dit gebeurd echt. Ik weet dan pcies wat er gaat gebeuren ook al ken ik die mensen niet. Gister avond toen ik bij iemand thuis was had ik het weer. Iedereen zat precies zo en ze zeiden hetzelfde, even later kwam de vader van hem binnen (nooit eerder gezien of met hem gesproken) en ik zei iets in mijn hoofd en fractie daarnaa zei hij precies hetzelfde en ging weer weg. Dat wist ik allemaal toen het begon. Ik had geen drank op, gebruik geen drugs, of heb ergens een afwijking of whatever. Ik weet alles wat er gaat gebeuren als ik een deja vu heb.
Ik hoop dat hier mensen zijn die mij dit kunnen uitleggen. En niet raar aankijken ofzo.
En sorry dat ik de zoveelste ben die hier binnen komt vallen![]()
nope dit wordt ook geweten aan een overslaging van hartslag.Anonymous schreef:een deja vu is een foutje in je hersenen.
De informatie wat via je linker oog binnen komt, wordt een fractie eerder verwerkt dan de informatie wat je rechter ook binnen komt. Daardoor lijkt het alsof je het eerder gezien hebt. Om dat dan logisch te laten lijken, krijg je het gevoel erbij dat je het een week geleden gezien hebt.
Dit foutje gaat gepaard met erg veel chemische stoffen en dat geeft het vreemde gevoel erbij.
dit lijkt me heel aannemelijk, opgebouwde gedachten die je net hetzelfde later terug voelt door prikkeling.peterA schreef:Als herinneringen opgeslagen worden gebeurd dat via een soort "memory-tracks" die van de hippocampus naar geheugengebieden in de neocortex lopen,als deze herinneringen niet vaak opgeroepen of gebruikt worden kunnen bepaalde delen van de "track" gebruikt worden voor andere herinneringen zodat het spoor niet meer compleet is.Als een restant van zo'n memory track geprikkeld wordt kan de gebeurtenis opgeroepen worden zonder dat de hypocampus er aan te pas komt,dat zou het "vreemde" gevoel geven bij een deja vue.
Ik kan me voorstellen (en dit is zuiver speculatief) dat iemand bij wie memory tracks langzaam vervagen meer deja-vues ervaart.
VG Peter
is mn quote kapot ?Kjell schreef:dit lijkt me heel aannemelijk, opgebouwde gedachten die je net hetzelfde later terug voelt door prikkeling.peterA schreef:Als herinneringen opgeslagen worden gebeurd dat via een soort "memory-tracks" die van de hippocampus naar geheugengebieden in de neocortex lopen,als deze herinneringen niet vaak opgeroepen of gebruikt worden kunnen bepaalde delen van de "track" gebruikt worden voor andere herinneringen zodat het spoor niet meer compleet is.Als een restant van zo'n memory track geprikkeld wordt kan de gebeurtenis opgeroepen worden zonder dat de hypocampus er aan te pas komt,dat zou het "vreemde" gevoel geven bij een deja vue.
Ik kan me voorstellen (en dit is zuiver speculatief) dat iemand bij wie memory tracks langzaam vervagen meer deja-vues ervaart.
VG Peter
een terugval in een eerdere gedachte, dit kan de overslaande hartslag verklaren.
beetje zoals vallen in een droom.
maar dan in je gedachten vallen van vroeger.
een theorie,Shirley^ schreef:Ik zit nog op school,
En onze meester heeft ons over Deja Vu vertelt,
Ik wou er gelijk weer over weten omdat ik erg met geesten besig ben.
Ons werd vertelt: Een Deja Vu kan zijn dat je even op een andere wereld bent of dat je dit beeld in een ander leven hebt gezien. Wat is nou waar? Zou het gewoon toeval zijn of iets anders ??
maar maken wel fouten, en best makkelijk ook.De hersenen simuleren niet...