Ha die Bert,
Precies wat ik bedoel. Je angst kan zich op van alles gaan richten.
Dit komt wel overeen met wat ik denk. Leuk voorbeeld misschien om de hersens over te breken is mijn eigen ervaring.Een mogelijk oorzaak voor angst kan gevonden worden in het overlevingsmechanisme van levende soorten. Angst is een waarschuwingselement. Zie het als een verborgen zintuig, die bij andere levende soorten nog goed zijn ontwikkeld. Angt is ter bescherming van....
Anonymous schreef:Wat ik dus wel vreemd vind is dat ik nu dus angst heb ontwikkeld voor het donker, terwijl ik me altijd op m'n gemak heb gevoeld 's nachts.
Ik denk dat het door onze oer-instincten komt in mijn geval.
Wat denken jullie?
Ik denk dat je jezelf ook een angst kan 'aanpraten'..
U hebt volkomen gelijk! Dit is het compleetste antwoord op de vraag.Anonymous schreef:evolutionair kan je natuurlijk heel goed verklaren waarom mensen bang zijn voor de dood -- dat is natuurlijk gewoon een selectiemechanisme (net zoals onvruchtbaarheid, dat is ook niet erfelijk). Mensen die niet bang zijn voor de door doen misschien domme dingen, gaan eerder dood, krijgen in ieder geval minder nakomelingen, geven hun gebrek aan angst voor de dood dus in mindere mate door. Wat ertoe leidt dat hele populaties bang zijn voor de dood; men streeft immers naar overleven.
Angst voor andere zaken (hoogtevrees, spinnen, you name it); neem aan dat een aantal van die zaken de eigen sterfelijkheid dichterbij brengt (grote hoogten, slangebeten, enzovoort); die zijn dus heel functioneel én weer evolutionair te verklaren. Andere typen angst (overgeven) zijn inderdaad wat raar, maar (voor zover die zijn aangeleerd/geconditioneerd) daar bestaan prima therapieen voor -- wat je aanleert, kan je meestal ook weer afleren. Weer andere angsten (afgaan in het openbaar) kan je toch weer duiden in een evolutionair kader: als anderen me een sukkel vinden, ben ik vermoedelijk minder populair bij het andere geslacht > minder kans op voortplanting! Klinkt allemaal misschien speculatief, maar is wel gebaseerd op respectabele psychologische theorievorming. Kortom, angst is vaak functioneel; voor zover functioneel, gewoonlijk gemakkelijk in verband te brengen met een evolutionair perspectief; voor zover niet functioneel: bezoek eens een psycholoog.
Het feit dat de angst verholpen kan worden door de confrontatie ermee aan te gaan wil nog niet zeggen dat alle vormen van angst voortkomen uit een negatieve gedachtegang op basis van het verleden. Zoals al eerder besproken zijn er ook angsten te verzinnen waarbij degene die die angst voelt nog nooit eerder met een bepaald fenomeen in aanraking is gekomen. Welbeschouwd is ook "angst voor het onbekende" een vorm van angst, en die is dan weer instinctief.Steve schreef:Angst is volgens mij niets meer dan een gedachtegang in de negatieve zin van het woord.
er word een onprettig gevoel bij gehaald uit het verleden en de angst is compleet.
Wegnemen van angsten is het veranderen van gedachten en de confrontatie aan gaan met hetgeen waar je angst voor hebt.
ga het dus nooit uit de weg maar benader het en plaats de ervaring in een nieuw positief daglicht