HeavenOnEarth en Windsurfer zijn er blijkens hun stellingnames van overtuigd dat er maar één werkelijkheid kan zijn en ik denk dat het niet ver bezijden de waarheid is om aan te nemen dat zij er van overtuigd zijn dat "hun" kant dichter bij die ene werkelijkheid zit.
Stel dat twee personen het oneens zijn over iets. Wanneer de verantwoordelijkheid voor het creëren van dit iets voornamelijk bij derde partijen berust zoals in het geval van de door de natuurkunde meestal bestudeerde verschijnselen dan is er altijd een scheidsrechter bij de hand. Het kan een tijd duren -in feite is niet te zeggen hoe lang-, maar wanneer mensen het geluk hebben dat ze zich verder kunnen ontwikkelen en er geen rare terugvallen zijn in omstandigheden die het vrijelijk bestuderen van deze verschijnselen verhindert (zoals een kernoorlog of iets dergelijks) dan zal een consensus tevoorschijn komen. Tot dat moment verkeert de werkelijkheid naar die gezamenlijke groep personen toe evengoed in een toestand van limbo.
Stel echter dat de verantwoordelijkheid voor het creëren van deze fenomenen voornamelijk in het bewustzijn ligt van deze personen zelf -al dan niet gedeeld binnen een groep- dan is het feitelijk onmogelijk op een onpartijdige manier vast te stellen welke persoon of groep er juist of onjuist is. Vanuit de ene groep bekeken is het de ander die onjuist is, maar omgekeerd geldt dit ook. Daarom is er op dat moment geen collectieve werkelijkheid vast te stellen, hoe graag je dat ook zou willen. Deze toestand kan alleen veranderen als derde partijen een significante invloed krijgen op deze fenomenen. Bijvoorbeeld de olie raakt op, of er hangen UFO's boven alle steden.
Wanneer je je alleen richt op werkelijkheid die nagenoeg los van ons ontstaat en die zich zal voordoen of wij ons er nu mee bemoeien of niet, zoals in het domein van de natuurkunde normaal gesproken, dan is het gemakkelijk om te geloven dat er maar één werkelijkheid bestaat, maar dan steek je wel een beetje de kop in het zand voor het omvangrijke domein van onze wereld waar we wel zelf moeten bepalen wat er gecreëerd gaat worden en door wie, waar we ons hele wezen nodig hebben inclusief gevoel en emotie.
Een ander punt dat ik steeds terug zie is dat gelovigen hun opvattingen niet zouden mogen ontwikkelen, omdat ze dan "vals" spelen. Ik kan die oproep eigenlijk niet bevatten. Het bezwaar zou redelijk zijn wanneer gelovigen het ene moment de ene stelling zouden aanhangen en het volgende moment een totaal tegengestelde -bijvoorbeeld een atheïstische houding. Maar voor het overige vind ik dat wanneer dit argument zou worden toegelaten dat dan omgekeerd de wetenschappers zich ook moeten verantwoorden omdat ze voortdurend lopen te sleutelen aan hún theoriëen. Iets wat ook gelijk als absurd van de hand zal worden gewezen.
We moeten ook niet vergeten dat Godsdienst en wetenschap elkaar op een groot gebied van hun domein domweg niet tegenkomen omdat ze zich specialiseren op verschillende hoeken van de wereld zogezegd. Het is alleen op de grenslaag dat er commotie en turbulentie ontstaat, zoals in deze discussie. En wee de gelukkigen die zich graag in die grenslaag ophouden.
Puzzels