beelddenkers

[Musje]

niets wijzer van...

Dat hangt er denk vanaf waar je van uit gaat.

Ik ga er zelf niet van uit dat ik ergens onder mòet vallen.

Ik ga er van uit dat ik wel veel over mezelf kan leren door te lezen over add, beelddenken en nog wel andere interessante aanduidingen voor groepen mensen die sterk bepaalde overeenkomsten lijken te hebben.

Of add dan wel of niet echt iets is, ik bedoel: een afwijking, is weer een ander verhaal.

Ik ging nu even alleen in op het feit dat je schrijft: je wordt er niets wijzer van. Ik dacht toen: he, wat gek, ik juist wel.

[Chr0nicle]

Oke.. maar wat word jij er dan precies wijzer van?

Ik hoef namelijk niet iets te lezen van anderen om iets over mezelf te leren (met betrekking tot dit soort onderwerpen). Dus ik zie niet in hoe ik daar dan wijzer van wordt, buiten dat die afwijkingen mij toevallig ook gewoon interesseren en ik het onderwerp gewoon leuk vind los van waar ik zelf last van heb.

[Musje]

Door te lezen over beelddenken heb ik bijvoorbeeld geleerd dat er een verklaring is waarom ik dingen vaak heel uitgebreid wil vertellen. Ik denk dan dat ik iets zo moet vertellen dat een ander het ook voor zich ziet. Nu ik dat door heb, kan ik mij soms beter matigen in details.

Door te lezen over add heb ik bijvoorbeeld geleerd dat er een verklaring voor is dat ik soms lui lijk en passief, maar soms als een gek overkom als ik ergens voor ga. Het weten dat er meer mensen zijn die dat hebben, maar verder uit wat ik van hen lees vaak heel normale mensen lijken, stelt mij gerust over mijzelf en doet mij makkelijker accepteren dat ik soms in mijn gedrag wat extreem lijk en dat nog wel naar twee kanten toe.

Maar een vraag: een kind van 2 jaar, denkt die eigenlijk al? Volgens wetenschappelijke begrippen. Als dat zo is, dan is het beelddenken zelf niet een verschijnsel dat 'bevraagd' zou moeten worden denk ik, maar meer het feit waarom de één wel een bijna volledige overstap maakt van beelddenken naar taaldenken (als zou ik dat zelf meer noemen: denken door overwegend taal) en de ander die overstap bijna niet maakt, maar overwegend in beelden blijft denken.

[anusthesist]

Maar een vraag: een kind van 2 jaar, denkt die eigenlijk al?

Kom op zeg, een kind van 2 jaar kan al praten.

[Musje]

De leeftijd dan voordat een kind gaat praten.

Een vraag daarbij: zou een kind van twee die al praat (je hebt gelijk, doorgaans is dat wel zo) gelijk met het praten overschakelen naar een andere manier van denken?

[PaulvdH]

Hallo mensen,

Ik weet sinds een aantal maanden dat ik (ook) een beelddenker ben en ben sindsdien op zoek naar mensen die ditzelfde ontdekt hebben. Ik ben het boek denkbeelden over beelddenkers aan het lezen en er wordt me steed smeer duidelijk waarom ik op bepaalde situaties anders reageer dan anderen.

We hebben tijdens de IQ-test ontdekt dat ik een beeld denker ben, tijdens de vraag om zoveel mogelijk dieren op te noemen binnen een minuut. ik zag mezelf in een dierentuin lopen (burgers-zoo en Gaja Park ) en kon zo ontzettend veel dieren binnen een minuut opnoemen.

Daarnaast wil ik er graag in mijn werk gebruik van maken, maar raak vaak gefrustreerd doordat ik mijn beelden die ik zie niet kan omzetten op papier. herkent iemand dit??

groeten

Paul

De leeftijd dan voordat een kind gaat praten.

Een vraag daarbij: zou een kind van twee die al praat (je hebt gelijk, doorgaans is dat wel zo) gelijk met het praten overschakelen naar een andere manier van denken?

Alle kinderen zijn beelddenkers tot ongeveer 6 jaar. daarna wordt het proces gestart om met taal te gaan werken, in groep 3 van de lagere school. Beelddenkers komen dan pas "naar voren" zeg maar. Vaak blijkt ook nog eens dat beelddenkers hoogbegaafd zijn (zoals in mijn geval). helaas was er vroeger niet veel over bekend en wordt het positieve van de hoogbegaafdheid en beelddenken niet ten volle benut. Leonardo Da vinci is trouwens een goed voorbeeld van een hoogbegaafde beelddenker.

[ypsilon]

We hebben tijdens de IQ-test ontdekt dat ik een beeld denker ben, tijdens de vraag om zoveel mogelijk dieren op te noemen binnen een minuut. ik zag mezelf in een dierentuin lopen (burgers-zoo en Gaja Park ) en kon zo ontzettend veel dieren binnen een minuut opnoemen.

Dat zou je even goed kunnen zien als een geheugenstrategie, want niet-beelddenkers kunnen zoiets ook best.

Alle kinderen zijn beelddenkers tot ongeveer 6 jaar. daarna wordt het proces gestart om met taal te gaan werken, in groep 3 van de lagere school.

Komt dat uit het boek dat je aan het lezen bent? En geeft de auteur daar nog referenties bij?

Beelddenkers komen dan pas "naar voren" zeg maar. Vaak blijkt ook nog eens dat beelddenkers hoogbegaafd zijn (zoals in mijn geval). helaas was er vroeger niet veel over bekend en wordt het positieve van de hoogbegaafdheid en beelddenken niet ten volle benut. Leonardo Da vinci is trouwens een goed voorbeeld van een hoogbegaafde beelddenker.

Dit is wel al vaker gezegd, maar nog nooit goed onderbouwd voor zover ik me herinner. En als ik historische figuren "gediagnosticeerd" zie met van alles en nog wat gaan mijn nekharen overeind staan. Het is niet te weerleggen, dus het kan als bewijs dienen voor wat dan ook.

[PaulvdH]

Dat zou je even goed kunnen zien als een geheugenstrategie, want niet-beelddenkers kunnen zoiets ook best.

Het verschil is dat beelddenkers zichzelf ook zien lopen (in dit voorbeeld dan). natuurlijk kun je dit trainen zodat je stap voor stap herkent en kunt benoemen. ik haalde dit aan als voorbeeld. in mijn dagelijkse werkzaamheden zie ik continu beelden ipv teksten. als iemand mij verteld wat hij gedaan heeft in het weekend bv dan zie ik deze persoon in mijn gedachte bezig met hetgeen hij/zij mij verteld. ik begrijp uit je opmerkingen dat jezelf geen beelddenker bent?

Komt dat uit het boek dat je aan het lezen bent? En geeft de auteur daar nog referenties bij?

onder andere komt dit uit het boek dat ik aan het lezen ben. voor verdere informatie wil ik je naar dit boek verwijzen: "Denkbeelden over Beelddenken - Roel de Groot, Cees Paagman. Uitgeverij Agiel, ISBN 90-807726-3-1"

Dit is wel al vaker gezegd, maar nog nooit goed onderbouwd voor zover ik me herinner. En als ik historische figuren "gediagnosticeerd" zie met van alles en nog wat gaan mijn nekharen overeind staan. Het is niet te weerleggen, dus het kan als bewijs dienen voor wat dan ook.

Daar heb je wel een punt. ben ik met je eens.

[ypsilon]

ik begrijp uit je opmerkingen dat jezelf geen beelddenker bent?

Ik heb geen idee. Ik ben wel enigszins visueel ingesteld en ik maak daar nu en dan wel gebruik van (zoals volgens mij iedereen doet) maar ik heb het idee dat ik vooral talig denk.

onder andere komt dit uit het boek dat ik aan het lezen ben. voor verdere informatie wil ik je naar dit boek verwijzen: "Denkbeelden over Beelddenken - Roel de Groot, Cees Paagman. Uitgeverij Agiel, ISBN 90-807726-3-1"

Maar dat van die leeftijd van 6 jaar, dat schudt de auteur toch niet zomaar uit zijn mouw, mag ik hopen? Er moeten toch referenties bij gegeven worden?

[PaulvdH]

Ik heb geen idee. Ik ben wel enigszins visueel ingesteld en ik maak daar nu en dan wel gebruik van (zoals volgens mij iedereen doet) maar ik heb het idee dat ik vooral talig denk.

ik denk alleen maar in beelden en heb als zodanig ook problemen om mijn gedachten en ideeen aan anderen uit te leggen. Dit komt doordat ik het totaal plaatje in mijn hoofd heb, wanneer ik nu dit plaatje wil uitleggen aan anderen dan loop ik kriskras door mijn idee heen en dat komt voor de "tegenpartij" heel verwarrend over. nu ik weet waardoor het komt probeer ik er wel op te letten, maar makkelijk is het niet.

Maar dat van die leeftijd van 6 jaar, dat schudt de auteur toch niet zomaar uit zijn mouw, mag ik hopen? Er moeten toch referenties bij gegeven worden?

Eigenlijk is het heel simpel. Vanaf de geboorte worden de hersenen van baby's, peuters getraind middels afbeeldingen, kleuren, etc. vanaf 6 jr (groep 3) wordt er met taal (schrijven, lezen) begonnen, waardoor de tot dan toe bekende beelden vertaald worden naar woorden. hierdoor worden we tot taaldenkers gekneed. sommige mensen hebben echter problemen met deze methode en vertaling, wat, in sommige gevallen (!), als oorzaak heeft dat deze persoon een beelddenker is. het eerder vermelde boek geeft hierover een duidelijke uitleg.

[ypsilon]

ik denk alleen maar in beelden en heb als zodanig ook problemen om mijn gedachten en ideeen aan anderen uit te leggen. Dit komt doordat ik het totaal plaatje in mijn hoofd heb, wanneer ik nu dit plaatje wil uitleggen aan anderen dan loop ik kriskras door mijn idee heen en dat komt voor de "tegenpartij" heel verwarrend over. nu ik weet waardoor het komt probeer ik er wel op te letten, maar makkelijk is het niet.

Je zet dit alles hier nochtans klaar en duidelijk uiteen hoor

Eigenlijk is het heel simpel. Vanaf de geboorte worden de hersenen van baby's, peuters getraind middels afbeeldingen, kleuren, etc. vanaf 6 jr (groep 3) wordt er met taal (schrijven, lezen) begonnen, waardoor de tot dan toe bekende beelden vertaald worden naar woorden. hierdoor worden we tot taaldenkers gekneed. sommige mensen hebben echter problemen met deze methode en vertaling, wat, in sommige gevallen (!), als oorzaak heeft dat deze persoon een beelddenker is. het eerder vermelde boek geeft hierover een duidelijke uitleg.

Kinderen praten nochtans al veel vroeger, zoals anusthesist ook al opmerkte. Het klinkt inderdaad eenvoudig en duidelijk, maar zonder onderzoek is dit pure speculatie.

[qrnlk]

Je zet dit alles hier nochtans klaar en duidelijk uiteen hoor

Ik neem aan dat dit veel herschijven en bewerken vereist? Iets dat je IRL niet kunt doen

[PaulvdH]

Je zet dit alles hier nochtans klaar en duidelijk uiteen hoor

Dank u dank u!

Kinderen praten nochtans al veel vroeger, zoals anusthesist ook al opmerkte. Het klinkt inderdaad eenvoudig en duidelijk, maar zonder onderzoek is dit pure speculatie.

Dit staat los van spreken... het gaat om de beelden cq. tekens die zij te zien krijgen. Spreken leren ze door de klanken over te nemen van de ouders en mensen om hen heen. als zij horen dat iemand "deur" zegt en daarbij wijst naar de deur, dan leren ze dat met elkaar te associëren.

[ypsilon]

Dit staat los van spreken... het gaat om de beelden cq. tekens die zij te zien krijgen. Spreken leren ze door de klanken over te nemen van de ouders en mensen om hen heen. als zij horen dat iemand "deur" zegt en daarbij wijst naar de deur, dan leren ze dat met elkaar te associëren.

Maar geschreven tekst is slechts de omzetting van gesproken taal in tekens. De meeste "talige denkers" denken niet in geschreven tekst, wel in woorden (met vaak interne vocalisatie). Bovenop de associatie van een deur met het woord "deur" komt nu slechts de associatie van tekens met klanken. Als het probleem hem werkelijk zit in het denken in beelden i.p.v. woorden en concepten, zou het optreden bij de eerste associatie, en niet bij de tweede.

[qrnlk]

Je hebt ook nog eens van die mensen (zoals ik) waarvoor de coïncidentie van [het uitgesproken] geluid "deur" en [de aangewezen] letterlijke deur helemaal niet opmerken als een directe relatie maar als twee afzonderlijke zaken opslaan en pas met veel moeite dit soort van symbolische verbanden leggen.

Ik begon pas te praten (wel direct met volledige zinnen) toen ik 6 was [en ben vervolgens er nooit meer mee opgehouden]. Ik denk dat het vermogen om de vraag "Waarom?" te kunnen stellen de hoofdzakelijke reden was waarom ik begon met praten.