PuzzelsEven iets over mijzelf. Ik ben docent plus ik heb dit onderwerp al vele jaren in studie. Ik probeer wat ik te zeggen heb, in hapklare brokken en op een rake wijze te presenteren. Jammer dat blijkbaar niet lukte.Bartjes schreef:Ethiek scheiden van de feitelijkheid? Ethiek is een menselijke activiteit, en maakt als zodanig deel uit van de werkelijkheid. Wat ik beweerd heb is dat feitelijke kennis wezenlijk verschilt van ethische overwegingen. En verder dat ethische standpunten niet op een geldige manier uit feitelijke kennis (alleen) kunnen worden afgeleid. Als ik dat ergens in deze discussie toch heb geprobeerd hoor ik dat graag. Ik heb wel ethische uitgangspunten, maar ik beschouw deze niet als objectief verdedigbaar of weerlegbaar.
Het vervelende van de term "toedichtingen" is dat het niet direct waarneembare aspecten van het menselijk bestaan bij voorbaat diskwalificeert. Ik ben niet van plan mij door deze retorische truc van de wijs te laten brengen. Zoals ik al eerder schreef zijn emoties, motieven e.d. belangrijke onderdelen van ons bestaan. Een enigszins bevredigende theorie over sociale en politieke verschijnselen die dergelijke zaken buiten beschouwing laat, is ondenkbaar.
Het vreemde is dat je anderen verwijt zich over bepaalde politieke processen kwaad te maken, maar zelf voortdurend met aanbevelingen komt over hoe wetenschappers en intellectuelen te werk zouden moeten gaan. Waarop berust dat. Welke waarden streef je zelf na. Wat wil je bereiken? Kortom wat zijn je eigen ethische uitgangspunten? Als je zelf niets nastreefde, zou je ook niet met aanbevelingen hoeven komen. En waarom zouden die ethische uitgangspunten van jou niet storend op je blik op de werkelijkheid inwerken, en die van anderen wel?
Het is niet mijn bedoeling om gelijk te halen, wel om iets zinnigs in te brengen. Ik pas bewust geen trucs toe, al geef ik soms de psychologische achtergrond weer van een antwoord. Ik probeer mensen vooral bewust te maken.
Mocht ik een verwijt voelen, dan ga ik niet schrijven. Want een verwijt is niet wetenschappelijk; het hoort meer thuis bij de derde soort argumentatie waar ik het over had, die van de persoonlijke aanval.
Toedichtingen.
Bij een mooi schilderij, dicht je je mening over dat schilderij toe. Het zegt iets over jou, een ander vindt het misschien wel lelijk.
En dat mag natuurlijk, maar voor dat schilderij zelf maakt dat niets uit.
Nu is het zo, dat mensen vaak niet begrijpen dat het mooie van dat schilderij niet door dat schilderij komt, maar iets over henzelf zegt. Dit bewustzijn is van groot belang voor het bedrijven van wetenschap.
In mijn bericht nr68 pas ik dit toe op onzuivere politicus.
Uiteraard mag jij, Bartjes, de werkwijze van politici afkeuren en hen onzuiver noemen. Maar met deze afkeuring zeg je vooral iets over je eigen oprechtheid, en dat je jezelf meer bij het wetenschappelijke kamp rekent.
Wat ik probeer, is jou daarvan bewust te maken.
Nu keuren heel veel mensen de politieke leugens af. Daarom schreef ik dat Machiavelli een heel hoofdstuk aan leugens wijdde, en Spong zelfs een heel boek.
In de natuur zie je ook leugens. Het heet dan mimicry of camouflage. Een kind dat de waarheid spreekt is aandoenlijk; maar het moet wel leren dat je het gezicht van de buurman niet in het openbaar een apenkop mag noemen.
Over het boek van Machiavelli is eeuwenlang gediscussieerd. Men is gaan inzien, dat er hogere idealen zijn, en dat die soms alleen maar bereikt kunnen worden door te liegen.
Hiermee praat ik niets goed. Ik geef alleen maar aan hoe dingen werken.
Wat ik voorsta?
Een beter wederzijds begrip tussen wetenschappers en juristen.
Het is als yin en yang, debet en credit. Het zijn aparte dingen, maar wel onafscheidelijk.
Juristen weten veel beter hoe macht werkt, dan wetenschappers. Deze laatsten staan op een flinke achterstand.
En dat komt volgens mij, doordat wetenschappers van nature een hekel hebben aan macht en weigeren te begrijpen hoe die werkt.
Die hekel en verwondering gaf aanleiding tot deze discussie.
Maggy heeft het over dierproeven, maar ik zie vele diersoorten in rap tempo uitsterven. Ik zie hebzucht die tot een wereldwijde crisis leidt. Ik zie grootschalig machtsmisbruik. En ik zie wetenschappers die niet verder komen dan afkeuring en verwondering.
