Bartjes schreef:Goedenavond,
De bewering dat bewustzijn enkel lijkt te bestaan, is onzinnig. Het 'lijken te bestaan" is immers zelf een bewustzijnsverschijnsel.
In feite is daarom niet het bestaan van het bewustzijn problematisch, maar dat van de materie. In de kern wordt het probleem van de relatie tussen lichaam en geest al door het psychisch monisme opgelost. Zie bijvoorbeeld mijn artikel:
http://mens-en-samenleving.infonu.nl/leven...robleem-is.html
Ik heb er nog geen overtuigend argument tegen gehoord. Maar wie weet kan men er hier een gat in schieten?
Groeten,
Bartjes
Iemand die ongelijk wil krijgen? Ik voel me geroepen

Laat eens zien...
Maar dit zijn steeds voorstellingen van - niet de gebeurtenissen zelf. Voor onze bewustzijnsverschijnselen ligt dat anders.
Een eerste indruk die ik van het lezen van je tekst krijg, is dat je "peripsychisch monisme" een
omfloetste variant van solipsisme of psychisch monisme is. En ik vermoed dat je antwoord op onderstaande kritieken dan ook minder en minder met "peripsychisch monisme" zal te maken hebben. (Ik vermeld dit nu al, omdat een discussie met een solipsist vrijwel per definitie niet aangenaam is, omdat ze iedere vorm van tegenargument kunnen afdoen als illusie, en zo'n discussie wil ik dan ook niet voeren

Het solipsisme is een argumentloos wereldbeeld)
De bewustzijnsverschijnselen zien er bij zintuiglijke waarneming en natuurwetenschappelijke interpretatie uit als de elektrochemische informatieverwerking in de hersenen. Het is dan ook niet zo dat deze informatieverwerking in onze hersenen onze bewustzijnsverschijnselen voortbrengt. De psychische verschijnselen kennen hun eigen wetmatigheid. Maar deze wetmatigheid maakt weer deel uit van de wetmatigheid van het geheel van alles wat bestaat.
Behalve dat je het voorstelt alsof het onmogelijk zou zijn dat onze bewustzijnsverschijnselen zouden voortgebracht worden door informatieverwerkende processen, zou ik je dan vragen hoe je bepaalde wetenschappelijke, 'stoffelijke' experimenten verklaart.
Bv, is het zo, dat bij sommige mensen waar (bv omwille van epilepsie) de hersenen in 2 helften geknipt zijn, blijkt dat die personen i.p.v. 1 bewustzijn plots 2 bewustzijnen hebben, die naast elkaar in 1 lichaam zitten. Hoe zou u dat dan verklaren?
Daarnaast, als ik uw uitleg goed kan volgen (het mag gezegd, u heeft een naar mijn mening nogal hermetische manier van uitleggen), bestaat het bewustzijn
naast zijn stoffelijk lichaam. Hoe verklaart u dan dat het lichaam 'blijkbaar' uitvoert wat het bewustzijn 'wil'?
Welbeschouwd is daarom de elektrochemische informatieverwerking in onze hersenen als stoffelijke verschijningsvorm van onze geestelijke activiteit, helemaal zo gek nog niet.
Ofwel heb ik u eerder verkeerd verstaan, maar hier erkent u dat het idee dat stoffelijk bewustzijn nog niet zo gek is?

Is dit niet lichtjes in tegenspraak met de eerder quote? Of ziet u dit zo niet?
In de visie van het peripsychisch monisme bestaat de materiële wereld niet eens, maar is deze een verschijningsvorm van (een deel van) het geheel van alles wat bestaat.
Dit vind ik een contradiction in terminis. Hij bestaat niet, maar hij
is een verschijningsvorm van... Kunt u dit misschien verbeteren/toelichten?
Hetzelfde geldt voor minder ingrijpende gebeurtenissen uit de wereldgeschiedenis of ons uiterlijk leven. Maar dit zijn steeds voorstellingen van - niet de gebeurtenissen zelf. Voor onze bewustzijnsverschijnselen ligt dat anders.
Hier eindigt de tekst naar mijn gevoel een beetje met een buiklanding. Je kwam juist tot de kern, maar geeft dan plots geen argumenten meer. (Waarom ligt dat anders? Ligt dat wel anders?)
Persoonlijk vind ik het een zeer interessante visie, maar naar mijn gevoel zijn er weinig toetsbare beweringen die je theorie zullen ondersteunen of afwijzen.
Daarom introduceer ik een nieuwe, ruimere term: 'peripsychisch'. Onder peripsychische processen versta ik de psychische processen (in de gebruikelijke betekenis), alsmede alle andere processen die zich binnen het geheel van alles wat bestaat afspelen. De peripsychische processen breiden zich - vanuit het standpunt van de mens gezien - als het ware rondom de psychische processen uit
Dit is dan ook een vage definitie. U definieert het als alle processen die 'bestaan'. Dat is zoals ik pindakaaskatten zou definiëren als alle katten die bestaan, het biedt geen toegevoegde waarde.
Maar ik kan er natuurlijk ook volledig naast zitten, want eigenlijk heb ik je tekst niet zo goed begrepen. Ik steek het op je hermetische schrijfstijl, maar het kan natuurlijk ook gewoon aan mij liggen

Ik heb nooit veel opgehad met
Sokal-literatuur