Hij zei toen dat hij het niet erg vond verslaafd te zijn: ook al zou hij niet verslaafd zijn zou hij volgens eigen zeggen toch nog doorgaan, ook al wist hij dat het levensgevaarlijk was. Extreem voorbeeld natuurlijk, maar in mindere mate geldt dat ook voor rokers: zij vinden het gewoon prettig om verschillende redenen. Als ze het onprettig zouden vinden zouden ze het niet doen. Voor hun wegen de voordelen op tegen de nadelen.
Volgens een populair medisch-psychologisch model zouden de kortetermijnvoordelen in absolute zin kleiner zijn dan de langetermijnnadelen maar kennen veel verslaafden omwille van het kortetermijnkarakter van de voordelen een grotere wegingsfactor toe aan deze kortetermijnvoordelen ondanks dat deze voordelen rationeel gezien niet opwegen tegenover de langetermijnnadelen.
Trouwens: ik heb in het verleden nog weleens een sigaartje opgestoken, gewoon omdat ik het lekker vind bij eenwhiskytje. Sigaretten of sjekkies vind ik niet lekker, maar da's een kwestie van smaak. Ik veroordeel ook niemand omdat ze champignons lekker vinden.
Wanneer ik champions eet dan vergiftig ik een ander daar niet mee. Wanneer ik een sigaar rook dan doe ik dat wel.
Het aantal Nederlanders is ook groter dan het aantal allochtonen in Nederland. Toch is het gros van de Nederlanders van mening dat ook de allochtonen welkom zijn in het café. Op zichzelf is dit dus geen argument. Zowel rokers als niet-rokers moeten welkom zijn in het café.
Rokers zijn van harte welkom...zolang ze niet roken (vanaf het ingaan van het rookverbod).
Mensen worden niet uitgesloten, enkel gedrag wat vervelende gevolgen heeft voor een deel van de andere mensen wordt uitgesloten. Is dat verkeerd?
Ook dat is subjectief, of beter gezegd: het gaat niet altijd op. Ik als niet-roker heb er geen noemenswaardige last van, jij wel. Dat is echter vooral vanwege jouw specifieke problemen.
Ja, ik ondervind er extra last van door mijn luchtwegaandoening al is dat betrekkelijk in vergelijking met de overlast die ik er 10 jaar geleden van zou hebben ondervonden.
Dat neemt niet weg, zoals anderen hier ook hebben aangegeven (wat nu is afgesplitst), dat iedere niet-roker overlast ondervindt van het roken. Stank is inderdaad (deels?) een subjectief begrip. Smaak en geurvoorkeuren en afkeuren kunnen aangeleerd worden (bekende voorbeelden van mensen die bijna stikten in hun lievelingsgerecht en ineens dat gerecht niet meer lustten). De beschadiging van DNA, de ontregeling van het immuunsysteem, de beschadiging van het longweefsel; dit zijn objectieve lasteffecten bij alle niet-rokers, ik ga er tenminste van uit dat niemand het prettig vindt wanneer er selectieve nadelige DNA-mutaties plaatsvinden in zijn longcellen wanneer dit niet nodig is.
Ik ruik de stank wel degelijk; ik mag mezelf prijzen met een behoorlijk ontwikkeld reukorgaan. Het is meer dat ik me er niet zo druk om maak. Ik wil gewoon lekker gezellig met mijn vrienden, inclusief rokende vrienden, een biertje kunnen pakken. En joh, als je je overal druk om moet maken wat kanker veroorzaakt dan heb je nergens meer plezier van. Ik ken de risico's, maar ik accepteer ze gewoon.
Alleen die stank kan ik ook wel hebben, geen probleem. Het is niet fijn maar het is het inderdaad ook niet waard om daarom minder gezelligheid te hebben.
De gezondheidsschade vind ik minder. In mijn geval moet ik ook wel de rook zo veel mogelijk ontwijken omdat ik er nog extra klachten door krijg. Dat neemt niet weg dat ik ook die andere problemen nu niet echt prettig vind al vertrouw ik er wel op dat ik, door gezond te leven, meer weerstand heb tegen deze effecten.
Ik vind wel, vanuit medisch standpunt, dat je erg luchtig doet over deze DNA-schade. Je kan, wat je weet, niet zomaar negeren. Dat doen wij mensen al met zo veel problemen en je ziet in welke consequenties dat resulteert.
Het is natuurlijk altijd een afweging tussen de grootte van het risico en de last die het geeft om rekening te houden met dat risico.
Voor het roken is mijn persoonlijke afweging dat het voor mij geen enkele toegevoegde waarde zou hebben wanneer ik dat zou doen, dus mijd ik graag het risico. Gewoon door zoveel mogelijk uit de rook te zitten wanneer er iemand in de buurt rookt. Gelukkig geldt er in België op de scholen binnen het gebouw een rookverbod, evenals in de horeca.
Dat vind ik een non-argument. Als jij verslaafd aan iets bent kun je niet zomaar besluiten niet te roken.
Het is nu niet dat ik het hen toewens dat ze in de kou staan. Ik stel enkel dat hun vrije wil hen in staat stelt om er voor te kiezen om binnen in de warmte te blijven en dan maar wat later te roken. Een verslaving tast, voor zo ver ik het weet, niet een mens zijn vrije wil aan. Het maakt enkel de ene keuze iets aantrekkelijker en de andere keuze iets minder aantrekkelijk. Je blijft de vrije wil behouden om je eigen keuze te maken.
Why can't we all just get along?[/i] De laatste decennium is er zo'n hetze ontstaan tegen rokers. Vroeger was er de campagneleus "Roken, we lossen het samen wel op". Niets mis mee toch? Als jij echt-echt- last hebt van rokers dan kun je toch gewoon vragen of ze even willen stoppen of buiten gaan staan? En als jij in een café komt waar 20 mensen roken en jij als enige niet dan ga jij lekker naar buiten of naar een ander café. En dan heb ik het wel over de mensen zoals jij die er echt last van hebben. Niet over de modegril om gewoon overal maar last van te hebben om maar ergens over te kunnen zeuren of omdat het algemene beeld van rokers toch al zo slecht is dat men maar lekker meezeurt. Want daar heb ik een hekel aan.
Why can't we all just get along? Een mooi streven hoor wat ik deel. Het moet echter wel van 2 kanten komen. Het probleem is dat roken en niet-roken nu eenmaal slecht of niet verenigbaar zijn. Rokers en niet-rokers moeten nu éénmaal dezelfde lucht delen.
Het is onmogelijk om te roken zonder hierbij de lucht voor jouw medemens niet aan te tasten, een niet-roker kan moeilijk stoppen met ademen.
Andersom is het voor niet-rokers onmogelijk om deze overlast te mijden zonder dat hij de rokers vraagt om hun slechte gewoonte te laten.
Dat wij, rokers en niet-rokers, dit probleem samen wel zouden kunnen oplossen dat heb ik nooit geloofd, 10 jaar geleden ook al niet toen deze slogan werd geïntroduceerd. Ik zie dit niet als een modegril maar meer als een trend en een kentering. Normen veranderen in de loop van de tijd. De toekomst zal het leren ofdat dit slechts een modegril is of een kenterin in normen (soort van verlichting of voortzetting van verlichting?).
Zelf vind ik de beste oplossing door het roken op openbare plaatsen te verbieden en in huis of bijvoorbeeld coffeeshops toe te staan. Wat mij betreft zou het ook een aardig idee kunnen zijn om rookcafés aan te wijzen onder voorwaarde dat dit percentage (bijvoorbeeld uitgedrukt in aantal klanten) aan een maximum gebonden is zodat de niet-rokers niet het probleem hebben dat zogauw er één roker in de vriendengroep zit hij maar mee moet naar het rokerscafé.
Ook zou ik graag zien dat roken verboden wordt in het bijzijn van minderjarigen. Babies, peuters, kinderen en pubers hebben mi het recht op bescherming tegen dit soort schadelijke invloeden. Omwille van de directe schadelijke gevolgen (die bij kinderen nóg groter zijn dan bij volwassenen) maar ook omwille van het negatieve voorbeeld.
Mooier zou ik het vinden als rokers uit zichzelf niet zouden roken in het bijzijn van minderjarigen, de praktijk wijst uit dat dit niet gebeurt (gebeurde helaas ook niet in mijn famlie, tegen de zin van mijn gezin).
Waarom is het eigenlijk toch zo dat ik nooit rokers tegenkom die uit zichzelf niet roken wanneer er vreeemden in dezelfde ruimte zijn? Is de overlast bij die vreemde minder relevant dan de overlast bij een bekende?
Stel dat ik al zou roken dan zou ik het in ieder geval niet doen zogauw mogelijk een ander daar last van zou hebben en het enkel bij mij thuis doen.