bestaat tijd eigenlijk wel?

[tjbmp]

Aan bovenstaande schrijver:

Leg eens uit hoe tijd gebeurtenissen laat gebeuren, wat is de daadwerkelijke invloed van tijd op een gebeurtenis.

De tijd is in feite de ruimte die de steen nodig heeft om te vallen. Als een steen aan vier kanten tegen de muur staat, zal de steen niet vallen, hoeveel energie je er ook in stopt. Dat is omdat de steen ruimte nodig heeft om te vallen. Toch is ruimte niet wat de steen doet vallen.

Hetzelfde geldt voor tijd. Zonder tijd kan de steen niet vallen, maar het is niet de tijd die de steen doet vallen.

De enige reden dat de domino stenen liggen is dat de aangebrachte energie in de eerste domino steen, de gebeurtenissen die nog moeten komen, laat gebeuren.

"De gebeurtenissen die nog moeten komen" lijkt me toekomende tijd. Als tijd niet zou bestaan, waarom kan je dan niet gewoon altijd tegenwoordige tijd gebruiken?

[Sign]

Ruimte is tijd.

Een gebeurtenis heeft ruimte nodig, en die ruimte is tijd, dat is wat je zegt.

Maar als er geen gebeurtenis plaats vindt in die ruimte, kan je dan nog spreken van ruimte en tijd.

Ook als er geen gebeurtenissen plaats vinden, is in jouw theorie de genoemde ruimte en tijd al aanwezig.

Als energie niet de eerste domino steen aanraakt, gebeurt er niets, maar de stenen staan wel in de genoemde ruimte die jij tijd noemt.

Volgens jouw theorie is tijd al aanwezig (ruimte is tijd) voordat de stenen vallen, dat is wat je zegt. Met andere woorden jouw tijd is gelijk aanwezig met de gebeurtenis in de ruimte, vallen der domino stenen. Dat geeft precies aan wat ik zeg, alles gebeurd gelijk, verleden, heden en toekomst. Het NU moment dat ik beschrijf bij de theorie met de domino stenen. De staande domino stenen (de toekomst) de vallen de stenen (het Nu moment) en de liggende stenen (het verleden) zijn allemaal gelijktijdig aanwezig in jouw genoemde ruimte is tijd, ook al vallen ze niet. Jouw tijd valt dus samen met de gebeurtenissen in de ruimte. (jij zegt ruimte is tijd) Dan bestaat er geen tijd, want alles gebeurd er gelijktijdig, NU, binnen jouw theorie ruimte is tijd.

Gr. Sign

[tjbmp]

Ruimte is tijd.

Een gebeurtenis heeft ruimte nodig, en die ruimte is tijd, dat is wat je zegt.

Maar als er geen gebeurtenis plaats vindt in die ruimte, kan je dan nog spreken van ruimte en tijd.

Ook als er geen gebeurtenissen plaats vinden, is in jouw theorie de genoemde ruimte en tijd al aanwezig.

Ja, die tijd blijft aanwezig. Hoe weet je dat? Dat weet je doordat er er na de moment 'niets' er toch nog iets kan gebeuren.

Voorbeeldje: stel, er is een kamer waar helemaal niets gebeurt. Er is geen gebeurtenis, er zijn helemaal geen processen gaande in die kamer. Daarna komt iemand die kamer binnen. Dan gebeurt er weer iets, dan zijn er weer gebeurtenissen.

Het onderscheid tussen dat moment waarop er niets gebeurde, en het moment waarop die persoon de kamer binnenkomt, is de tijd.

Als energie niet de eerste domino steen aanraakt, gebeurt er niets, maar de stenen staan wel in de genoemde ruimte die jij tijd noemt.

En als je wel energie in de eerste dominosteen stopt, maar de steen heeft geen ruimte om te vallen, gebeurt er ook niets. Dat wil niet zeggen dat energie of ruimte onbelangrijk zijn voor het vallen, maar dat wil zeggen dat het voorwaardes voor het vallen zijn.

Volgens jouw theorie is tijd al aanwezig (ruimte is tijd) voordat de stenen vallen, dat is wat je zegt. Met andere woorden jouw tijd is gelijk aanwezig met de gebeurtenis in de ruimte, vallen der domino stenen. Dat geeft precies aan wat ik zeg, alles gebeurd gelijk, verleden, heden en toekomst. Het NU moment dat ik beschrijf bij de theorie met de domino stenen. De staande domino stenen (de toekomst) de vallen de stenen (het Nu moment) en de liggende stenen (het verleden) zijn allemaal gelijktijdig aanwezig in jouw genoemde ruimte is tijd, ook al vallen ze niet. Jouw tijd valt dus samen met de gebeurtenissen in de ruimte. (jij zegt ruimte is tijd) Dan bestaat er geen tijd, want alles gebeurd er gelijktijdig, NU, binnen jouw theorie ruimte is tijd.

En wat is dan jouw definitie van het nu-moment? Voor de rest heb ik het gevoel dat we meer op een lijn zitten dan ik eerst dacht.

[Sign]

Energie creeert zijn eigen ruimte, kijk maar naar de Big Bang, ik geef het voorbeeld met de dominostenen om het één en ander visueel duidelijk te maken. Kijk naar de celdeling van het ontstaan van de mens, energie die zelf zorgt voor ruimte.

Ik blijf bij me theorie van de dominostenen waardoor je beter inzicht krijgt wat ik bedoel.

Het decor is NU, de aarde en alles wat erop aanwezig is, is het decor waar al de gebeurtenissen zich afspelen. De piramides staan NU in het decor, de muur in china staat er NU, de muur schilderingen in de grotten zijn er NU. Deze genoemde voorbeelden van nu zijn altijd aanwezig, terwijl ze de gevallen dominostenen zijn binnen mijn theorie verleden, zijn ze nu aanwezig. We kunnen dus de vallende dominostenen bezoeken, we kunnen naar de piramides, we kunnen naar de chinese muur, we kunnen de grot tekeningen bekijken van onze voorvader, we kunnen dus het `verleden` bezoeken, en dat is NU.

Het dierenrijk zo ook de mens is van materie gemaakt dat afsterft, zacht weefsel, alleen de botten blijven intact. De gebeurtenissen zijn ontstaan door de energie van de mens, alleen de mens is nu niet meer aanwezig, het afsterven van weefsel van de mens heeft niets te maken met tijd, maar is slechts een gevolg van het afsterven der cellen, echter het decor waar de mens afsterft blijft NU.

We zeggen ook wel, het lijkt wel of de tijd stil staat. Als de tijd stil staat bestaat er geen tijd.

Als we nu naar de maan vertrekken, naar de plek waar astronauten de Amerikaanse vlag heeft gepland, en we zien het maanvoertuig staan, en zelfs voetstappen van de astronauten, dan zegt de mens, het lijkt wel of de tijd stil staat, want alles is NU nog precies zo als toen was, toen de astronauten er landen.

We kunnen naar het verleden, we kunnen de gevallen dominostenen bezoeken, staan we niet bij stil, we kunnen niet terug naar een gebeurtenis. We kunnen niet de energie stopzetten als een film en terug laten gaan, als we wel in staat zouden zijn om de energie te stoppen die de dominostenen omgooit, en de energie weer terug laten gaan. Zou de energie niet instaat zijn de dominostenen rechtop te krijgen, maar de energie zou over de gevallen dominostenen heen gaan, ook energie kan niet terug naar de gebeurtenissen, slecht bezoeken van de omgevallen dominostenen.

Tijdreizen terug gaan naar een gebeurtenis, zal nooit kunnen.

Alleen het bewustzijn heeft die gebeurtenissen opgeslagen, als we terug naar de gebeurtenissen willen reizen, moeten we meer begrijpen van het bewustzijn, misschien na de fysieke dood.

Gr. Sign

[The Man]

Als tijd bestaat in de vorm zoals de meesten voor zich hebben, dan zou de toekomst toch ook al geschreven moeten zijn? Of zitten we aan het voorste gedeelte van tijd en maken we in het heden de creatie van nieuwe tijd mee? Zo ja dan bestaat enkel het verleden en het heden. Zo nee, dan bestaat er tevens een toekomst. Maar wat nou als er nog een derde vorm van 'tijd' is. Enkel idd, zoals al aangegeven, het NU. Wat nou als ruimtetijd eigenlijk enkel ruimte is. En dat gebeurtenissen enkel ruimte en energie nodig hebben om plaats te hebben? Dit zou meteen het zoeken naar een tijdmachine futiel maken .

Ik denk er de laatste 'tijd' ook vaak aan dat tijd een menselijke creatie is. We hebben onze seconden, minuten, uren, dagen etc. etc. gecreeerd opdat we makkelijker kunnen refereren naar gebeurtenissen die plaatsgevonden hebben en nog moeten plaatsvinden. Zodat we dezelfde maatstaf gebruiken over de gehele wereld. Tijd gaat altijd maar door, maar als er geen gebeurtenis is kunnen wij als mens er ook geen tijd aan koppelen toch? In mijn ogen hebben gebeurtenissen enkel ruimte en energie nodig. En een waarnemer van het gebeurtenis of de gevolgen daarvan.

[Morres1979]

hallo,

ik denk ook dat het verleden en toekomst iets is wat eigenlijk niet bestaat. Het is slechts een illusie gemaakt door en/voor de mens omdat wij anders dingen niet zullen begrijpen. Ik weet dat je in wiskunde dimensies uit kunt rekenen. Ik heb er geen vestand van hoe het zit maar ik heb het me laten vertellen. Als je dimensies uitrekent dan kun je uiteindelijk de conclussie trekken dat tijd niet bestaat.

Ik probeer in mijn leven te relativeren dat alles wat in het verleden is gebeurd dat is niet meer. Dus als ik me rot voel over iets wat is gebeurd dan is dat rotgevoel een illusie wat ik mezelf wijsmaak. Dus al die gevoelens van me down voelen of angstig of rottig of hoe je het maar noemen wilt dat is iets wat ik mezelf wijsmaak terwijl die energie niet meer bestaat. Ik en vele andere mensen krijgen zo'n gevoel doordat we in het verleden leven wat eigenlijk niet bestaat. Wanneer je je realiseert dat je in het heden leeft dan besef je denk ik dat alles steeds overnieuw gebeurt en wel in het heden te verstaan.

En in het heden zit alles goed.

Wil iemand reageren dan hoor ik dat graag.

Maurice

[Leuke gast]

Oke, je kunt je afvragen of je tijd direct of indirect waarneemt, maar mijn punt is dat je hoe dan ook het begrip tijd nodig hebt om de natuur te beschrijven. Het heeft dus geen enkele zin om te beweren dat tijd niet bestaat.

In zo'n ruimte heeft het begrip tijd geen betekenis omdat er geen verandering is.

Einstein is van mening dat tijd relatief is, je kunt er (als het ware) alle kanten mee op.

Bestaat een golf?, bewegiings en potientieele energie?

Einstein hield geen rekening met kwantum mechainische verschijnselen, alhoewel hij dit misschien dit nog steeds een vraag teken voor ons is.

De (onwetenschappelijke) bijbel zegt:

Uren, dagen, maanden, jaren, vliegen als een schaduw heen.

[asmir89]

Gijs, ik zal je ff uit de brand helpen.

Zet 2 mensen 20 meter uit elkaar en laat de 1 een tennisbal naar de ander gooien.

Als ik die ander ben, en je gooit een beetje fatsoenlijk, dan vang ik die bal.

Wat zegt me dit? De mens neemt (instinctief) de snelheid waarmee een object zich verplaatst waar. Was dit namelijk niet zo, dan zou ik de bal niet vangen.

Omdat snelheid bestaat uit de componenten afstand en tijd, is tijd dus een afgeleide van snelheid. Tijd heeft op zichzelf geen bestaansrecht, alleen in relatie tot afstand stelt het iets voor.

En wat als er geen ruimte bestaat?

[asmir89]

Het lijkt erop dat tijd bestaat, en dat alleen omdat ik de volgorde van de gebeurtenissen ken. Stel dat een object of iemand verandert, stel ik word oud, eerst ben ik geboren, toen leerde ik schrijven, nu zit ik thuis en over waarschijnlijk 60 jaar ga ik dood. Omdat ik gebeurtenissen op volgorde kan plaatsen creëer ik een illusie dat ik 'toen' jong was en nu een stukje ouder, en zoals iemand het al beschreven heeft heeft verandering niks met tijd te maken. Het is moeilijk voor te stellen dat tijd niet bestaat, enkel processen die aan de gang zijn, verder niks..

[asmir89]

Ja, die tijd blijft aanwezig. Hoe weet je dat? Dat weet je doordat er er na de moment 'niets' er toch nog iets kan gebeuren.

Voorbeeldje: stel, er is een kamer waar helemaal niets gebeurt. Er is geen gebeurtenis, er zijn helemaal geen processen gaande in die kamer. Daarna komt iemand die kamer binnen. Dan gebeurt er weer iets, dan zijn er weer gebeurtenissen.

Het onderscheid tussen dat moment waarop er niets gebeurde, en het moment waarop die persoon de kamer binnenkomt, is de tijd.

En als je wel energie in de eerste dominosteen stopt, maar de steen heeft geen ruimte om te vallen, gebeurt er ook niets. Dat wil niet zeggen dat energie of ruimte onbelangrijk zijn voor het vallen, maar dat wil zeggen dat het voorwaardes voor het vallen zijn.

En wat is dan jouw definitie van het nu-moment? Voor de rest heb ik het gevoel dat we meer op een lijn zitten dan ik eerst dacht.

Niet zoals ik eerder beschreef, zodra je processen op volgorde gaat zetten lijkt het erop dat tijd bestaat? Om dichter bij de waarheid te zijn vroeg ik mezelf af hoe mens überhaupt tijd heeft bedacht? Duizenden jaren heeft men het over 'tijd', en stel dat iemand van paar duizend jaar geleden voor me staat en ik hem zou vragen wat tijd is dan zou hij het niet weten. Nu zijn we inmiddels wat slimmer, nu kunnen we wetenschap of logica erbij halen die we soms op verkeerde plek zetten om onze gelijk te bewijzen, bewust of onbewust. Ik ben echter van mening dat we alleen met behulp van wat wetenschappelijke kennis verder kunnen komen, wij zijn slechts een stel organen die de wereld niet kunnen waarnemen zoals die werkelijk is.

[Squawk]

Tijd is wat mij betreft een voornamelijk mentaal proces. Het verleden bestaat niet en de toekomst evenmin. Alleen het heden. Maar hoe lang duurt het heden precies? Dat geeft al aan dat er iets niet helemaal klopt aan tijd. Verder is het wat al te makkelijk om 'tijd' de 4e dimensie te noemen. In de ruimtelijke dimensies heb ik volledige vrijheid. In de 4e dimensie heb ik nul vrijheid.

Mijn model is als volgt: Het universum is een uitdijende ruimte. Onze hersens interpreteren dit op een dusdanige manier zodat het zinvol is. (Zodat je een konijn kunt vangen zeg maar). Onze hersens splitsen dynamische ruimte op in statische ruimte en het restproduct. Het restproduct is tijd. Alle hogere levensvormen met een centraal zenuwstelsel werken op deze manier, alleen mensen zijn zich er ook nog van bewust, door een geavanceerd geheugensysteem=verleden en een geavanceerd simulatiesysteem/visualiseren=toekomst. Vooral visualiseren is iets wat een roofdier hard nodig heeft. Vandaar ook de ogen voorin de schedel en een sterkt visueel ontwikkeld brein.

Voor onze eigen schaal (konijn vangen) werkt het model van statische ruimte briljant. Daarom is er ook geen evolutionaire druk (geweest) om ons te evolueren naar een ander mentaal model. Maar op de grote schaal (relativiteit) werkt het model van statische ruimte minder goed. Dan moeten we truken uithalen als 'gekromde ruimte'.

Het uitdijen van de ruimte/ether is wat mij betreft dus datgene dat het constante, eenrichtingsverkeer van zogenaamde tijd is.

[ad1956]

Tijd gaat maar een richting op. Het is een constante beweging naar een toekomstig punt. Kennen we in de natuur 'n beweging die niet de korste afstand tussen twee punten aflegt? Tijd lijkt de kortse weg af te leggen tussen twee punten, in een richting. Ondertussen voltrekt zich 'n proces. Tijd lijkt alleen te bestaan waar onvoldoende massa is.

In 'zware gebieden' zoals op de rand van 'n zwart gat, staat tijd stil. Je kunt ook zeggen dat tijd daar niet bestaat.

Tijd ontstaat pas als 'n bepaalde hoeveelheid materie zich over een groter gebied uitstrekt, ongeveer zoals je lucht nodig hebt om rubber te laten expanderen tot schuimrubber. De expansie van het ons bekende heelal lijkt verantwoordelijk te zijn voor het bestaan van tijd. De massa heeft hier, in tegenstelling tot rubber geen lucht, maar 'tijd' nodig om te kunnen expanderen. Tijd 'vult' de expanderende- en 'licht wordende materie' op.

Het is dan ook volkomen logisch dat wanneer je met extreem hoge snelheid door het heelal zou gaan reizen, dat daardoor dan de materiedichtheid weer toeneemt en dit gevolgen heeft voor je tijdwaarneming. Dit kun je weer vergelijken met je vinger in het schuimrubber steken, waardoor het rubber zich verdicht en dus plaatselijk de hoeveelheid aanwezige lucht laat afnemen. Wat zijn nu de twee punten waartussen tijd de kortste afstand aflegt?

wel, dat is het beginpunt van waaruit de stoffelijke openbaring haar expansie is begonnen en het moment, danwel keerpunt, waar het heelal begint met krimpen. Vanaf dat moment neemt tijd een tegengestelde richting aan, doordat de materie zich in haar geheel weer gaat verdichten. Wat dat betekent voor het leven laat zich raden. Staan we dan uit het graf, of uit de stof op om steeds jonger te worden totdat we 'terug'in de baarmoeder verdwijnen? ik kan het mij niet voorstellen, maar dat lijkt wel logisch. Tijd is in ieder geval 'n bijprodukt van materie-massa. Dat lijkt mij wel plausibel.

[Squawk]

Tijd is in ieder geval 'n bijprodukt van materie-massa. Dat lijkt mij wel plausibel.

Goed betoog! Ik ga helemaal met je mee. Voor materie/massa zou ik dan alleen liever 'energie' invullen. Omdat ik denk dat juist massa een verschijningsvorm van energie is 'waarbinnen' het verschijnsel tijd niet tot weinig speelt. De tijd staat misschien wel stil voor bijvoorbeeld een proton. Elk stapje uitdijing van de ruimte levert nieuwe mogelijkheden op voor de aanwezige energie/materie, die volgens de weg van de minste weerstand/de kortste weg wordt benut. Die kortste weg vormt de basis voor de natuurwetten zoals wij die (tot nu toe) ontdekt hebben. Alleen binnen een proton vindt er geen uitdijing plaats. Binnen een proton zit de extreme omstandigheid waarin het proton destijds ontstaan is opgesloten.

Is bovenstaande verenigbaar met jouw model?

[ad1956]

Voor materie/massa zou ik dan alleen liever 'energie' invullen.

Materie is inderdaad ook voor mij 'gecondenseerde' energie.

Massa zie ik meer als een geconcentreerde of gecomprimeerde hoeveelheid daarvan.

Alleen binnen een proton vindt er geen uitdijing plaats.

Waarom ben je daar zo zeker van?

Ik ben daar nog niet van overtuigd.

[asmir89]

Iemand als ik met weinig wetenschappelijke kennis vind het zeer interessant om alles hierover te mogen lezen, niet dat ik volgend jaar natuurkunde ga studeren, gewoon wat kennis opdoen. Ik kan jullie net volgen, en heb ook geen commentaar. Wat ik hiervoor zei was met behulp van enige logica, ik zal jullie met plezier volgen :eusa_whistle: