mitsumark schreef:@Druiff: heb je misschien (archeologische) bronnen die de intocht implausible maken?
Het feit dat er in de Bijbel geen wetenschappelijke feiten staan die je kunt toetsen betekent niet dat
Wat betreft wetenschappelijke bewijzen voor/tegen de Bijbel zit je met een probleem, de Bijbel is geen wetenschappelijk boek.
Je kunt natuurlijk wel bewijzen verzamelen die de verhalen (im)plausibel maken, maar harde bewijzen zijn er (nog) niet.
Daarnaast is het altijd de vraag of je verzamelde bewijzen wel goed geinterpreteerd zijn.
Het ligt er ook aan wat je wilt zien, natuurlijk. Ook de archeologie wordt niet in een vacuum bedreven en archeologische vondsten moeten altijd worden geinterpreteerd. Dat wil nog niet zeggen dat elke interpretatie even plausibel is. Als een historicus of archeoloog de Bijbel als bron wil gebruiken zal hij of zij ook de ideologische en theologische tendenzen daarvan moeten evalueren (bijv. de ophemeling van David-Salomo). Een historicus van het Romeinse Rijk neemt ook niet alles wat de Romeinen over hun eigen verleden zeggen even serieus.
http://www.amazon.com/Near-Eastern-Archaeo...d/dp/1575060833
Voor en nadeel is dat het bestaat uit essays van verschillende auteurs, dan krijg je wel een breder blik wat er speelt over verschillende tijdvakken. Dit is wel pittige kost. Niet voor het nachtkastje.
Op populair wetenschappelijk niveau zou je The Bible Unearthed van I. Finkelstein en N. Silberman kunnen lezen. Aan de hand van dit boek is er ook een documentaire op History Channel verschenen. Ook is er een Nederlandse vertaling verschenen. De hoofdstelling: "..an archaeological analysis of the patriarchal, conquest, judges, and United Monarchy narratives [shows] that while there is no compelling archaeological evidence for any of them, there is clear archaeological evidence that places the stories themselves in a late 7th-century BCE context." Ik zou niet alles zomaar slikken (moet je nooit doen), maar het geeft je wel een aardige indruk waar de probleempunten liggen.
Ik moet toegeven dat vooral het oude testament vol staat met oorlog etc, persoonlijk vind ik dat geen reden om dan gelijk niet te geloven in God.
Het nieuwe testament staat voor 90% vol met liefde.
Natuurlijk bewijst dat in geenszin of de Bijbel waarheid is of fictie.
Het NT is in bepaald opzicht een vooruitgang, maar in ander opzicht een achteruitgang t.o.v. het Oude Testament. Het OT bevat inderdaad nogal een aantal passages waar je even van moet slikken. Voor mij is het slot van 2 Samuel (zowiezo al een ruig boek) in dit opzicht tekenend (zie 2 Sam. 21 en 24). Van mij hoef je ook niet je hele geloof aan de wilgen te hangen om een paar teksten, maar het is wel problematisch als de Bijbel geladen wordt met een theologisch gewicht als zou het om een van kaft tot kaft onfeilbaar boek gaan. Niet elke gelovige kijkt er zo tegen aan, maar ik zou niet graag de kost willen geven aan hen die dat wel doen.
Wat het Nieuwe Testament betreft is het probleem dat de liefde altijd bepaald wordt door de achtergrond van de boosheid van God. De redding van Jezus is allereerst een redding uit de boze handen van God zelf. Jesus loves you but his dad thinks you're a ****. Daarbij komt nog: Het vroege christendom werd gedreven door een zeer eschatologische visie. De wereld is slecht, in handen van verkeerde mensen en machten, er valt niets meer aan te doen, nog even volhouden en dan zal God ingrijpen en iedereen behalve ons straffen. Volgens Paulus doe je er daarom ook goed aan om maar niet te gaan trouwen, want de tijd is nabij en een partner zorgt ervoor dat je je gaat druk maken om de dingen in deze wereld. Het is deze eschatologische visie die het christendom zo liefdevol maakt voor insiders (we klampen ons aan elkaar vast in het einde der tijden, met een interim-ethiek waarbij je al moet leven in de stijl van het komende koninkrijk) maar hatelijk tegenover de outsider. De outsider wordt letterlijk en figuurlijk gedemoniseerd. Denk maar aan hoe de mensen ervan afkomen die niet op een lijn staan met de bijbelschrijvers (de Farizeeen in de Synoptici, de "joden" bij Johannes, judaisten bij Paulus en niet-christenen bij Johanneische briefliteratuur). Kort gezegd, het Nieuwe Testament is voor mij nog veel problematischer dan het Oude Testament, vanwege het totalitaire en antiwereldse karakter ervan. Die totalitaire visie werkt tot vandaag de dag door. Voor veel "bijbelgetrouwe" christenen kan een oprechte niet-gelovige gewoon niet bestaan, maar wordt nog regelmatig neergezet als iemand die doodleuk 'uit vrije wil' en tegen beter weten in naar de hel marcheert. Daar word ik nogal door geirriteerd. Toen ik mijn lidmaatschap van de kerk opzegde is er iets heel bitters naar mijn hoofd geslingerd, want ik zat natuurlijk per definitie fout, mijn motivaties deden er voor de rest dan ook niet zo toe.
Excuses aan degenen die mijn posts aanvallend/verdedigend vinden.
Ik ben juist sinds 5-6 jaar geleden opnieuw gaan geloven (op een vrije manier) en probeer dit zoveel mogelijk in te vullen.
Ondanks mijn afwijzing van christendom zie ik zeker nog wel de positieve kant ervan in. Die positieve kant zit 'm voor mij niet zozeer in wat God x aantal jaren geleden voor jou en of mij gedaan zou hebben, maar de betekenisverlenende functie voor het heden in mythe - rite - ethos. Voor mij gaf de godsdienst een scala een tekens en taal die mij hielp in dit leven om een bewust leven te leiden. Bijvoorbeeld: had ik ruzie met een huisgenoot, dan gaf de godsdienst mij een extra duw in de rug om de ruzie bij te leggen en mede door het gezamelijk gebed konden we de ruzie bijleggen en ons met elkaar verzoenen. Voor veel mensen biedt het geloof een weg tot een bewuste levensstijl, waarbij veel van de door mij genoemde problemen niet zo bewust worden ervaren. De meeste christenen die ik ken zijn aardige mensen, waarvan ik weet dat ik ze kan vertrouwen. Het is alleen jammer dat een schat van een vrouw die haar huis vol bijbelteksten heeft hangen en zo authentiek en goed mogelijk probeert te leven conform de richtlijnen van het evangelie door hetzelfde systeem met het idee moet leven dat een aantal kinderen van haar voor eeuwig verloren moeten gaan omdat ze het licht niet zien.