Fujaro schreef:@ Hildebrand
Ik lees hier wederom alleen maar zaken waarom evolutie niet zou kloppen en geen enkele uitspraak ten aanzien van creationisme. Vuistdikke boeken met legio voorbeelden worden moeiteloos terzijde geschoven. Het is me duidelijk dat geen enkel argument je nog kan overtuigen.
Wanneer aan evolutie de eis gesteld wordt - waarom weet ik niet - dat we nu naar buiten kijkend honden in paarden zien veranderen, vind ik dat deze eis ook aan creationisme kunnen stellen en spontaan nieuwe diersoorten in het landschap moeten zien ontstaan. En niet van die kleine, want dat geloof ik niet natuurlijk. Het moet wel een beetje allure hebben. Immers waarom zou creationisme zijn opgehouden haar ding te doen wanneer in het verleden wel dino's, apen en mensen en dergelijke zijn gecreëerd die er daarvoor niet waren.
Je aandacht voor evolutie richt zich vooral op het toevalselement dat je kennelijk niet zint. En passant geef je toe dat een adaptief proces ervoor kon zorgen dat de soort walvis getransformeerd is vanuit een landzoogdier, maar je weigert dit aan te duiden als evolutie. Evolutie verklaart hoe dat adaptieve proces werkt maar creationisme stelt er niets tegenover. Bedacht de createur zich? Was al het eten op voor het landzoogdier? Foutje in het ontwerp en terug naar de fabriek? Helaas moet ik constateren dat je argumentatie tot nu toe nogal het beeld bevestigt van de inhoudsloosheid van creationisme.
Ik ben nergens voorstander van. Ik probeer een zuivere afweging te maken waarbij ik me laat leiden door objectivisme. Althans daar streef ik naar. Ik ga er niet gelijk van uit dat creationisme waar is, zoals ik ook aan de evolutietheorie niet a priori mijn goedkeuring schenk. Mijn probleem met de wijze waarop evolutionisten te werk gaan is dat zij in hun interpreteren over bepaalde zaken heenkijken omdat in hun optiek de evolutietheorie nu eenmaal waar moet zijn. En juist omdat zij wetenschapper zijn stuit mij dit tegen de borst. Ik heb een paar voorbeelden genoemd waarom zij in dat opzicht voorzichtiger moeten zijn. Men kan het huidige beeld van de natuur, zoals zijn zich nu aan ons voordoet, niet gebruiken als maat voor wat er vroeger gebeurd moet zijn. Evolutie behelst heel wat meer. In essentie is het een willekeurig proces dat op twee pijlers rust: mutatie en selectie. En het gekke is nu dat men daarbij de vooronderstelling huldigt dat dit proces steeds ingewikkelder levensvormen oplevert. Onzin natuurlijk. Evolutie is richtingloos. Hoe kan men empirisch aantonen dat uit 'lagere' diersoorten 'hogere' diersoorten ontstaan als men weet dat 'hoger' ook kwetsbaarder betekent. En hoe kan men verklaren dat de meest eenvoudige levensvormen, de prokaryoten, waaraan men de nooit eindigende werking van evolutie zo af zou moeten kunnen lezen, doordat generaties elkaar razensnel kunnen opvolgen, geen enkel teken van mutatie in de richting van eukaryoten vertonen?
Jij omschrijft evolutie op een manier die geeigend is binnen de vakliteratuur. En het probleem hierbij is dat men de indruk krijgt dat er zoveel eventualiteiten meespelen dat je door de bomen het bos niet meer ziet. Maar ergens in het geheel komt het er gewoon op neer dat men maar moet aannemen dat het allemaal waar is. Het is echter van belang de kleine dingen die niet verklaart worden onder de aandacht te brengen. Mutaties leveren altijd nadelen op en nooit voordelen. Dat is nu zo en het is merkwaardig aan te moeten nemen dat dit vroeger niet zo was. Daar verander je met selectiedruk e.d. niets aan. In het fossielenbestand is naar mijn weten nog nooit een voorbeeld van de degeneratieve werking van mutaties aangetoond. Kortom, er zijn dringende vragen die beantwoord moeten worden.
Creationisme mist wetenschappelijke onderbouwing. En toch vraag ik me af in hoeverre dit werkelijk zo is. Gek genoeg zijn het vaak de evolutionisten die in hun ijver de ontwikkeling van steeds complexere levensvormen te verklaren, niet inzien dat zij met hun intelligentie de door hun veronderstelde mechanismen der evolutie, die zij in het laboratorium proberen te reproduceren, sturen. Ikzelf wens op dit ogenblik niet verder te gaan dan te suggereren dat het leven mogelijk voorgeprogrammeerd is geweest. In die zin dat binnen een vooraf bepaald raamwerk er een ontwikkeling mocht plaatsvinden met steeds ingewikkelder structuren tot gevolg die uiteindelijk leidde tot biologische processen. Ik acht het derhalve aannemelijk dat evolutie op zijn beurt alleen resultaten kon boeken doordat het, ondanks de vrijheid die het bezat, aan de voorwaarde moest voldoen dat er sprake zou zijn van opwaartse ontwikkeling, en geen terugval. Iets wat je bij een volkomen willekeurig proces kunt verwachten.
De juiste vraag is de vraag die uit objectiviteit geboren wordt.
Puzzels
