Ik heb wel even naar bio-centrisme gezocht, naar het gevonden verhaal wat dusdanig wijdlopig dat ik naar ik vrees niet aan de kern ben toegekomen. Er bestaan wel natuurkundige theorieën van een multiversum, sommige zitten ook wiskundig aardig in elkaar. En je hebt het antropisch principe dat ons universum zo moet zijn dat leven mogelijk is, anders waren wij er immers niet. Uit het simpele feit dat we bestaan kan je dus het een en ander afleiden. Misschien kan je uitleggen wat het bio-centrisme daaraan toevoegt?
de 7 principes van biocentriciteit
1. Wat we observeren is een proces van een persoonlijk "zelf" bewustzijn
2. Ons uitwendig en inwendig observeren is onontwarbaar in elkaar geweven. Beide zijn als de verschillende zijden van dezelfde munt, onafscheidelijk.
3. Het gedrag van subatomische deeltjeszelfs alle deeltjes en objectenzijn onontwarbaar gekoppeld aan de aanwezigheid van een observator (dit bewust observeren kan al heel eenvoudige vormen aannemen, vb, een atoom dat reageert met een ander atoom... of kleinder, is een bewuste observatie). Zonder de aanwezigheid van een bewuste observator, alle, en dit in het beste geval, bestaan dan alleen als een ongedefinieerde staat van mogelijkheden (potentie) ... sommigen noemen het golven..maar dit voegt dan weer een vorm van dimensies toe en is dus niet bruikbaar.
4. Zonder dit observator bewustzijn; zal materie in een ongedefinieerde staat van mogelijkheden bestaan. Elk universum dat de bewuste observator zou voorafgaan bestaat alleen een een potentiële staat.
5. De perfecte structuur van het universum is alleen verklaarbaar door bio-centriciteit. Het universum is ge-fijn-tuned voor leven(= observeren), dit is perfect logisch omdat leven(=observeren) het universum creëert, niet de omgekeerde weg ... daar waar de meesten geloven dat het universum leven(=observeren) mogelijk maakt. Het universum is op zijn simpelst de spatio tijdelijke logica van het totale "zelf"
6. Tijd heeft geen echt bestaan buiten (voor ons) het dierlijk zintuiglijke observeren. Het is het proces waarbij wij wijzigingen observeren in het universum (de spatio tijdelijke logica van het totale "zelf" )
7. Ruimte, net als tijd, is geen object of een ding. Ruimte is eveneens een andere vorm/begrip in ons dierlijk begrijpen/verstaan en heeft eveneens geen eigen onafhankelijke realiteit buiten ons persoonlijk bewustzijn. Wij dragen tijd en ruimte met ons mee als schildpadden hun schelp meedragen, alleen in ons geval draagt tijd en ruimte ons niet alleen, maar wij zijn tijd en ruimte, gelijktijdig.
Hier door is er geen absolute zelf bestaande matrix in welke zich (voor ons) fysieke dingen plaats vinden die onafhankelijk zijn van leven(=observeren)
Het is zeer eenvoudige logica.
Dan kan je vragen .. verdwijnt de maan als ik niet kijk...
Maar in een objectieve wereld zal alles wat je niet ziet niet verdwijnen... omdat het zelfs als jij niet kijkt nog steeds geobserveerd wordt door zichzelf, anders was de maan er gewoon niet
ps.
Quote:
Does the moon exist only when someone is looking at it?
Recently, one of Einstein's young friends, Abraham Pais, reported that round about 1950 Einstein had asked him if he really believed that the moon existed only if he looked at it.
Einstein himself had no doubts as to the answer. In his view the commonsense belief is correct. The moon does exist in objective reality whether or not anyone is observing it.
Why... see above