Ik zal me toch nog eens een facebookpagina moeten aanmaken...
Doen! ](*,)
... Ongeacht de vraag of het goed is dat er populistische, rechtse zweeppartijen zijn, moet het volgens mij duidelijk zijn dat de uitspraken en de bredere stroming waarover dit topic gaat, menselijke schade aanrichten. Er gaan verdomd sterke argumenten moeten vallen voor ik dat niet meer als een probleem zie.
Ik denk dat ik even die schade wat meer in de verf moet zetten. Blijkbaar is het feit dat holebi's zoveel vaker suicide plegen niet voldoende om duidelijk te maken dat het recht op haat prediken niet primeren boven mensenrechten. Trouwens, volgens mijn bescheiden inzicht dienen democratische rechten in de eerste plaats om mensenrechten te ondersteunen en niet omgekeerd: mensenrechten zijn niet ondergeschikt aan democratische rechten, en zeker niet als die oproepen tot haat.
Laat ons dus even kijken wat de literatuur er over zegt. Eerst wat over geïnternaliseerde homofobie:
Heteroseksisme eist zijn tol: homoseksuelen moeten dag in, dag uit leven met het besef dat een belangrijk deel van de maatschappij verwerpelijk vindt wat ze doen, en meer, wie ze zijn. Cultureel heteroseksisme veronderstelt dat iedereen heteroseksueel is; een pijnlijke miskenning van een relatief grote minderheidsgroep. Het is zeer begrijpelijk dat de mogelijkheid bestaat dat iemand niet van zichzelf gaat houden, als de anderen weigeren zijn unieke persoonlijkheid te erkennen. Wiesendanger (1999) omschrijft geïnternaliseerde homofobie als een complex mechanisme dat bestaat uit der Verinnerlichung des allgegenwärtigen heterosexistischen und homophoben Weltbildes. (p.20) Geïnternaliseerde homofobie becomes an aspect of the ego, functioning as both an unconscious introject and a conscious system of attitudes and accompanying affects (p. 78), stelt Maylon (1993) in meer psychoanalytische bewoordingen. Als een component van het ego beïnvloedt het de identiteitsvorming, zelfvertrouwen, ontwikkeling van ego-verdediging, cognitiepatronen, psychologische integriteit en objectrelaties (Maylon, 1993)...
En, als je nog geïnteresseerd bent in de menselijke kant ervan (en niet in de grote woorden
over die mensen). Wat zijn de gevolgen:
Geïnternaliseerde homofobie interfereert met de levenskwaliteit en de algemene geestelijke gezondheid. Een breed klachtenspectrum kan men terugvinden bij homoseksuelen met geïnternaliseerde homofobie: Depressionen, Zwängen, Schlaf- und Angststörungen, Herzbeschwerden, Suchtproblemen bis hin zu psychosenahem oder psychoseauslösenden Erleben und verbreiteter Suizidalität (Wiesendanger, 1999, p. 21). Een devaluatie van de eigen homoseksuele oriëntatie is geassocieerd met een zwak zelfvertrouwen, depressieve reacties, psychosomatische symptomen en eenzaamheidsgevoelens (Alexander, 1987; Bell & Weinberg, 1978). Ross en Rosser (1996) kwamen in hun factoranalytisch onderzoek tot de conclusie dat geïnternaliseerde homofobie negatief correleert met relatietevredenheid, duur van de langste relatie, proportie van zijn tijd die men besteedt aan sociale omgang met holebis, lidmaatschap van homogroeperingen en publieke bekendheid van de seksuele oriëntatie. Op psychoseksueel vlak is een kleinere acceptatie van de homoseksuele oriëntatie ook geassocieerd met een hoger niveau van angst, depressie, bezorgdheid en een lager niveau van interne controle, zelfvertrouwen en satisfactie (Dupras, 1994).
Coyle (1993) kwam tot de conclusie dat homoseksuele mannen een niveau van algemene gezondheid hebben dat vergelijkbaar is met dat van individuen van de algemene populatie die potentieel traumatische levensgebeurtenissen (bijvoorbeeld scheiding of overlijden van de partner) meegemaakt hebben.
Wat betekent het om holebi te zijn in onze maatschappij?
... The Counseling Psychologist van Smith (1985) biedt een overzicht van hoe minderheidsgroepen onderhevig zijn aan chronische stressoren en wat de effecten zijn op de individuele leden ervan. Het werd in eerste instantie geschreven om de verhoogde pathologie bij niet-blanke Amerikanen te verklaren, maar dankzij de hoge abstractiegraad is de vergelijking met andere minderheidsgroepen vanzelfsprekend. Herek (1996) suggereerde ook een zekere gelijkenis tussen heteroseksisme en racisme (zie p. 8).
Heteroseksisme kan, net als racisme, beschouwd worden als een chronische stressor. Niet de gewenstheid of de ongewenstheid van een gegeven gebeurtenis, beweren Holmes en Rahe (1967), is de kritische factor om de gebeurtenis traumatisch of negatief te maken. De vereiste aanpassing bepaalt de aard van de gebeurtenis. Dohrenwend (1973 [vermeld in Smith, 1985]) stelt dan ook dat een accumulatie van levensgebeurtenissen over een korte periode resulteert in een verhoogd risico op psychosomatische symptomen en psychiatrische stoornissen. Chronische stressoren maken een belangrijk deel uit van alle stress-situaties (Kessler, Price & Wortman, 1985). Het is deze chroniciteit waar homoseksuelen mee leven: de spanning van de oriëntatie steeds naar buiten te moeten brengen (of te moeten verbergen), potentiële risicos voor de werkgelegenheid, verlies aan sociale status, het (soms ondraaglijke) verlies van de alledaagsheid van het leven, de eeuwige rusteloosheid,
Of ligt het ook weer aan die perverte holebi's dat ze zo zwak zijn? Ze plegen tenslotte vaker suicide... Neen, het feit dat ze vaker een slechter welbevinden hebben, wordt gelinkt aan de stressfactoren die ze dagelijks ervaren omwille van hun holebi-zijn:
...Het voorgaande kan bij de lezer verkeerdelijk de indruk wekken dat heteroseksisme automatisch tot geïnternaliseerde homofobie (en aanverwante symptomen en stoornissen) leidt bij homoseksuele individuen. De eerste richtlijn wat betreft counseling aan holebis van de American Psychological Association (2000) luidt dat psychologists understand that homosexuality and bisexuality are not indicative of mental illness. Homoseksualiteit op zich is niet onverenigbaar met psychologisch welbehagen. Coyle (1993) stelt in deze context:
although the group of gay men under study could be said on some counts to have exhibited a lower level of psychological well-being than the single and married men
, this does not necessarily mean that a low level of psychological well-being is an intrinsic characteristic of gay men. Instead, this may be attributed to the psychological burden imposed upon gay men by their having to construct a sexual identity against backdrop of negative social representations of homosexuals and homosexuality and possibly with limited support from non-gay significant others in their social world. (p. 219; eigen cursivering)
Ook Ross (1990) en Savin-Williams (1994) schrijven de gevonden verschillen in psychisch functioneren toe aan de effecten van de chronische stress ten gevolge van de stigmatisatie door de dominante cultuur.
uit:
http://www.ethesis.net/hulpverlening2/hulpverlening2.htm
Of, met andere woorden, de dag dat de groep (de roodharigen, de zwartharigen of wat dan ook) waartoe
jij behoort wordt uitgeroepen als pervers én als dit gedragen wordt door voldoende mensen, dan zal je merken dat jijzelf én jouw groepsleden plots de zaken die hierboven vermeld staan, zal ervaren: depressie, angst, schaamte, suicidegedachten en -pogingen.
En dat alles omdat het democratisch recht op haatprediken
moet primeren op het recht om te
mogen leven zonder de angst neergeknuppeld te worden, op mensenrechten dus... En laat het ons vooral fantastisch vinden dat homohaat kàn en màg...
Dido
Ik ben niet jong genoeg om alles te weten...
-Oscar Wilde-