mja, kleine complicatie inderdaad, dat was ik alweer vergeten [rr] .
er is wel degelijk een beperking op de stroomdichtheid. De reden hiervoor gaat als volgt. Een elektrische stroomdichtheid wekt een magnetisch veld B op (wet van ampere). Echter, supergeleiders zijn slechts supergeleiders in een bepaald gebied van het (B,T)-diagramma (T staat voor temperatuur). Ten eerste moet de temperatuur laag genoeg zijn. Ten tweede moet het magnetische veld laag genoeg zijn. een stroomdichtheid kan dus inderdaad de supergeleiding breken, waardoor plots een weerstand optreedt.
voor een begrijpelijke (fenomenologische) uitleg van supergeleiding (ook bovenstaand fenomeen)
http://supertech.vgt.bme.hu/superlife/en/b...siderations.htm
Het verbaast me dat men een specifieke waarde kan geven voor deze stroomdichtheid. Er geldt immers, met D diameter van de draad
\(I_c \propto D\) of dus
\(J_c \propto \frac{1}{D}\) Met andere woorden, voor een dunnere draad kan deze stroomdichtheid groter worden. Is er een conventie in diameter waarvoor deze waarden worden gegeven?
opmerking om alle verwarring te vermijden: in werkelijkheid is men geïnteresseerd in stroom eerder dan stroomdichtheid, en zal men dus dikkere draden maken om meer stroom te kunnen dragen
revisie antwoord op de vraag: er is in principe slechts een beperking op de stroom / stroomdichtheid doordat de dimensies in de praktijk niet vrij te kiezen zijn(je kan wel meer stroom voeren, maar dan verlies je supergeleiding). Een relatie hieromtrent vindt je in bovenvernoemde site. Je zal dan zien dat ook
\(H_c\) optreedt, het kritische magnetische veld. Ook de keuze van het materiaal speelt hierin dus een rol, en het is hierin dat de prestatie van de onderzoekers uit voorgaande post zit.