Ik doe dat juist wel toch? In de heruitgave van mijn post schrijf ik namelijk al:En dat geloof jij? HoE, je kunt, zoals gebruikelijk, de werkelijkheid en verdichting niet uit elkaar houden.
Imo overspeel je je hand door het werkelijkheid en verdichting te noemen. Het gaat eerder om verschillende interpretaties. In plaats van te spreken van werkelijkheid en verdichting is het imo zuiverder om te spreken van een orthodoxe versus een liberale interpretatie van het scheppingsverhaal.Want stel dat de evolutietheorie het bestaan van God niet minder waarschijnlijk zou maken, maar daar juist mee in overeenstemming is. Twee waarheden kunnen immers niet met elkaar in tegenspraak zijn. In deze visie heeft God niet zoiets als het paradijs geschapen, maar de evolutionaire wetten waarmee na vele honderden miljoenen jaren de mens is ontstaan. Wanneer men de begrippen zorgvuldig uitkiest hoeft deze evolutionaire theologie niet in tegenspraak te zijn met wetenschappelijke bevindingen.
Vreemd zeg je noemt me eerst iemand die steeds een masker van begrip ophield en nu ben ik opeens altijd negatief en altijd bezig met kleineren? Das knap van meSpreken over "fabeltjes", daar waar b.v. de RKkerk (Willibrodvertaling) of 3/4 van de protestanten spreekt van mythische verhalen, spreekt boekdelen. Altijd negatief, "kleineren", zonder begrip van de essentie. (Vind je het gek dat ik, in reactie, jou kleineer?
Maar goed, fabeltje klinkt misschien net wat te negatief maar is wel vrij duidelijk en drukt ongeveer dezelfde waarheidsaanspraak uit als het woord mythe.
Ik kon en kan niet zo gek veel met deze invalshoek. Niet dat ik denk dat deze interpretatie per-se slecht, onwenselijk of makkelijk is. Het lijkt me inderdaad goed mogelijk om deze opdracht terug te vinden (waar je maar wilt, als je maar wilt). Ik snap alleen niet waarom men in God zou moeten geloven om een bijbelse ethiek aan te hangen.Als je meer over het Adam en Eva verhaal wilt weten, dat heb ik jou e.a. ook al 2 of 3 maal verteld. Googel maar op "Adam waar ben je" in het zoekvakje rechtsboven.
Maar om eea te betrekken op mijn vraag die je niet hebt beantwoord: Waarom, zo kan men zich afvragen, heeft God niet bijvoorbeeld een paradijs geschapen maar een evolutionaire lijdensweg? Laat ons hierbij uitgaan van enkele symbolische kernthemas uit het scheppingsverhaal. God is de bewuste schepper van de wereld, deze wereld was in aanleg goed (na iedere scheppingsperiode zag God steeds dat het goed was), naar aanleiding van een menselijk falen is deze wereld niet meer goed. Mijn vraag komt erop neer hoe deze liberale interpretatie zich verhoudt tot onze empirische, evolutionaire geschiedenis? Hoe zijn deze twee verhaallijnen te verweven tot één coherent geheel?
Kan de mens moreel worden aangesproken wanneer hij een willekeurig, evolutionair product is?
Wat is moreel goed aan natuurlijke selectie?
Wat heeft de mens misdaan in zijn evolutionaire geschiedenis?
En laat het me daar, wederom, nét niet om gaan.En wat Popper betreft. als je zelf al het woord demarcatieprobleem kent, lijkt het mij dat je daar ook geen verdere hulp bij nodig hebt.
Jij schreef:
Janviet maakt onderscheid maakt tussen goden die interacteren met de empirische werkelijkheid (categorie A) en een categorie B waarin zich de godsbeelden bevinden die ondetecteerbaar zijn.De relevante hypothese is niet Goden van het type A bestaan niet, maar Goden van het type A bestaan. Je hebt Popper niet begrepen.janviet schreef: het al of niet bestaan van een god van type A is weldegelijk een wetenschappelijke vraag, ... Voor een ieder die denkt dat er geen falcieerbare hypothese over goden van type A is op te stellen, en ik noem dit omdat me dit al eens eerder voor de voeten is geworpen, wil ik graag deze aanreiken: 'er bestaan geen goden van type A'.
De stelling 'er bestaan geen goden van type A' is wel falsifieerbaar, maar voorlopig niet verifieerbaar.
De stelling Goden van het type A bestaan is voorlopig niet falsifieerbaar, maar is alleen verifieerbaar.
Conclusie is dus, beste beer, dat Poppers falsificationisme niet zo relevant is voor het bestaan van God an-sich. Het is alleen relevant voor het veralgemeniseren van regelmatigheden in waargenomen verschijnselen. Inmiddels zijn er bijvoorbeeld talloze orthodoxe, religieuze theorieën gefalsifieerd.
Een god van categorie B die zich buiten het kenbare bevindt is falsifieerbaar noch verifieerbaar noch voorstelbaar juist omdat deze de werkelijkheid overstijgt.
Puzzels