Kalkoen schreef:wiki geeft anders wel een duidelijke uitleg over wat permacultuur eigenlijk is:
http://nl.wikipedia.org/wiki/Permacultuur
Anders dan bijvoorbeeld de term 'aquacultuur' dat duidelijk bevat dat er iets in het water wordt gekweekt, of 'glascultuur' dat erop wijst dat men onder serres kweekt, heeft permacultuur niet direct een analoge betekenis. Permacultuur is eerder een poging tot trendy woord dat stelt dat de mens een artificieel ecosysteem ontwikkeld dat zichzelf min of meer kan standhouden, maar dat uit zichzelf niet aanwezig zou zijn. Biologische landbouw in het kwadraat dus. Permacultuur kan dus effectief de woestijn vruchtbaar maken volgens nostradamus zijn inzichten, maar het is niet zozeer een kant en klaar ontwerp. Het is eerder een concept of manier van aanpak.
Permacultuur is geen ´nieuw concept´ maar gewoon de basis zoals de aarde er in het begin heeft uitgezien namelijk een
grote diversiteit van begroeiing die zich zelf in stand kan houden zonder enige bemoeienis van de mens, waar toevallig ook nog eetbare groen tussen stond. Je kan er inderdaad trendy namen aan geven als Permacultuur, Polycultuur of Ecologisch boeren, maar feit is dat het haaks staat op de vreemde stap van de mens om over te stappen naar een monocultuur systeem. In feite is ´kale grond' uit den boze voor een gezond systeem. Zodra een boer zijn oogst binnen haalt is de grond kaal, zodra hij gaat ploegen vernietigt hij het onderlinge bodemleven van organismen die juist zorgen voor de juiste natuurlijke bemesting, zodra hij gaat spuiten tegen onkruid vernietigt hij de juist zo nodige organismen in de grond en daarvoor heeft hij vervolgens weer kunstmest nodig, gemaakt van fossiele brandstoffen die eindig zijn. Probleem is dat de mens via de monocultuur ´naast of boven´ de natuur is gaan leven in plaats van het zo broodnodige ´leven met de natuur´. Het vergroenen van de woestijn via een ecologische manier is absoluut mogelijk, alleen wil men direkt resultaat zien en dat is een utopie. Een woestijn is werkelijk tot de basis afgebroken, zelfs de essentiele toplaag (humus. dus bodemleven) is verdwenen door erosie en zandstormen. Door slim om te gaan met verschillen van warmte en koude in de woestijn door gebruik te maken van afdekking (mulchen, schaduw) is de basis langzaam weer op te bouwen, waardoor afgebroken materialen weer omgezet kunnen worden in compost. Compost is humus is aarde. Door gebruik te maken van permacultuur systemen is zand dus om te zetten in de essentiele toplaag waar leven wel mogelijk is. Voor een goed werkend ecosysteem is een laag van enkele meters wenselijk en daar gaat lang overheen.
Voor leven op aarde hebben we te maken met drie elementen: zon, water en wind. Zon is in de woestijn aanwezig. Zon is energie wat door planten noodzakelijk is voor groei. Die zon is zelfs zo ruimschoots aanwezig dat het een bedreiging vormt voor de aanwezigheid van water in de woestijn, waardoor nieuwe vegetatie per definitie gelijk zal verdorren. We zullen het verkregen water (door condensatie nacht/dag) dus moeten beschermen tegen verdamping door af te gaan dekken of schaduwrijke plaatsen te creeren. De wind in de woestijn zal opgevangen moeten worden door af te gaan schermen.
Met de laatste alinea beschrijf ik slechts de
beginfase hoe de woestijn weer om te zetten is naar een voedingsrijke bodem. De beginfase van een
gezond ecosysteem is niet alleen het lastigste in de woestijn, maar overal op aarde. Het omgaan met de elementen zon, water en wind in Nederland is uiteraard weer heel anders.
Puzzels
