Ik ervaar filosofie als het bezig zijn met het denken van de Mens. Daardoor ontstaan tal van vragen die soms te verwachten antwoorden en soms onverwachtten antwoorden tot gevolg hebben. Elke vraag leidt echter tot problemen en blijkt simpelweg niet oplosbaar of biedt meerdere mogelijkheden.
Het grootste onderscheid is de scheiding tussen lichaam en geest, tussen de materie en onze kennis. Door deze scheiding zullen veel vraagstukken nooit worden opgelost. Veel ligt in het verleden en rest ons slechts nog een enkel spoor(oorzaken van materie), andere vraagstukken ervaren wij elke dag maar dan blijkt dat we er mee hebben leren leven(oorzaken van de geest).
Toch zijn sommige zaken duidelijk en werkelijk. De wiskunde is daar een mooi voorbeeld van. Maar waar de mens vandaan komt of waarom ik merkartikelen koop kan zij niet beantwoorden. De filosofie is er dan om het overzicht te bewaren. Denk daarbij bv aan de uil van minerva. Maar na zo'n overzicht blijkt al gauw dat voor het ontstaan van de mens een heel ander denksysteem geldt, dan dat voor consumentengedrag geldt.
Al millenia lang probeert de mens algemene wetten te formuleren, om tot ware kennis te komen. Dit heeft tot nu toe geleidt tot een bondig stelsel aan wetten. Mijn vraag is of, onverschillig welk onderwerp, er een denksysteem is te ontwikkelen dat zinvol en bruikbaar is voor elke vorm van wetenschap en elke wetenschap daarbij betrekt? Dus een soort algemene maatstaf waarnaar en waarmee we alles kunnen ordenen.
Puzzels