Ik denk niet dat het wat uit zal maken, maar er zijn wel zeker manieren om glas hydrofiel dan wel hydrofoob te maken, het ligt er alleen aan wat je bij de hand hebt.
Een plasma behandeling zorgt al vaak voor een hydrophil oppervlak.
Wat je wilt is het creeeren van OH groepen aan het oppervlak. Dit zou ook met een etch kunnen HCL+H20 ofzo, maar ik weet het niet zoeker.
De OH groepen verdwijnen wel over tijd, of trekken waterdamp/stofdeeltjes aan, iets zegt mij dat KOH (25%) ook hydrofile kan maken, maar ik weet het niet zeker. Heel belangrijk is dat je het oppervlak zo schoon mogelijk houdt. En KOH is natuurlijk niet een vloeistof zonder zijn gevaren.
Ik ga morgen proberen het glasplaatje te etsen met KOH, ik hoop dat het verschil uitmaakt. Ik weet niet of TiO2 geleidend is, dan is het geen optie omdat het hier gaat om geleidbaarheid van het polyaniline.
De KOH zal tenminste het oppervlak goed schoonmaken wat het proces ten goede komt. Ik denk niet dat hydrofilie al teveel invloed heeft op de spin-on resultaten. Je weet het echter nooit.
Wat voor soort vloeistof is het? erg visceus, of juist erg dun?
Hoe meet je de uniformiteit van de laag en wanneer, recht na het spinnen?
Direct na het spincoaten ziet het er allemaal goed uit. Na een minuutje zie je al alle vloeistof naar elkaar trekken alsof die niet op het glas wil blijven maar druppels wil vormen.
De oplossing is gec. zwavelzuur met polyaniline redelijk visceus dus.
Ik heb de glasplaatjes nu in 50g/l KOH in 50% EtOH/H20 staan voor een uurtje. Even zien of dat enig verschil uitmaakt met spincoaten.
Het is gelukt! schijnbaar was het polyaniline niet goed opgelost. Het schijnt zo te zijn dat deze eerst gedeprotoneerd moet worden met NH4OH zodat het wel oplosbaar is in bijv. THF (hierdoor is het niet meer geleidend). Vervolgens spincoaten en weer protoneren met HCl zodat het niet meer oplosbaar is maar wel weer geleidend is.
Ik heb hier alleen in Kirk-Othmer Encylopedia iets over gevonden, in andere bronnen wordt niks gezegd over deprotoneren.