Waarom willen mensen gelukkig zijn?

[PdeJongh]

Absoluut. Dat is ongetwijfeld ook een reden. Immers, waarom doe je dingen? Omdat je een doel hebt.

Waarom studeer je? Je wilt een diploma

Waarom oefen je bepaalde stof? Je wilt de stof beheersen

Waarom luister je muziek? Omdat het ontspannend is.

De antwoorden verschillen uiteraard per persoon, maar het gaat om het idee: Alles heeft een doel. Dus zo heeft ook het leven een doel. Het doel van het leven is gelukkig zijn. Gelukkig op de manier zoals jij het woord 'gelukkig' opvat.

[ypsilon]

Maar waarom willen mensen dingen bereiken?

- Omdat dit van jongs af aan aangeleerd wordt door ouders, leraren enz?

- Omdat we een aangeboren drang hebben om te overleven?

Deels het eerste, deels het tweede: enerzijds is er een prestatiedrang in ons aanwezig, anderzijds hebben we presteren leren associëren met gevoelens van voldoening. Nog andere prestaties gaan we neerzetten omwille van status e.a., die dan weer aanleiding geven tot gevoelens van voldoening... D.i. afhankelijk van het soort gestelde doelen.

[harten4]

Ik denk dat ze om verschillende redenen dingen willen bereiken. Het is onder andere afhankelijk van het milieu waarin je leeft.

Als iedereen bijv. opkijkt tegen prof voetballers (gewoon een voorbeeldje), en jij voelt je gelukkig als iedereen tegen je opkijkt, dan ga jij proberen om ook een prof voetballer te worden. Dan kijkt iedereen tegen jou op en ben jij gelukkig.

Om zin te geven aan je leven?

Dat snap ik. De vraag is eigenlijk

Iedere mens is bewust dingen aan het bereiken waarom is er uberhaupt een drang is om iets te bereiken (zoals zin geven, zorgen dat mensen tegen je op kijken enz enz).

[PdeJongh]

Omdat je dan tevreden bent met jezelf en je leven

[made in flanders]

Ik denk dat het ook een groot deel te maken heeft met werken. Nu ja, dan bedoel ik niet werken voor centen, maar werken om te leven. Alle diersoorten moeten hard werken (wij ook) om te kunnen overleven. En dat hebben wij vroeger ook moeten doen, elke dag was een dag van leven op dood.

Maar we werden slimmer en lieten anderen ons werk doen (dieren en machines) zodat onze primaire behoeften voldaan zijn zonder echte inspanning (eten en drinken is niet zo lastig in vergelijking met vroeger) Nu zijn onze primaire behoeftes voldaan en dan hebben we eigenlijk vrije tijd, we moeten niet meer werken om te overleven, met dat kleine beetje werken overleven we ook. Maar ja, je kunt moeilijk een hele dag niets zitten of liggen te doen, dus doe je dingen waar je zin in hebt, waar je naar verlangt (want wie gaat er nu dingen doen die hij niet graag doet als gij ze niet wil doen)

[Assassinator]

Dat harde werken van ons vroeger viel reuze mee, men had natuurlijk geen baan toen. Ze spendeerde de middag aan verzamelen en misschien 1 dag in de week aan jagen, that's it.

[PdeJongh]

Dat werken gaat het niet zo om. Het gaat om wat made in flanders wat verderop zegt:

Maar ja, je kunt moeilijk een hele dag niets zitten of liggen te doen, dus doe je dingen waar je zin in hebt, waar je naar verlangt (want wie gaat er nu dingen doen die hij niet graag doet als gij ze niet wil doen)

Je gaat automatisch iets doen wat je leuk vind. Daarin wil je beter worden, je wilt er meer van weten (afhankelijk van wat je gaat doen). Dat ga je als streven zien, en voila, je doel is geboren

[gast004]

Omdat dat voor ons ook in het begrip "geluk" vervat zit, het geeft ons voldoening, net zoals voor de meesten het ontbreken van lijden in het idee "geluk" zit.

Volgens mij willen we dingen bereiken om 2 redenen:

Ten eerste, we willen belangrijk zijn, iets betekenen, het idee hebben dat we hier wel degelijk zijn om iets uit te maken, om het verschil te betekenen, we willen het gevoel hebben dat we nodig zijn. Want als dit niet zo is, wat heeft ons leven dan van nut?? Waarom leven we (persoonlijk) dan? (de vraag "waarom leven we?" kunnen we op 2 manieren stellen, nl: "waarom leven WIJ, dus iedere persoon op zich?" en "waarom leeft DE mens, waarom bestaat de mens en is er leven?". Hier bedoel ik dus de eerste vraag). Het geeft ons een goed gevoel als we belangrijk zijn voor iemand. Dit draagt bij tot ons geluk.

Daarom vermeldde ik in mijn eerste post in dit topic dat het ook belangrijk is dat je meehelpt aan het "gemeenschappelijk geluk", je krijgt er voldoening door, je voelt je er goed door en je hebt het idee dat je persoonlijk leven zin heeft (naar mijn mening is "het leven" per definitie nogal zinloos, maar we hebben graag het gevoel dat dit anders is).

Dat helpen aan "gemeenschappelijk geluk" hoef je niet persé enorm altruïstisch te zien, want uiteindelijk doen we het toch uit egoïsme, we willen ons er namelijk beter door voelen. Sommige doelen die we willen bereiken, hebben op het eerste gezicht niets te maken met helpen aan het gemeenschappelijk geluk, maar als je verder kijkt, hebben ze er vaak toch mee te maken.

Een tweede aspect is dat we niet willen onderdoen voor onze medemensen, we willen niet het gevoel krijgen dat iemand anders beter is dan wij. Net zoals we niet het gevoel willen hebben dat iemand anders gelukkiger is dan wij zelf. (Denk aan "Het gras is groener dan de overkant", dit willen we vermijden). We willen niet alleen belangrijk zijn, we willen ook goed zijn in wat we doen. Deze reden lijkt misschien minder 'goed', egoïstischer dan de eerste, maar dat is ze niet. Volgens mij is de mens gewoon egoïstisch, dat zit in de mens.

Volgens mij is dit op elk doel dat je wil bereiken, toepasbaar. Mensen hebben verschillende doelen in hun leven, maar uiteindelijk wil iedereen die doelen bereiken om dezelfde redenen.

Bijvoorbeeld: je wil goed studeren, omdat je later een goed diploma wil hebben. Waarom? Omdat je dan een goede baan kan hebben. Waarom wil je een goede baan? Omdat je dan veel geld verdient en je dus niet moet onderdoen voor je medemensen. Waarom nog? Omdat je bijvoorbeeld verpleegster wordt of metser of bakker of ..., bij al deze beroepen help je andere mensen en help je mee aan hun geluk, dus vind je je leven nuttig.

Volgend voorbeeld: je doet atletiek, je zet je in om de beste te zijn. Waarom? Omdat je het gevoel wil hebben dat je goed bent in iets, niet moet onderdoen voor de rest. Misschien word je topatleet. Waarom? Je hebt weer het gevoel dat je goed bent in iets en er kijken mensen naar je op.

Nog een voorbeeld: je bent zanger. Waarom? Omdat je het gevoel hebt dat je de wereld verandert (kijk maar naar het aantal liedjes die gaan over liefde, vrede en geluk), je helpt de mensen (muziek kan heel belangrijk zijn in een leven, het kan je energie geven, je troosten, je blij maken, ...), je zorgt voor ontspanning (wat ook heel belangrijk is).

Ook denk ik dat als je een goed mens wil zijn, je bij het bereiken van dingen, vooral de nadruk moet proberen te leggen op de eerste reden. Dit is minder simpel dan je zou denken.

Dit is mijn visie: HET leven heeft géén zin. Ons doel in het leven is om gelukkig te worden. Hoe je het geluk wilt bereiken, hangt af van wat je onder geluk verstaat. We stellen bepaalde doelen in ons leven, die ondergeschikt zijn aan het hoogste doel namelijk gelukkig worden. De mens is ook van nature egoïstisch, daarom zal het "gemeenschappelijk geluk" nooit bereikt worden, omdat het persoonlijk geluk nog altijd zal primeren. Maar we moeten er wel naar streven.

Maar wat jij ook noemt "Het gras is altijd groener aan de overkant." klopt ook helemaal. Echter, wat schiet ik er mee op als jij bijv. gelukkig bent? Helemaal niets. Integendeel, er is een kans dat ik er nog ongelukkiger van word. En aangezien ik daar geen zin in heb, ga ik ook maar niet mezelf teveel vergelijken met anderen.

Zo is het, maar het is niet zo eenvoudig om niet te vergelijken. Hoe vlug denken we wel niet dat iemand anders beter geslaagd is in het leven dan wijzelf? Of dat iemand anders betere capaciteiten heeft dan wij? Of meer voorspoed heeft? Of ...

Maar waarom willen mensen dingen bereiken?  

- Omdat dit van jongs af aan aangeleerd wordt door ouders, leraren enz?  

- Omdat we een aangeboren drang hebben om te overleven?

Volgens mij is het grootste deel aangeboren (juist omdat de drang naar iets bereiken deel uitmaakt van geluk), maar is er ook een deel aangeleerd. Hoe vaak zie je niet dat ouders hun kinderen stimuleren om hun best te doen, ergens goed in te zijn? Kijk bijvoorbeeld maar naar jonge topsporters, heel vaak stimuleren de ouders hun kinderen. We leven ook enorm in een prestatiegerichte maatschappij, als je hier niet kunt in meedoen (bijvoorbeeld door een handicap), dan word je afgeschreven. Je hoeft zelfs niet direct een handicap te hebben, ook oudere mensen hebben soms moeite om werk te vinden, omdat velen denken dat ze minder productief zijn. Prestaties zijn enorm belangrijk in onze maatschappij.

edit: weer een beetje laat , terwijl ik mijn uiteenzetting aan het schrijven was, is er weer al een heleboel gepost.

[PdeJongh]

Maar wat jij ook noemt "Het gras is altijd groener aan de overkant." klopt ook helemaal. Echter, wat schiet ik er mee op als jij bijv. gelukkig bent? Helemaal niets. Integendeel, er is een kans dat ik er nog ongelukkiger van word. En aangezien ik daar geen zin in heb, ga ik ook maar niet mezelf teveel vergelijken met anderen.

Zo is het, maar het is niet zo eenvoudig om niet te vergelijken. Hoe vlug denken we wel niet dat iemand anders beter geslaagd is in het leven dan wijzelf? Of dat iemand anders betere capaciteiten heeft dan wij? Of meer voorspoed heeft? Of ...

Klopt. Dat is enorm moeilijk. Maar als je dan gelijk een andere, voor jouw positieve, vergelijking erbij maakt, kun je het toch weer positief gaan zien.

Voorbeeldje: Ik heb een 6 voor een overhoring, hij een 7. Daarbij zou je bijv. de vergelijking Ik sta toch een 7 gemiddeld en hij maar een 6. ofzo moeten maken. In ieder geval een vergelijking waardoor je over de automatisch gemaakte negatievere vergelijking heen kijkt.

[gast004]

Ja, dat kan je inderdaad, maar ik heb toch het idee dat mensen zich vooral focussen op de punten waarin anderen beter zijn, dan op de punten waarin zijzelf beter zijn. Moest het omgekeerde het geval zijn, dan zouden veel meer mensen gelukkiger zijn, zouden veel meer mensen een positief beeld hebben van zichzelf en zou de prestratiedrang ook veel minder zijn, aangezien iedereen wel positieve eigenschappen heeft, die anderen niet hebben. Dat is mijn mening toch.

Natuurlijk gebeurt het omgekeerde óók (kijk maar naar het topic over de tv-programma's in het WSF-café, veel mensen voelen zich goed als ze anderen zien afgaan), maar volgens mij in veel mindere mate.

Ik denk dat de neiging om een negatieve vergelijking nog net iets groter is dan de neiging om een positieve vergelijking te maken.

[harten4]

Dat werken gaat het niet zo om. Het gaat om wat made in flanders wat verderop zegt:

Maar ja, je kunt moeilijk een hele dag niets zitten of liggen te doen, dus doe je dingen waar je zin in hebt, waar je naar verlangt (want wie gaat er nu dingen doen die hij niet graag doet als gij ze niet wil doen)

Je gaat automatisch iets doen wat je leuk vind. Daarin wil je beter worden, je wilt er meer van weten (afhankelijk van wat je gaat doen). Dat ga je als streven zien, en voila, je doel is geboren

Dus eigenlijk, omdat we een bewustzijn hebben geven we automatisch doelen aan het leven waar we gelukkig van worden.

[gast004]

ja, dat denk ik wel

[PdeJongh]

Dat werken gaat het niet zo om. Het gaat om wat made in flanders wat verderop zegt:

Maar ja, je kunt moeilijk een hele dag niets zitten of liggen te doen, dus doe je dingen waar je zin in hebt, waar je naar verlangt (want wie gaat er nu dingen doen die hij niet graag doet als gij ze niet wil doen)

Je gaat automatisch iets doen wat je leuk vind. Daarin wil je beter worden, je wilt er meer van weten (afhankelijk van wat je gaat doen). Dat ga je als streven zien, en voila, je doel is geboren

Dus eigenlijk, omdat we een bewustzijn hebben geven we automatisch doelen aan het leven waar we gelukkig van worden.

Ja, zo denk ik dat het in elkaar steekt.

Ik denk dat de neiging om een negatieve vergelijking nog net iets groter is dan de neiging om een positieve vergelijking te maken.

Ja, denk ik ook. Hoewel ik het probeer te vermijden, lukt het lang niet altijd

[*gast_Patrick_*]

Ik denk dat ze om verschillende redenen dingen willen bereiken. Het is onder andere afhankelijk van het milieu waarin je leeft.

Als iedereen bijv. opkijkt tegen prof voetballers (gewoon een voorbeeldje), en jij voelt je gelukkig als iedereen tegen je opkijkt, dan ga jij proberen om ook een prof voetballer te worden. Dan kijkt iedereen tegen jou op en ben jij gelukkig.

Gelukkig zijn heeft ook te maken met tevreden zijn. In dit voorbeeld is iemand pas tevreden als iedereen tegen hem/haar op kijkt. Dan heb je dus waardering van de ander nodig en dat is onzin. Kijk naar een baby... Die is tevreden en dus gelukkig als hij/zij gegeten en gedronken heeft, z'n slaap heeft gehad. Daarbij heeft ieder wezen licht nodig en allerbelangrijkste: liefde met als belangrijk onderdeel sex. Want voortplanting is waarvoor we hier zijn: om ons sterke soort (de mens) zolang mogelijk te laten overleven...overigens kun je pas (ongedwongen)sex bedrijven; als je je zelf goed, tevreden voelt. En zoals ik al zei; wanneer ben je tevreden: als je gelukkig bent...

[qrnlk]

The opposite of happiness is boredom.