BMI

[Benm]

Ik vind het ook schrikbarend veel, als ik aan de 40 zou zitten zou ik dik 130 kilo wegen - ik vraag me altijd af hoe mensen het zo ver laten komen... maar zal wel van doen hebben met het geleidelijke karakter van aankomen?

Maar hele hoge bmi's zie je ook bij bijv bodybuilders - die hebben meestal normaal tot weinig vet maar toch een bmi van 30++ als ze hun best doen... en zouden ook acuut vervetten als ze plots zouden stoppen met trainen.

[Kjell]

Ik had een paar maanden geleden met vrienden een discussie over de BMI.  

Zij stelden dat ik omwille van mijn lengte (1m98) een hogere BMI mag hebben om nog een gezond gewicht te hebben. Zij stellen dus dat de grenzen bij een hogere lengte ook wat hoger zouden moeten liggen.

Nu was dat voor mij een nieuwe manier van er tegen aan te kijken, ik denk nu dat ze gelijk hebben.

Als je groter bent dan wordt de ratio oppervlakte/volume kleiner.  

Ik leid hieruit af dat een groter iemand in verhouding tot zijn lengte meer massa heeft (omdat de lengte tov het volume en dus ook tov de massa kleiner wordt).  

De BMI gaat uit van het oppervlakte (lengte in het kwadraat is oppervlakte) en drukt gerelateerd aan dat het gewicht uit.

Als je het wiskundig bekijkt, is oppervlakte altijd gelijk aan volume, dus maakt het niet uit, ik zit ook onder mn BMI, en ik ben er blij om.

Luister alleen naar je lichaam, er is niemand die beter weet wat je nodig hebt buiten jezelf.

[albert davinci]

Als je het wiskundig bekijkt, is oppervlakte altijd gelijk aan volume

Dit klopt volgens mij toch niet hoor.

Bij kleinere diersoorten is de ratio oppervlakte/volume groter dan bij grotere diersoorten. Het is oa dankzij dat dat eenvoudige diersoorten (ééncellig of beperkt aantal cellen) geen ademhalingsstelsel nodig hebben en insecten kunnen volstaan met een ander stelsel dan de zoogdieren (daarom zie je enkel kleine insecten en geen insecten die enorm groot zijn).

Ik ben het met je eens dat het enorm belangrijk is om goed naar jouw lichaam te luisteren.

[The Don]

Luister alleen naar je lichaam, er is niemand die beter weet wat je nodig hebt buiten jezelf.

Als dit waar zou zijn waarom zijn er dan toch nog mensen die roken en obesitas hebben..ik bedoel in hoeverre zijn mensen in staat om naar hun eigen lichaam "te luisteren". In de praktijk is dit niet heel gemakkelijk dus dan moeten we iets verzinnen om mensen aan het denken te krijgen over hun eigen levensstijl, het bepalen van je BMI kan een duw in de goede richting betekenen en geeft vaak ook aan (grofweg dan) hoe het met je gesteld is.

[Mika]

Het is een benaderingsmaat.

Dat begrijp ik. Dat is voor mij nog geen legitieme reden om deze benaderingsmaat niet wat preciezer toe te spitsen op de verschillende doelgroepen wanneer dat verschil al te groot is.

Het is net een benaderingsmaat, die snel antwoord geeft op hoe groot het obesitasprobleem van een persoon is, zonder uitgebreid lichaamsvettesten te moeten doen. Wil je een beter beeld, dan moet je die testen doen, het heeft geen zin om de BMI te gaan verfijnen IMHO.

Het BMI is sowieso te interpreteren.

[Zwarte roos]

De BMI is een ruwe maat die geen rekening houdt met factoren als beendergestel (zware of lichte beenderen) en de manier waarop iemand is gebouwd (breed of smal).

Er bestaat een correctiefactor, nl. het meten van de kniebreedte.

Vroeger bleek uit een bepaald onderzoek in de V.S. dat een BMI van 20 ideaal was, hoe hoger erboven, hoe hoger het mortaliteitsrisico.

Vandaag de dag denkt men hier genuanceerder over zoals je ziet aan bovenstaande en beseft men dat niet alleen vetpercentage maar ook de plaats van het vet een heel belangrijke rol speelt.

Vooral vetopstapeling op de buik vormt een verhoogd risico op cardiovasculaire aandoeningen en een nieuwe maat ter vervanging van de BMI werd door sommige onderzoekers voorgesteld. Dit is om je buikomtrek te delen door je heupomtrek en dit zou een betere predictie geven van de gezondheidsrisicco's.

Uit recent onderzoek bleek nog minder positief voor de houdbaarheid van een maatstaf als de BMI: er zouden ook 'valse slanken' bestaan. Deze personen zijn zo mager als iets en bezitten ogenschijnlijk geen grammetje vet. Maar uit onderzoek blijkt dat vier op tien van deze mensen in plaats van aan de buitenkant vet op te slaan dit aan de binnenkant doet, nl. rond de maag, het hart en de lever. Vanzelfsprekend zijn voor die groep de gezondheidsrisico's ook heel groot. (Ik vrees trouwens daar zelf bij te horen. )

Het vetpercentage en de verdeling ervan is dus cruciaal. En zoals je ziet is zelfs een vetmetertoestelletje niet adequaat genoeg om dit in te schatten. De enige manier is een onderwaterweging van het vetpercentage of aan de hand van fullbody-scans.

De BMI kan nog gebruikt worden om een ruwe indicatie te geven, maar is eigenlijk dus wel al wat voorbijgestreefd.

Nog een nuancering die gemaakt moet worden indien je je daar toch op wilt baseren: spieren wegen veel meer dan vet. Iemand die (heel) gespierd is zal dus een hogere BMI hebben, maar dat is daarom nog helemaal geen teken van obesitas of een verhoogd risico op bepaalde aandoening (integendeel ).