beelddenkers

[-Herman-]

Sorry, was mijn post en vergeten mijn naam erbij te zetten

[Arn0]

Andere vraag is: doet het ertoe dat je weet hoe je denkt?

Wat ik me ook afvraag: komt beelddenken vaker voor onder hoogbegaafden? Is beelddenken de réden dat hoogbegaafden sneller denken? Vraag me af of er een significante relatie bestaat tussen beide 'fenomenen'. Anders geformuleerd: is beelddenken gelinkt aan de mate van intelligentie?

Of andersom: is een beelddenker altijd 'slimmer' dan een taaldenker? (Ik ben geneigd te denken van niet, maar ben wel benieuwd naar reacties...)

Mij lijkt de combinatie van het lineair denken (taaldenken) en het visueel-spatieel denken (beeldenken) de winnende combinatie.

Met visueel-spatieel denken zie je sneller een totaalconcept, waardoor je gevoelsmatig een oplossing ziet->inzicht.

Het lineair denken is dan weer belangrijk om de weg naar de oplossing te vinden->beredenatie.

(Hoog)begaafdheid wordt volgens mij bepaald door de hoeveelheid wegen die gevonden worden, de snelheid waarmee die toegepast worden en de mate waarin de meest effectieve daarvan bepaald wordt.

[Symone]

Mij lijkt de combinatie van het lineair denken (taaldenken) en het visueel-spatieel denken (beeldenken) de winnende combinatie.

Met visueel-spatieel denken zie je sneller een totaalconcept, waardoor je gevoelsmatig een oplossing ziet->inzicht.

Het lineair denken is dan weer belangrijk om de weg naar de oplossing te vinden->beredenatie.

(Hoog)begaafdheid wordt volgens mij bepaald door de hoeveelheid wegen die gevonden worden, de snelheid waarmee die toegepast worden en de mate waarin de meest effectieve daarvan bepaald wordt.

Klinkt erg logisch en heel aannemelijk. Zijn er ook wetenschappelijke onderbouwingen hierover bekend bij iemand?

[WendyTje]

Symone schreef:*

In mijn geval werken beelden vooral om een totaalplaatje van een probleem (& de oplossing) te kunnen zien. Het is 'gewoon' heel helder, overzichtelijk en duidelijk (en dus voor de bedenker ook erg logisch en simpel). Door vervolgens dat beeld te analyseren en uit te leggen, begrijp ik welke stappen ik schijnbaar onbewust genomen heb om tot de oplossing te komen.

Jan van de Velde schreef*

Ik heb mezelf nooit als beelddenker beschouwd (geen idee trouwens waar de grens ligt). Maar bovenstaande beschrijft exact wat ik ALTIJD doe bij elk natuurkundeprobleem, wat ik ook altijd mijn leerlingen aanbeveel, en wat ik zelfs nadrukkelijk in mijn cursusje 'systematisch oplossen van rekenvragen' als "verplicht" onderdeel heb opgenomen

Dit is voo rmij heel sterk gerelateerd aan beelddenken! Ik heb exact hetzelfde, ik heb een beeld voor me en de woorden maken zinnen als ik ze uitspreek. Ik "zie" oplossingen, maar ze worden pas concreet als ik ze uitspreek...

Ik heb hetzelfde, en ben toch echt een taaldenker... dus is in mijn perceptie absoluut niet beelddenk-only!

Vaak heb ik wel een globaal idee in mn hoofd, of denk ik te weten hoe iets werkt maar "mis" ik ergens nog iets, als ik het dan ga uitleggen (en dan maakt het niet uit of dat een collega is met dezelfde kennis, je moeder of mn hond) dan wordt het opeens veel duidelijker.

Dus ik ben het hier met Jan eens.

[Symone]

Naar mijn idee zijn we er dus nog steeds niet uit wanneer iemand nou precies een beelddenker is, en wanneer een taaldenker. (Overigens vond ik de opmerking - een paar posts terug, weet ff zo gauw niet meer van wie - dat letters in feite ook symbolen, dus tekens, dus beelden zijn wel erg scherp...)

Waar ligt de grens?

[Xirtrips]

Naar wat hier staat is er geen grens, maar alleen overlapping.

[Arn0]

Andere vraag is: doet het ertoe dat je weet hoe je denkt?

Absoluut, al besef je het onderbewust.

Als je weet hoe je denkt, kan je de wijze van denken beter benutten. Je weet dan dat het zinloos is om je in allerlei bochten te wringen om dingen op dezelfde wijze te doen als een ander. Doe de dingen op de manier die aanlsuiten bij je eigen manier van denken. Iemand die linkshandig is, gaat toch ook niet rechtshandig werken als dat niet nodig is. Dat gaat alleen maar moeizaam en minder gecontroleerd. Kwestie van effieciëntie.

[vapira]

Op http://www.hoogbegaafdvlaanderen.be/06_HB_...en_woorden.html staat ook veel informatie over beelddenken, en als je het doorleest, wordt je op een gegeven moment (onder het kopje VLR o.a.)gewezen op het feit dat je in je eerste levensjaren natuurlijk helemaal geen woorddenker bent je moet eerst een taal leren voor je in woorden kunt denken, dus iedereen zal wel iets van beelddenken in zich hebben. Verder lijkt het mij logisch als voor er echte talen werden ontwikkeld ook gedacht is in de vorm van herinneringen en ideeen in beeldvorm. Hoe anders?

Het verschil tussen beeld- en taaldenkers zal erin zitten dat de ene groep op het een of andere moment merkt dat voor hen woorddenken efficienter is dan beelden en de beelddenkers nooit echt het idee hebben dat ze een andere manier van aanpak nodig hebben.

Of dat met intelligentie te maken heeft en wie dan slimmer zou zijn.. ik denk niet echt. ik denk dat het meer om nurture dan nature gaat.

als je het over intelligentie wilt hebben

//beelddenkers zijn kennelijk van de soort intelligentie die zegt @waarom zou ik de moeite doen als het zo ook al (boven)gemiddeld snel gaat

//woorddenkers kennelijk van de intelligentie die merkt dat in de maatschappij linear denken op prijs wordt gesteld door de manier waarop dingen hen worden aangerijkt en gaan zich meer specificeren in de richting die voor hen zorgt dat het nog weer sneller gaat, om op deze manier hun doel te bereiken

Nu vraag ik me plots af hoe jullie denken over de volgende hypothese:

(omdat er steeds op sites over beelddenken word gezegd dat beelddenkers door hun manier van denken communicatieproblemen krijgen)

door communicatieproblemen (oke, hier kun je denk ik te veel invullen, maar ik denk niet dat er een specifiek aanwijsbare reden is die ervoor zorgt dat men blijft beelddenken) in vroege jaren ontbreekt bij beelddenkers de impuls om ten behoeve van hun omgeving naar woorddenken om te schakelen.

oftewel, waarom zo en niet omgekeerd??

Verborgen inhoud

Zelf denk ik trouwens min of meer in beelden, (eerst een wazig geheel en dan per informatiestukje een verscherping van het beeld) maar probeer ik bij gedachtefilmpjes de beelden in kernwoorden uit te spreken, alsof ik ze uitleg (auditief.. (fluisterend/hardop/soms irri voor andere mensen :-k )) om niet te ver af te dwalen, anders worden grasprietjes via de kuilen die zouden ontstaan bij het uitgraven van de grootste levende bomen, teruggebracht tot een meteoriet die dinosauriers verwoestte, zodat er in de ijstijd iemand invroor die een decenia geleden werd teruggevonden etc..

Alleen soms gaat dat noemen van die kernwoorden zo traag dat het vooral koppijn en frustratie oplevert.. zodat ik verder ga met slechts beelden en gevoelens.

ik heb trouwens nog steeds geen eenduidende uitleg gevonden van pure woorddenkers, hoe hun gedachten in hun werk gaan. Oke, het kan aan mijn manier van denken liggen, maar ik kan me niet inbeelden hoe iemand in zijn gedachten gewoon een reusachtig boek heeft liggen waar ze gedachten in opschrijven, dat ze lezen en hoe ze ooit makkelijk de juiste pagina openslaan als ze een stukje informatie willen opvragen.. het lijkt mij niet te doen puur in woorden te denken, maar ik was ook stomverbaasd toen ik bij nederlands eens een tekst moest lezen waarin een hoogleraar vertelde dat het voor mensen die die tekst lazen waarschijnlijk moeilijk voor te stellen was, maar dat er heel veel mensen zijn die geen kranten lazen of ook maar enige interesse voor het nieuws hadden..

Zoals in het bovenste stukje met een reden aangegeven denk ik dat er geen pure woorddenkers zijn. Als iemand een echt tegendeel ondervind, ben ik nog steeds benieuwd hoe deze mensen dan denken.

[qrnlk]

Ik denk niet dat het als een boek is, waar men dan in zou schrijven en er uit lezen. Ik neem aan (ik denk zelf niet in woorden) dat een "woorddenker" meer een soort zelfgesprek heeft, wellicht met meerdere stemmen/standpunten, die op de omgeving en elkaar reageren.

Op zich wel grappig hoe je bij het voorstellen van hoe het zou zijn je de woorden als afbeeldingen (geschreven woorden) voorstelt, en niet als hoorbaar geluid.

[Jamie84]

Ik ben een echte beelddenker (ruimtelijk visueel denker)

wanneer ik bv een getallen reeks moet onthouden gebruik ik ezelsbruggetjes door de getallenreeks op te breken en dan voor elk getal een plaatje te verzinnen

bv

70208496

dan verdeel ik het zo

7

020

84

96

7 = mn geluksgetal (als ik verder denk dan zie ik de bijbel voor me en visualiseer ik dat verhaaltje van die boeren met dat 7 goede jaren 7 barre jaren gedoe met die dikke en dunne koeien, wat ik me nog herinner omdat we in groep 7 bijbelles kregen en ik vond dit verhaal interessant (ik ben niet gelovig, maar zat op een christelijke basisschool))

020 = amsterdam, waar ik woon (als ik verder denk zie ik de kleur rood en die 3 kruisjes in het goud etc. etc. en denk ik aan ajax (terwijl ik geen echte voetbal fan ben))

84 = mijn geboorte jaar (hier zie ik gewoon het getal 84 voor me (in 3d, ik visualiseer getallen in 3d))

96 = het jaar dat tupac neergeschoten is (een rapper) en ik zie weer het getal in 3d.

Nu ik erover nadenk, maak ik van cijferreeksen dus plaatjes door de cijfers in 3d te zien, zo onthoud ik het beter blijkbaar.

Het is wel leuk/handig dat je gebeurtenissen uit het verleden gewoon gedetailleerd voor je kan halen

maar omdat je veel associeert kan je soms een beetje hak op de tak praten wat lastig te volgen voelt voor anderen

beelddenkers onderling begrijpen elkaar vaak wel, maar voor mensen die meer lineair denken moet je vaak in gedachten wat terug redeneren en de gaten opvullen die je open laat wanneer je iets uitlegt bv.

[ypsilon]

Op http://www.hoogbegaafdvlaanderen.be/06_HB_...en_woorden.html staat ook veel informatie over beelddenken, en als je het doorleest, wordt je op een gegeven moment (onder het kopje VLR o.a.)gewezen op het feit dat je in je eerste levensjaren natuurlijk helemaal geen woorddenker bent je moet eerst een taal leren voor je in woorden kunt denken, dus iedereen zal wel iets van beelddenken in zich hebben. Verder lijkt het mij logisch als voor er echte talen werden ontwikkeld ook gedacht is in de vorm van herinneringen en ideeen in beeldvorm. Hoe anders?

Dat lijkt allemaal uitermate evident, maar je moet wel in aanmerking nemen dat een baby in het begin eerder over een soort "awareness" van de omgeving beschikt, dan dat hij die overzichtelijk maakt. De eerste mentale categorisaties e.d. zullen inderdaad via beelden gebeuren, maar ik denk dat de taal daarna zeer belangrijk is. Verdere ontwikkeling zal dan waarschijnlijk een rol spelen bij hoe men verder "denkt". Als ik beschrijvingen lees van beelddenkers, valt mij op dat de beelden, net zoals bij letters en woorden van taal, nooit één-eenduidig zijn: beelden kunnen ook verschillende betekenissen hebben naargelang van hun context (die dan weer uit andere beelden bestaat).

Zoals in het bovenste stukje met een reden aangegeven denk ik dat er geen pure woorddenkers zijn. Als iemand een echt tegendeel ondervind, ben ik nog steeds benieuwd hoe deze mensen dan denken.

Daar zal je wel gelijk in hebben. Maar ik denk dat er noch pure woorddenkers, noch pure beelddenkers zijn.

[o0fembot0o]

De laatste tijd op dit forum worden discussies verrijkt met mensen die zich beelddenkers noemen. Deze mensen denken in beelden. Maar nu vraag ik mij af: wat bepaalt bij hen wat ze voor zich zien. bv, ik zeg 'organisatiestructuur' , wat ziet een beelddenker dan? en kost beelddenken niet veel meer energie dan 'normaal' denken?

gewoon, uit nieuwsgierigheid, en het lijkt me interessant voor anderen om te lezen. beelddenken is relatief onbekend.

groeten,

Organisatiestructuur...

Dan schakelt mijn hoofd onmiddelijk terug naar een project wat ik eerder heb gedaan in het opzetten van een bedrijf. Dan zie ik de organogram voor me die we toen hebben gemaakt compleet met hierarchie van personeel en afdelingen samen. In dit geval was de organisatiestructuur verticaal, maar dat betekent niet dat de structuur in jouw hoofd er ook zo uitziet.

Als ik mij zou moeten bedenken wat organisatiestructuur is zonder enig beeld erbij te hebben en puur af te gaan op het begrip dan mist er voor mij een schakel. Het is dan net alsof je alle ingredienten voor je hebt liggen maar niet weet hoe je moet koken. Dat laatste was ook een stukje beelddenken ha!

Als jij mij droog zou uitleggen wat organisatiestructuur inhoudt, dan raak ik midden in de uitleg de samenhang kwijt en zou ik je zeker vragen om het op papier te tekenen of zelf (schematisch) tekenen en dan vragen of wat ik denk dat jij bedoelt ook klopt.

Maar goed, volgens mij zijn er steeds meer mensen die zo denken. Kinderen zijn van nature beelddenkers en worden sowieso gestimuleerd om visueel te denken. Ik ben dus van mening dat het niet zo'n openbaring of nieuwig verschijnsel is maar scholen mogen zich daar wel op aanpassen.

[saz]

Ik ervaar zelf al heel mijn leven een verschijnsel, wat volgens mij een soort van "beeldvormen" is

Het is een beetje vaag / apart, omdat het niet echt hetzelfde is als wat ik tot nu toe gelezen heb.

Het is niet abstract genoeg om synesthesie te zijn.

Ik denk wel in beelden. Dus als ik aan dingen denk, dan zie ik een afbeelding voor me.

Maar wat ik bedoel, is dat het horen van klanken/lettergrepen bij mij een beeld triggeren.

Wat bij mij zo raar is...

Dit zijn beelden of korte flitsen / fragmenten die vaak NIETS met het woord te maken hebben.

Maar ze zijn wel elke keer hetzelfde ! Het het is volgens mij de klank-opeenvolging die het doet.

Deze beelden zijn niet heel sterk overheersend.. Ik let er doorgaans niet op. Ben bewust meer bezig met de werkelijke betekenis van het woord, eerder dan en niet gerelaterd plaatje. (het is als een trein die langsrijdt, waar ik doorgaans niet in stap of zelfs naar kijk)

Maar als ik dat wel doe, dan kan ik meestal wel omschrijven wat ik zie, tenzij het een vorm/object/figuur is wat ik nog nooit ergens in het echt heb gezien..

Opvallend is dat het elke keer hetzelfde beeld geeft, en dat er soms rare details van belang zijn om uit te leggen wat het plaatje precies is of doet.

Ik geloof niet dat ik heel veel aan deze beelden heb, maar wellicht geeft het aan dat er "overspraak" zit in het verwerken van mijn zintuigelijke prikkels.. ?

Het is ook one-way. Ik kan niet een plaatje pakken en zeggen: "hey.. dit ziet eruit als een [vul in]"

toen ik nog heel klein was deed ik dat wel herinner ik me nog. Dan kreeg ik heel sterk een woord/klank bij bepaalde vormen of voorwerpen.

Ik zal een paar voorbeelden geven van hoe ik het vandaag de dag meemaak.

salaris: klinkt als een lege kartonnen doos die in de lucht rond tolt

verzekeren: een halve eierschaal, ruw gekarteld gebroken

arrogant: rolletje pepermunt

vroeg: de rand van zo'n pot waar campina vla heel lang geleden nog in verkocht werd

vader: een plank die ergens met 1 spijker aan vast getimmerd is --> belangrijk is dat de plank niet in het midden is gespijkerd, en hij verdraait zo'n 10 tot 15 graden in de "va" lettergreep en staat al stil op de "der" lettergreep

Zekeren en Verzekeren geven elk zo'n gekartelde eierschaal. Daartussen kan ik in de korte flits geen echte verschillen ontdekken.

heb dit ook sterk met namen:

Inge: Een rond potje bomvol met tandenstokers. Vooral de drukke structuur van de puntjes van de opeengepropte tandenstokertjes zijn heel erg Inge.

Harry: Een krat bier vol met flesjes aan 1 handvat gedragen (dus onder een hoek van 45 graden hangend !)

Jessica: Roze konijnen-oren

Hans: Een uiteinde van een klassieke houten trapleuning (heb een specifiek model voor ogen, maar kan het niet makkelijk omschrijven)

Erik: Een plastic citruspers (het oude teleac-achtige logo van bovenaf gezien van dat opstaande deel in het midden is het belangrijkste deel van wat een Erik "is")

Anton: Buitenboordmotortje van een bootje (klein formaat ik schat zo'n 5 pk model)

David: Deurkruk

Carla: Een doorzichtige glazen melkfles (met melk erin)

Frans: De achterkant van een envelop

Maar hier zitten ook veel overeenkomsten in

Frank en Frans geven in de eerste instantie dezelfde envelop maar als ik beter kijk dan zit Frank beter dichtgeplakt dan Frans

Ron en Ronnie geven bijna hetzelfde beeld. Sander en Sandra geven allebei een hoepel, maar vanuit een ander aanzicht. Alexander is bijvoorbeeld ook een hoepel, maar ik zie meer glinsteren. Maar een Alex daarentegen is dan weer een voorlamp van een fiets.

Anton en Tony zijn allebei een buitenboordmotortje van een bootje, maar vanuit een ander aanzicht. En een Anton is ook iets smaller dan een Tony.

Dit klinkt zo ontzettend gaar dat niemand het doorgaans gelooft.

Maar men heeft me wel eens getest door na een hele tijd een paar willekeurige woorden opnieuw te vragen.

Dan krijgen ze dezelfde soort omschrijving, inclusief rare details zoals "onder die hoek gezien" of "zo en zo bewegend"

Ik zou graag willen weten of dit onder beeldvormen valt (of wat dit uberhaupt is), of dat de "contactering" van mijn hersenen misschien van Aldi kwaliteit is haha

Ik heb niet alle kenmerken van een beelddenker. Wel een heel aantal, zoals veel fantasie, aparte humor, visualiseren, en nog een aantal. Maar ik heb geen moeite met rekenen, of taal. Integendeel, ik maak zelden een taalfout. Maar herken me wel in een opmerking die ik ergens zag dat ik soms als ik naar mijn toetsenbord kijk iets fout typ, en zodra ik het op het beeld zie denk "jaaaaawor !! hoe kan ik DAT nu typen ?"

Ik heb doorgaans ook geen moeite met complexe dingen uitleggen. Dat moet ik op mijn werk regelmatig, en krijg vaak de feedback dat ik het zo helder heb verteld dat zelfs de marketing-dummies mijn technische verhaal nog konden volgen.

Dus dat zal dan wel goed zitten denk ik dan..

Misschien heeft iemand hier er wel een mening over, of eventueel wat herkenning?

Met woorden die en bestaand object zijn, heb ik dit niet.

Een voordeur is voor mij een plaatje van een voordeur, en een ruitenwisser is een ruitenwisser.

Maar klanken die geen afbeelding zijn, daarvoor zoeken mijn hersenen blijkbaar een substituut afbeelding om eraan te koppelen.

Ik heb het doorgaans ook sterker met kortere woorden. 1, 2 of 3 lettergrepen.

Langere woorden moet ik eigenlijk per lettergreep gaan bekijken.

En soms kan ik niet eens uitleggen of omschrijven wat ik zie.

[Suuzsmart]

"....meer energie dan 'normaal' denken

ik ben beelddenker en ik kan me geen andere manier voorstellen om te denken. Dus of het meer energie kost, ik heb geen idee...

[Chr0nicle]

Ik herken het beelddenken ook. Wanneer ik bijvoorbeeld het woord 'boom' krijg voorgeschoteld zie ik meteen een boom in beeld voor me. Ik heb ook veel fantasie, een aparte humor en ben heel visueel ingesteld. Toch herken ik was saz zegt ook sterk. Ik heb verder helemaal geen problemen met taal namelijk, en ook niet met het uitleggen van iets. Dat laat mij dan toch weer denken dat ik misschien geen beelddenker ben (nouja technisch gezien ben ik dat sowieso wel want ik zie beelden bij het nadenken )... Het is nogal moeilijk om er een exacte definitie van te vinden. Wat ik trouwens ook merk is dat ik heel snel afgeleid ben. Terwijl ik dit ben aan het typen bijvoorbeeld zit mijn ma aan de telefoon (ik ben nog student en woon thuis), ik moet elke zin die ik tik nu 3x lezen om bij mijn eigen verhaal te blijven zeg maar. Het schijnt dat beelddenken ook veel voor komt bij ADD'ers. Maarja, ADD is eigenlijk hetzelfde verhaal. Ook daarvoor is geen duidelijke definitie te vinden. Er zijn symptomen, maar die komen ook weer voor bij andere stoornissen, en zelfs bij gewone normale mensen zonder problemen. Erg verwarrend allemaal en je wordt er niets wijzer van.