Puzzelsik loop een beetje te rommelen met een windmolentje. Bedoeling is dat de wieken in principe vrij lopen dmv neodymium magneetjes. Ik heb momenteel echter wat twijfel (ben nog bezig met een nieuwe grotere versie).
De eerste test zie je hier boven (min of meer), een verticale carbon as in een kogellager waar de wieken aan (los) zitten. Op de onderkant van de molen zijn magneten geplaatst net zoals op de "bodem" met de polen naar elkaar toe. Deze stoten elkaar af waardoor de molen dus "zweeft" op een magnetisch veld.
So far so good, dit werkt prima. Hoewel er wel een dunne koperen strip (op 1 serie magneetjes) nodig was om het magnetische veld te verstrooien zodat de molen niet op en neer wipte. Wellicht ook op te lossen door meer magneetjes te plaatsen maar de strip werkt prima.
Stap 2 is om de vertikale as ook magnetisch te lageren. Ik heb nog niet alle dingen binnen maar ben al een eindje. Uit een alu strip zijn rechthoekjes gestanst waar de magneetjes precies in passen. Voor de as gebruik ik 2 pvc buizen die in elkaar passen. De binnenste krijgt een strip met magneetjes (rond gebogen, precies om de as) en de buitenste as precies hetzelfde (polen wederom elkaar afstotend).
Groene gedeelte is de constructie waar de wieken aan vast zitten en de centrale as. Rood de meodymium magneten, blanko niks en zwart de wieken.
Nou ben ik mezelf een beetje verder aan het verdiepen in magnetisme maar het lijkt tot dusver dat ik (theoretisch) geen gebalanceerd veld kan creeren waardoor de "lagerwerking" ontstaat. Ik zeg al nog niet getest en ben me er ook niet zeker van dat deze onbalans alleen van toepassing is op "losse" magneetjes of dat het ook telt voor de oplossing die ik heb bedacht (waarbij de contructie min of meer vast zit aan de magneten).
Dus werkt dit of heeft misschien iemand een beter idee om een windmolen te laten zweven op magneet velden?
