Ik ben op zoek naar analogiën tussen massalading en elektrische lading. Het antwoord van MacHans en de link van Phys hebben antwoord gegeven op mijn vraag. Dus: ja, wanneer een massa tov mij beweegt is tov mij niet alleen de massa groter (weerstand tegen versnellen) maar ook de aantrekkingskracht die deze massa op mij uitoefent. De energie die gestoken is in het versnellen van de massa is "terug te vinden" of "opgeslagen" in de extra spanning van de ruimte-tijd (maw een sterker zwaartekrachtsveld). Ofwel de kinetische energie van de massa tov mij.
De analogie met elektrische lading is dat een bewegende elektrische lading tov van een stilstaande waarnemer een magnetisch veld opbouwt. De energie die gestoken is in het versnellen van deze lading is terug te vinden in het magnetische veld. De lading zal zijn snelheid willen behouden en heeft dus ook een kinetische energie ("gedreven" door het magnetische veld). Ik bedacht dit omdat een elektrische stroom in een spoel eveneens behouden blijft; veranderen van de stroomsterkte (= versnellen/vertragen van de elektronenstroom) geeft een tegenwerking: vergelijkbaar met massatraagheid.
Zie ook mijn entry onder post
Traagheid van elektrische lading.
Ik begrijp uit de artikelen over
self-energy en
electron self energy corrections, waarnaar Phys in dat topic verwijst, dat deze traagheid door het eigen veld verrekend wordt in een gerenormaliseerde massa. Maar dat er in de kwantumwereld nog wat haken en ogen zitten aan de berekeningen. Voor makroscopische objecten zou dan
F = (m + L) a
moeten gelden waarbij L evenredig is met de absolute waarde van de lading. Natuurlijk kan je ook stellen dat dan de effectieve massa groter is. Dus m + L is dan de gerenormaliseerde massa die Phys in zijn verwijzing bedoelt (of een deel daarvan). Uiteindelijk zijn beiden een vorm van energie.