Waar zijn comapatiënten met hun gedachten? ergens of nergens

[Ellenke_xxx]

Hoi..

Ik heb een filosofische vraag waar ik een antwoord op moet vinden, maar het is moeilijk om het te achterhalen.. Graag een paar meningen die mij kunnen helpen..

Waar zijn comapatiënten met hun gedachten? ergens of nergens

vriendelijke groetjes

[StevenNr1]

Dat is een vraag die ik mij ook al geruime tijd stel maar wegens te lui ben ik er nog niet echt achter gaan zoeken.

Met die zaak van Terry Schiavo in de VS, vroeg ik me meerbepaald af of zij nog iets te zien/horen/... zou krijgen (niet persé van de realiteit maar bijvoorbeeld een continue droom ofzo), maar ik weet het dus niet. Maar zij was subcomateus/hersendood (nog een stadia erger) zeker?

Soit, ik zal eens zien of ik wat info vind met Google.

Edit: Wikipedia geeft al dit: http://nl.wikipedia.org/wiki/Coma_(geneeskunde)

[Wouter_Masselink]

Zoals je de vraagt stelt is deze niet erg filosofisch. (gelukkig maar, anders had ik 'm naar het filosofie forum verplaatst)

Coma patienten (er zijn verschillende stadia) hebben een dusdanig lage hersenactiviteit dat je niet echt over gedachten kan spreken. Zelfs nog minder dan wanneer je slaapt.

Tevens kan je aan een ex-coma patient niet vragen: 'waar dacht je aan'? Deze zal altijd antwoorden: 'niets'. Echter zo weet je nog steeds niet zeker of ze tijdens de coma wel nadachten. Als ze al gedachten hadden kunnen deze worden geblokkeerd. Ga maar eens na: Hoe zou jij het vinden om een paar maanden (korter of langer kan ook) in bed te liggen, niets te doen en alleen maar na te denken. Lijkt me dat je dan goed gek wordt. Echter dit is allemaal niet falsifiseerbaar.

[StevenNr1]

Maar het is dus bijvoorbeeld ook mogelijk dat die heel de tijd bangelijke dromen hebben en/of zich zo'n beetje high ofzo voelen?

[Cassanne]

Terri Schiavo ervoer niets meer. Alleen het meest primitieve deel van haar hersenen was nog in leven (het 'reptielendeel'), dus ze had alleen nog wat reflexen.

Het zal dus afhangen van welk deel van de hersenen beschadigd is.

[Napoleon Dynamite]

Je moet natuurlijk een onderscheid maken tussen subcoma en coma: bij coma is het bewustzijnsniveau zo laag dat je niet meer denkt. Maar dat je lichaam nog verderwerkt als een machine (je hersenen laten het dus afweten). Bij subcoma geloof ik dat je alles nog ervaart

[StevenNr1]

Wow, nu volg ik even niet. Subcomateus is dus qua hersenen 'minder ernstig'?

[Napoleon Dynamite]

Wow, nu volg ik even niet. Subcomateus is dus qua hersenen 'minder ernstig'?

Subcoma is nog pijnprikkels voelen als ik me niet vergis

[StevenNr1]

Dus die kunnen nog afzien? (Maar ze spuiten die waarschijnlijk dan wel plat...)

[Anonymous]

Dankjewel, voor alle antwoorden..

'k Heb ondertussen al een paar besluiten waaronder:

Verschillende vormen van bewustzijnsverlies (coma):

• hersendood (gedachten zijn nergens)

• een vegetatieve toestand: alle soorten toestanden van coma waarvan verwacht wordt dat de patiënt niet meer bij bewustzijn zal komen. “leven als een plant” (gedachten zijn nergens)

• het locked-in syndroom: een comapatiënt kan horen en zien maar kan niet reageren met motoriek of spraak. De persoon is dus “gevangen in zijn eigen lichaam”. Het betekent dat de patiënt bij bewustzijn is en kan voelen, zien, ruiken en een gesprek kan volgen en eigen gedachten heeft. Het enige communicatiemiddel is met oogbewegingen. (gedachten zijn ergens)

Enkele uitspraken:

• Een zekere Mindell vergelijkt een coma met een droomwereld, trance of fantasiewereld.

• Volgens Smeijsters is de comapatiënt teruggetrokken in zijn eigen fantasie. Waar komen al die bijzondere ervaringen en visioenen anders vandaan?

• Het ontwaken duurt lang en de werkelijkheid en de droomwereld lopen door elkaar heen.

[Anonymous]

Dankjewel, voor alle antwoorden..    

'k Heb ondertussen al een paar besluiten waaronder:  

Verschillende vormen van bewustzijnsverlies (coma):

• hersendood (gedachten zijn nergens)

• een vegetatieve toestand: alle soorten toestanden van coma waarvan verwacht wordt dat de patiënt niet meer bij bewustzijn zal komen. “leven als een plant” (gedachten zijn nergens)

• het locked-in syndroom: een comapatiënt kan horen en zien maar kan niet reageren met motoriek of spraak. De persoon is dus “gevangen in zijn eigen lichaam”. Het betekent dat de patiënt bij bewustzijn is en kan voelen, zien, ruiken en een gesprek kan volgen en eigen gedachten heeft. Het enige communicatiemiddel is met oogbewegingen. (gedachten zijn ergens)

Enkele uitspraken:

• Een zekere Mindell vergelijkt een coma met een droomwereld, trance of fantasiewereld.

• Volgens Smeijsters is de comapatiënt teruggetrokken in zijn eigen fantasie. Waar komen al die bijzondere ervaringen en visioenen anders vandaan?

• Het ontwaken duurt lang en de werkelijkheid en de droomwereld lopen door elkaar heen.

'hersendood: gedachten zijn nergens : dat kun je niet zomaar beweren. Er zijn gevallen bekend van mensen die na ontwaken uit een comatoestand zeer samenhangende verslagen kunnen geven van ervaringen in hun stoffelijke omgeving (kliniek, familie, ..) maar ook in een werkelijkheid die onze ruimte-tijd overstijgt en die niet berusten op dromen of fantasie. Omdat we ons zo sterk identificeren met ons lichaam en onze hersenen hebben de meeste mensen daar veel moeite mee. Er bestaat evenwel geen sterker bewijs dan de eigen ervaring.

[Anonymous]

Ik zou een goed paragnost bezoeken die aangesloten is bij een vereniging die zijn aangesloten leden kontroleerd op paranormale gave.

Waarom schrijf ik dit, ik kende zo'n paragnost, is helaas overleden.

Nu kan ik daar wel een boek over schrijven wat ik al gezien en ervaren heb van deze man, zelfs artsen stuurden patienten waarbij zij geen diagnose hadden naar deze man voor zijn bevindingen.

Wat ik wil zeggen is, deze man keek zijn patienten aan en binnen 3 minuten wist hij welke ziekte de patienten had (98% goed)en wees het probleem aan waar het niet goed was. Vervolgens ging de patient terug naar zijn arts voor genezing in samenwerking met deze paragnost. (goudenhanden genoemd)

Kijk zo kan het ook met genezen, elkaar dus helpen twee personen kunnen meer dan een.

Nu jullie vraag over coma patienten, ga eens vragen aan een goede paragnost hoe hij comapatienten ziet. Een goede paragnost kan gedachten lezen als hij dit mag van zijn gids.

Waarom zijn gids, deze gids bestuurt hem, de paragnost stelt zijn/haar lichaam beschikbaar, de gids geeft hem informatie, fluisterd voor hem hoorbaar informatie in zijn oor.

Misschien een idee om meer van een coma patient te weten.

Je geeft de paragnost een duidelijk foto (datum foto maakt niet zelfs een kleuter foto is goed) waar alleen de coma patient op staat, u zegt niets over de ziekte maar laat hem/haar maar vertellen.

Een goede paragnost ziet het meteen, hij kan meestal wel gegevens uitwisselen met de coma patient.

Dit is wat ik o.a ervaren heb met paragnosten, geloof het of niet bewijs is er niet.

[pangeaman]

hoi ,even mijn ervaring.

je zult er wel niets aan hebben,maar wie weet.

ik heb jarenlang fullcontact vechtsport gedaan. men heeft mij eens zo hard met de hiel van de voet op mijn linker jukbeen getrapt, dat het bloed eronderuit spoot, ik was meteen ''vetrokken'', na vier dagen kwam ik weer bij,zwaar hersenschudding,linkerkant gezicht paars tot zwart. ik kon me van de vier dagen niets herinneren.

dokter noemde het coma. is al ruim 20 jaar geleden.

ik had geen dromen,geen gedachten,geen pijn. niets tot ik wakker werd,toen voelde ik wel zware pijn.

groeten pangeaman.

[wortelsorbet]

Misschien kun je het een beetje vergelijken met een operatie onder narcose. Na een dergelijke operatie weet je, als het goed is, niet wat er tijdens de operatie is gebeurd. Het stomme is dat je dan niet echt zeker weet dat je tijdens de operatie niets meegemaakt hebt, of dat je gewoon alles vergeten bent. Het schijnt dat ze wel aan je hartslag en zo tijdens de operatie kunnen zien of je de pijn ervaart of niet (zelf als je niet kunt reageren).

Persoonlijk ervaarde ik de narcose anders dan de slaap elke nacht. Bij mijn narcose had ik het gevoel dat ik gewoon een stuk van de tijd gemist had. Na mijn slaap heb ik wel het idee dat ik ergens was met mijn gedachten, ook al weet ik niet meer precies waar. Dit is zelfs als ik mijn dromen niet meer kan herinneren bij het wakker worden.

[<unlicensed*>]

hey hallo , ik veronderstel dat het gevoel van van de comateuze persoon in kwestie bestaat aangezien ze een daling en stijging hebben in hun polsslag ,

ik ken niet al de stadia van een "comateuze toestand" , dergelijke personen zijn in comateuze toestand geraakt dmv een hersenletsel , hangt af van welk hersendeel ( en of hartkleppen )er beschadigd is bepalend ook de vorm van de

comateuze toestand , mensen die onder comateuze toestand zitten met een varierende pols zullen wellicht scenario's en werkelijkheden hebben ervaart in slaap , er zijn mensen die woorden praaten of volledige zinnen proberen op te bouwen (misschien voor iemand te waarschuwen voor prikkels van binnen in of om iemand in non-comateuze toestand te communiceren ; in comateuze toestand zijn de zintuigen verscherpt (zoals bij blinden; ook de hartslag licht lager zodat het brein minder belast wordt ) ; de persoonlijke reuk of klank der stem van een dierbare kan dan de aandacht trekken (zie psychologie ;triggers) ) zintuiglijke prikkels op plaatsen waar de comateuze patient zich ervan bewust dat enkel die persoon in kwestie kent , mensen onder licht comateuze toestand zullen een constante droom hebben die lijkt op wat het brein instelt als "gewoon dagelijks leven" (zoals opstaan eten , goededag zeggen tegen vriend [ als de herinnerings ratio van dit event hoog ligt zal dit meerdere keren voorkomen de week door (opstaan eten slapen) ] slapen ) met herineringen van dien ,

Hoogachtend

Unlicensed*