M'n werk slokte de afgelopen weken even erg veel tijd, maar ben het wetenschapsforum niet vergeten!
Ik heb me in die tijd ook afgevraagd wat me beweegt om me voor de "leeuwen" te werpen... de leeuwen zijn hierin de wetenschappers, gelukkig ben ik een kat-mens dus dat zit wel goed
Mijn ervaringen in het leven (met name die van de laatste 2 jaar) hebben mijn kijk op de wereld nogal veranderd. Mijn ervaringen stroken niet meer met het plaatje wat mij in mijn opvoeding en school is voorgehouden. Het plaatje wat me is voorgehouden is een incomplete puzzel. Bepaalde stukjes liggen ook op de verkeerde plek (zelfs bewust gedaan!), maar andere stukjes zijn er al wel tegenaan "geplakt". Mede hierdoor krijg ik bij die puzzel geen goed beeld. Daarom ben ik de puzzelstukjes zelf neer gaan leggen. Niet willekeurig, maar doordacht en met name door ervaringen (en op velerlei gebieden want het moet wel een totaal plaatje worden heb ik mij voorgenomen), en dus ook helaas niet altijd met de mogelijkheid dit wetenschappelijk te onderbouwen. En ook ik maak fouten hierbij, en anderen helpen mij (bewust of onbewust) die fouten eruit te halen. Het plaatje van hoe de wereld (of kosmos, of alles) er dus werkelijk uitziet is mij nu veel duidelijker geworden, en het leggen van nieuwe stukjes word daardoor makkelijker omdat er een beeld ontstaat. Denk niet dat ik de stukjes klakkeloos neerleg, ze moeten aan alle kanten passen, maar 1 ding laat ik los: keiharde bewijzen. Ik doe dat op een andere manier, welke de wetenschap trouwens ook soms toepast om verder te komen: redeneren, niet naar een punt maar vanuit dat punt terug naar "de werkelijkheid". Met kernfysica is volgens mij op deze manier ook veel vooruitgang geboekt, ze wisten behoorlijk hoe het in elkaar moest zitten en zijn logisch terug gaan redeneren. Met logisch denken kom je heel ver.
2 jaar geleden kon ik niet op die manier redeneren/de puzzel in elkaar zetten, ik kon het niet bevatten, maar op een bepaald moment kon mn bewustzijn het bevatten en kwam ik in een stroomversnelling, maar ik blijf "toetsen".
Dat is voor mij de reden mij voor de leeuwen te gooien, de puzzel ook hier toetsen. Maar wat ik ook belangrijk vindt: als ik op die manier het bewustzijn van andere mensen kan raken, in beweging zetten, dan geeft die verandering in het denken/voelen mijn vo(e)ldoeing. Ik zeg niet dat "mijn" puzzel alle antwoorden heeft, maar het heeft wel een richting die ik in de huidige maatschappij node mis. We hollen wel, maar waarheen???
Zo zou het ook met "na de dood" moeten/kunnen(?) zijn. We hollen allerlei ideeen achterna... maar een richting ontbreekt. Zo'n beetje alle mensen met een bijna dood ervaring of iets wat erop lijkt geven de richting aan. Waarom niet eens vanuit dat standpunt terug naar de werkelijkheid redeneren. Dit kan wel tot een vreemde uitkomt lijden. De uitkomt bij mij was: de werkelijkheid klopt niet. En daar zag ik de humor wel weer van in! LOL
En nu moet ik douchen want de werkelijkheid roept me! pi.gif
Sander
Puzzels