Jajaja schreef:Crossword
Over de 2 problemen die je aankaart kan ik het volgende zeggen:
1e probleem: Je zou natuurlijk zeggen dat er niet meer codes in kunnen zitten dan die erin zijn gestopt. Dat lijkt mij niet meer dan logisch.
Op zich wel. Maar dat betekent nog niet dat elke 'code' die je 'vindt' er ook door de auteurs is ingestopt. De vraag is: wat is er echt ingestopt (zoals 666 - Nero) en wat wordt er alleen maar ingelezen door een fantasievolle lezer?
Ik heb ook nog even naar de link gekeken die je noemde en daaruit begreep ik dat een phi-spiraal (whatever dat is) in een tetrahedron (idem) gestopt moet worden, vervolgens langzaam ronddraait terwijl hij van binnenuit wordt belicht en dat dan aan de buitenzijde de schaduwen verschijnen van Hebreeuwse letters. Er stond ook een voorbeeld bij van die 'Hebreeuwse' letters en ik moet zeggen dat ik die allesbehalve overtuigend vond. Met enige moeite kun je een in modern Ivriet (dus geen klassiek Hebreeuws!) geschreven taw herkennen en nog 1 of 2 letters misschien. Maar ik vraag me af of een Chinees er misschien ook letters in herkent enz. enz.
Afgezien daarvan heb ik er de volgende problemen mee:
1. Waarom zou je deze procedure toepassen? Als je 22 vlinders laat rondvliegen in een schemerlamp, verschijnen er misschien ook wel veelbetekende schaduwen aan de buitenkant. Als je op het strand gaat lopen en de schelpenbanken bekijkt, zie je misschien ook wel 'beresjit bara' staan, 'uitgedreven in rijen ribbelend reliëf' (aldus Ida Gerhardt). Er zwemmen vissen rond ('schrifbaarzen') die bespikkeld zijn met tekens die verdacht veel lijken op gewone letters. Kortom, het komt op mij volmaakt willekeurig over. Meer een kunstje voor bij de borreltafel dan een serieuze benadering van een klassiek werk.
2. Dit hele zoeken naar geheime codes die duizenden jaren niet begrepen zijn, maar ineens door ons wel, is al zo oud als de wereld. In elke generatie vind je dezelfde groepen die dit beweren. De kabbala (waartoe ook mensen als Tenen zich bekennen) doet het al eeuwenlang. Maar ook in christelijke kring vind je het. Denk aan de boeken van Hal Lindsey die in de jaren zestig en zeventig populair waren. Hij vond allerlei verborgen verwijzingen naar de USSR en China in de bijbel. Ik denk dat dit soort zoektochten niet zoveel zeggen over de bijbel, maar vooral over het verlangen van veel mensen naar geheime kennis of een vorm van diepe controle over hun bestaan.
3. Het zoeken naar dit soort diep verborgen codes in de bijbel, die voor de eerste lezers onbegrijpelijk waren (omdat het bijv. kennis van quantummechanica veronderstelt) is volgens mij in strijd met de gewone tekst van de bijbel. De auteurs zijn juist bezig met 'openbaring', niet met 'verhulling'. Als God bestaat, geeft het te denken dat deze God houdt van dit soort spelletjes.
De enige vraag is, en dat zou wetenschappelijk gedefineerd moeten worden, wanneer je mag spreken van een code. Daar is natuurlijk wel enige complexiteit voor vereist. Wanneer dit is gedefineerd en aan de hand daarvan het aantal (percentage) mogelijke toevalstreffers, kan je denk ik een wetenscahppelijk zeer verantwoorde manier opzoek naar codes. Stel dat bijvoorbeeld in elk harrypotterboek 1 dergelijke code zit, en in de bijbel zitten er 100, dan kan je denk ik wel stellen dat er iets aan de hand is.
Ik denk dat het aantal variabelen zo groot is, dat de theorie altijd wel recht gepraat kan worden. Maar los daarvan: het valt niet te ontkennen dat Hebreeuwse letters getalswaarden hadden (men had nog geen cijfers). En het is ook overtuigend aan te tonen dat er bepaalde getallensymbolieken zijn verwerkt in de bijbel. Daar gaf ik al voorbeelden van. Maar die behoren gewoon tot de tekst en je kunt ze vinden door je te verdiepen in de tekst en de culturele achtergronden daarvan. Je hoeft er geen phi-spiralen op los te laten e.d.
2e probleem: Ik vindt dit helemaal niet onnatuurlijk, zien is geloven denk ik altijd maar.
Met 'onnatuurlijk' bedoel ik dat het ingaat tegen wat de schrijvers van de bijbel zelf zeggen over 'openbaring'. Zij zouden dan blijkbaar in hun teksten het ene gezegd hebben en vervolgens het tegenovergestelde gedaan. Je krijgt dan zo'n typische gnostische benadering van de bijbel: de tekst is voor gewone, simpele mensen, maar de echte diep ingeleide mensen zien de verborgen codes die meestal iets totaal anders zeggen. Nogmaals: dit zegt volgens mij meer over de verlangens van bepaalde groepen mensen dan over de bijbel zelf.
De reden, daarover valt tot we de codes ECHT begrijpen alleen maar over filosferen. Misschien is het een boodschap, dan weten we ook pas waarom ze het gedaan hebben als we de boodschap begrijpen. Of misschien wouden ze gewoon laten zien hoe slim ze waren em dit eeuwig vastleggen, De mogelijkheden zijn legio, we kunnen er eigenlijk niets over zeggen, alleen ernaar gisssen. In deze fase van het onderzoek zijn we eigenlijk nog niet eens aanbeland, we zitten zeg maar nog in de analyse-fase.
Ik denk dat we zelfs daar nog niet zitten. Je hebt gelijk met te zeggen dat we pas over redenen kunnen praten als we hebben vastgesteld dat men inderdaad dit soort codes gebruikte en wanneer we een methode hebben ontwikkeld om die codes op te sporen op een controleerbare en herhaalbare manier. Zo ver is het nog lang niet en ik denk dat het nooit zo ver komt, omdat men er al eeuwenlang mee bezig is.
TEN SLOTTE WIL IK NOG EVEN ZEGGEN dat ik het een beetje jammer vind dat jullie alleen reageren op het gematria-gedeelte. Persoonlijk vindt ik die filmpjes, waarin het feit wordt aangetoond, dat ALLE herbreeuwse letters simpele projecties of kijkrichtingen zijn van 1 eenvoudig figuurtje. En dat het Oud Griekse en Oud Arabische alfabet op dezelfde manier afstammen van een zeer erg gelijkend (of misschien zelfs dezelfde) figuur. Dit is toch met geen mogelijkheid toeval te noemen.
Dat is voor mij nog geenszins aangetoond, zoals ik hierboven aangaf. Kijk, alle letters van alle alfabetten bestaan uit lijntjes. Als je lijntjes maar genoeg door elkaar husselt, krijgt je natuurlijk altijd wel iets dat ergens op lijkt. Dat oud-Grieks letters heeft ontleend aan het Foenicisch en dat die taal weer hetzelfde alfabet gebruikte als het oud-Hebreeuws en dat Arabisch, net als Hebreeuws een Semitische taal is, dat wisten we ook wel zonder dit soort filmpjes. Die talen zijn verwant aan elkaar. De letters alpha en aleph zijn in de oudste schrijfwijzen bijv. nauwelijks van elkaar te onderscheiden (vermoedelijk het figuurtje van een koeienkop). Maar dat is allemaal al lang omschreven in serieuze historische taalstudies en de verbanden zijn duidelijk aan te tonen.
Anderzijds snap ik wel dat niemand er wat over zegt, omdat er simpelweg niets over te zeggen valt. Dit is te vaag voor woorden en hier kunnen wij simpele zielen geen fatsoenlijke verklaring voor geven. Daar ontbreekt de kennis voor.
Als dhr. Tenen ingewikkelde goochelkunsten vertoont op filmpjes over een terrein waar ik toevallig een beetje verstand van heb, dan is mijn eerste reactie niet dat ik een te simpele ziel ben om zijn grootse gedachten te volgen (hoewel ik op veel andere gebieden onmiddellijk in de houding spring). Ik denk dat ik dan recht heb op enige verklaring en dat de bewijslast bij hem ligt. Als iemand iets obscuurs beweert, dan moeten we volgens mij niet zeggen: hij heeft gelijk, maar wij snappen het niet. De normale reactie is volgens mij: leg het eerst eens uit op zo'n manier dat in elk geval een aantal vakgenoten je kunnen begrijpen en je kunnen narekenen.