Het niets?

[ad1956]

Wij zijn het die denken in termen als 'iets' of 'niets. Maar daar trekken het iets en het niets zich niks van aan.

In mijn beleving ontstond/ontstaat materie als gevolg van een gedachte. Wanneer 'de gedachte' vanaf een bepaald moment onvoorwaardelijk en definitief aanneemt dat materie bestaat en daar ook naar handelt, dan bestaat er vanaf dat moment materie.

[Spelfiguurtje]

Dat is een van de mogelijkheden die de kosmologie voorspelt. Het zou overeenkomen met de toestand van een gesloten heelal. Momenteel gaan de meeste stemmen echter uit van een open heelal dat eeuwig blijft uitzetten en waar je uiteindelijk dus ook "uit" kunt komen.

Bestudeer dit goed onderbouwde alternatief, het heelal lijkt eerder voor ons te krimpen:

http://www.metaresearch.org/cosmology/DidT...eABeginning.asp

Verder nog een antwoord op: Wat is NIETS?

Om dat te bekijken, moet je eerst naar ALLES kijken en dan ALLES zien vanuit twee mogelijkheden:

1. Het kan zijn.

2. Het kan niet zijn.

Als ALLES er is, heb ik mogelijkheid 1., maar het had ook 2. kunnen zijn. Dan was ALLES ‘NIETS’ geweest.

Stukje filosoferen, volgens de boeken behoor ik met deze redenatie tot de kring der Socratici.

Wij zijn het die denken in termen als 'iets' of 'niets. Maar daar trekken het iets en het niets zich niks van aan.

In mijn beleving ontstond/ontstaat materie als gevolg van een gedachte. Wanneer 'de gedachte' vanaf een bepaald moment onvoorwaardelijk en definitief aanneemt dat materie bestaat en daar ook naar handelt, dan bestaat er vanaf dat moment materie.

Dat lijkt mij als het instorten van de golffunctie tot deeltje als die golffunctie gesynchroniseerd wordt met de impulsen van de gedachte die ook een golffunctie zou zijn.

Het heelal is er, maar moet zichzelf waarnemen om te bestaan. Neemt het heelal zichzelf niet waar, dan is het er alleen als mogelijkheid.

Hans, Spelfiguurtje

[sarek]

Dat lijkt mij als het instorten van de golffunctie tot deeltje als die golffunctie gesynchroniseerd wordt met de impulsen van de gedachte die ook een golffunctie zou zijn.

Het heelal is er, maar moet zichzelf waarnemen om te bestaan. Neemt het heelal zichzelf niet waar, dan is het er alleen als mogelijkheid.

Wij nemen het heelal waar. Dan is het er toch ook. Als ALLES ook het mogelijke bestaan van een waarnemer omvat, dan zal die waarnemer er ook zijn. Hetgeen ten overvloede bewezen wordt door onze eigen aanwezigheid.

[Jajaja]

Dat lijkt mij als het instorten van de golffunctie tot deeltje als die golffunctie gesynchroniseerd wordt met de impulsen van de gedachte die ook een golffunctie zou zijn.

Het heelal is er, maar moet zichzelf waarnemen om te bestaan. Neemt het heelal zichzelf niet waar, dan is het er alleen als mogelijkheid.

Geniaal die gozer... Zonder waarnemer zou het helal dus niet bestaan??

[Spelfiguurtje]

Zonder waarnemer zou het heelal dus niet bestaan??

Inderdaad, maar we moeten uitkijken dat we zo'n waarnemer niet gaan vergelijken met ons eigen bewustzijn of er een godsbegrip van maken. Verder is het heelal en elke mogelijkheid als een compleet ander heelal reeds in potentie als tijdruimteveldstructuur aanwezig. Het is de waarnemer die ervoor zorgt dat een bepaalde mogelijke werkelijkheid ervaren wordt. Echter de kleinste waarnemer manifesteerd het kleinste heelal hetgeen misschien niet meer is dan een half foton. Half foton? Misschien is dat wel dat zogenaamde Higgsdeeltje... Wanneer ik de gelegenheid krijg en men geinteresseerd is, zal ik dat grafisch proberen te laten zien.

Het bewustzijn is een drieledige terugkoppelingslus: filmprojectie (verwachting, intentie, verlangen), manifestatie op het doek (deeltje, werkelijkheid), en waarneming van het gemanifesteerde, de film (bewustwording). Afhankelijk van reeds opgeslagen ervaringen en waarnemingen + nieuwe waarneming, een nieuwe projectie. In mijn verhaaltje (zie eerdere link) vergelijk ik dat met de werking van een computer. Vandaar dat ik mijn verhaaltje "De Processor" heb genoemd en ik het spelfiguurtje ben.

Hoe vreemd het ook moge klinken, bewustzijn geldt al voor de kleinste deeltjes. Het 'bewustzijn' van een waterstofkern is echter onvergelijkbaar klein tov ons eigen bewustzijn. Desondanks is het 'levend'! Wij bestaan uit miljarden en miljarden deeltjes die zich via een lange, lange evolutionaire weg (intelligent, dankzij de terugkoppeling) en met vallen en opstaan verenigd hebben. In mijn idee reeds vanaf het eerste moment van de Oerknal. Deze afgelegde weg manifesteerd zich in elke cel van ons lichaam, is spiraalvormig en heet DNA. De spiraalvormigheid dankt het aan de structuur van tijd/ruimte waarin spiraalvormige bewegingen de tijdsbeleving bepalen.



Dit is een erg moeilijk concept om zonder verdere grafische en de geometrische kennis van de tijdruimte nader en duidelijker uit te leggen. Ik zou dus eerst de tijdruimte en de oorsprong ervan moeten uitleggen met de daarin ontstane krachten en bewegingen waaruit dan dat bewustzijn met zijn gecreeerde werkelijkheden, van de allergrootste tot de allerkleinste, voortkomt.

Wat ik echter kort kan vertellen aan de hand van mijn idee is dat ons bewustzijn verbonden is met de kern van de Aarde, die weer verbonden is met de kern van de Zon, die weer verbonden is met de kern van het melkwegstelsel. En ook die kern is weer verbonden met het centrum van een cluster melkwegstelsels en dat centrum is uiteindelijk weer verbonden met het puntvormige NIETS. De verbindingen lopen via electromagnetisme en de waarschijnlijk sneller dan licht uitbreiding van aantrekkingskracht. (aantrekkingkracht van het puntvormige NIETS). De gehele procedure van de terugkoppellus veroorzaakt TIJD. TIJD en Bewustzijn zijn twee zijdes van dezelfde medaille.

Al met al helaas een esoterisch aandoende uitleg, maar gebaseerd op een fysieke en wellicht meetbare tijdruimtestructuur. Deze is echter tijdloos en dat betekent dat de huidige causale opvattingen over de werkelijkheid hier niet bruikbaar voor zijn. Het betekent dat men TIJD uit de formules moet schrappen om inzicht in het tijdloze te krijgen. En wanneer toch met TIJD gewerkt wordt, moet men het begrip 'Bewustzijn' als terugkoppellus toevoegen.

Beide mogelijkheden ontbreken volgens mij momenteel in de huidige geaccepteerde fysicatheorien en zouden misschien toch eens bezien moeten worden.

Ik denk dat we stukje bij beetje langzaam mijn verhaal kunnen gaan begrijpen, al zal er nog veel 'vertaald' moeten worden.

Hans, Spelfiguurtje

[Jajaja]

Ik twijfelde of ik de moeite zou nemen hierop te reageren, wees me dus alvast maar dankbaar...

nou 100000 maal dank

Beeld je nu dan eens een doos in, en haal daar dan alles uit dat je kan bedenken; zuurstof, stikstof, licht, ...

is de inhoud van de doos dan "niets"? Je kan namelijk een paar minuten later weer terug spullen in die doos steken, een hele stapel schuifpuzzeltjes als je wil... Dit soort niets brengt nog altijd een zekere mogelijkheid met zich mee, en heeft daardoor wel betekenis, zoals het missende stukje puzzel.

Hoe je "niets" invult zal wel van de situatie afhangen, maar los van de taalkundige spelletjes vind ik dit een zeer interessant onderwerp. "Echt" niets zou volgens mij ook afwezigheid van tijd en ruimte betekenen. Daar ben je filosofisch ook weer een tijdje zoet mee, en als je wil wiskundig nog eens even lang.

Niets beschouw ik als niets, dus geen stof, geen energie, geen ruimte, geen iets, niets. In die doos is geen sprake van niets, omdat er in ieder geval de mogelijkheid is iets neer te zetten, er te komen en plaatst te nemen. Tussen planeten zit volgens mij ook 'niets' in de vorm van stof, maar toch kan je van planeet naar planeet, omdat er wel ruimte is. Bij het niets is er dus GEEN ruimte, zoals ik al eerder zei: Niets bestaat niet. hoe dom of simpel het ook klinkt, zo is het. we zullen nooit het 'niets' vinden, omdat het er niet is. hoe logisch..

[Spitfire28]

wanneer men ervan uitgaat dat de vraag "wat was er voor de big bang" fout/irrelevant is, omdat de ruimtetijd (m.a.w. "alles) bij de Big Bang is ontstaan, bestaat "het niets" mijn inziens niet (behalve dan puur taalkundig).

[sarek]

Niets beschouw ik als niets, dus geen stof, geen energie, geen ruimte, geen iets, niets. In die doos is geen sprake van niets, omdat er in ieder geval de mogelijkheid is iets neer te zetten, er te komen en plaatst te nemen. Tussen planeten zit volgens mij ook 'niets' in de vorm van stof, maar toch kan je van planeet naar planeet, omdat er wel ruimte is. Bij het niets is er dus GEEN ruimte, zoals ik al eerder zei: Niets bestaat niet. hoe dom of simpel het ook klinkt, zo is het. we zullen nooit het 'niets' vinden, omdat het er niet is. hoe logisch..

Als er Niets is, waar komt die doos dan weer vandaan? Als het hebt over een doos met niets erin, heb je het niet echt over Niets. Niets is ook het doosloze.