[Filosofie] Over het Waarom

[JS]

Angst is hier een paar keer voorbij gekomen. Er is misschien iets wat angst overtreft in dit verband en dat is misschien noodzaak. Het belang overschaduwd de angst.

[Alexander Hartmans]

Angst is hier een paar keer voorbij gekomen. Er is misschien iets wat angst overtreft in dit verband en dat is misschien noodzaak. Het belang overschaduwd de angst.

Beste JS,

Zeer interessante vraag. Wat denk jij dat angst overtreft? wat schuilt achter angst?

Ben zeer geinteresseerd hoe jij daar over denk.

[JS]

Angst is hier een paar keer voorbij gekomen. Er is misschien iets wat angst overtreft in dit verband en dat is misschien noodzaak. Het belang overschaduwd de angst.

Beste JS,

Zeer interessante vraag. Wat denk jij dat angst overtreft? wat schuilt achter angst?

Ben zeer geinteresseerd hoe jij daar over denk.

Behoud

[Anonymous]

Onwetendheid...........

Zonder dat geen waarom.

Waarom angst voordat wat je niet kent?

Misschien omdat je veel negatieve scenario's hebt voor dat wat je niet kent. Opzich een heel realistische gedachte.

Het kan namelijk atijd alleen maar twee kanten op gaan.

Als je niet zeker weet of het de goede kant op gaat, kan het dus altijd verkeerd aflopen.

In die zin zal elk mens dus altijd een bepaalde mate van angst ervaren.

We weten namelijk nooit alles.

Dat maakt ons dus tot wezens die ondergeschikt zijn aan iets wat we de waarheid kunnen noemen. De waarheid is iets wat moet bestaan, de waarheid is namelijk verleden, heden en toekomst.

Wat je ook doet, hoe je ook denkt, de waarheid bestaat gewoon.

Hoe meer je van de waarheid weet, of hoe beter je de waarheid kent, hoe minder vragen er zullen zijn en dus ook minder angst voor dat wat je niet weet.

Nu is waarheid een begrip die je moeilijk kunt vasthouden.

Ik besta, dat is waar.

Het bewijs dat ik besta is dat jij dit nu leest.

Je kunt je op z'n hoogst afvragen wie ik ben, maar dat ik besta is een feit, waarheid.

Waarom bang?

Volgens de waarheid staat alles vast.

Heden, verleden, toekomst is immers waarheid.

Is dan ook waarheid angstaanjagend?

Kan dus het bekende en onbekende angst aanjagen?

Is dus de reden voor de vraag waarom dan niet alleen vanuit angst?

Kan natuurlijk ook vanuit interesse zijn.

Waarom zijn wij geinterresseerd?

Misschien vanuit een natuurlijke drang te leren.

Waarom die natuurlijke drang?

Ik denk dat die drang voortkomt uit een behoefte aan liefde.

Zo zit de mens in elkaar.

Mensen hebben liefde nodig om te leven.

Dit is een simpel feit.

Waarom dat zo is?

Waarom voelen we ons graag geliefd?

Wie het weet mag het zeggen.

[Anonymous]

Liefde.

Gevoellig onderwerp ook in de filosofie.

Voordat je vraagt waarom liefde moet je toch weten wat liefde is.

Het gekke met liefde is dat het de vraag waarom steeds meer op de achtergrond drukt.

Hoe meer je liefde verklaard, hoe waardelozer de liefde wordt.

Vraag een moeder waarom ze van haar kind houdt.

Vraag daar es op door.......

Resultaat is dat ze gewoon van haar kind houdt zonder daar een goed antwoord op te kunnen geven.

Het is gewoon zo.

Het moment dat we dat niet meer accepteren als antwoord geven we kans aan iets als angst.

Natuurlijk zal liefde ook blijken uit daden, laten we dat niet vergeten.

In die zin mag je vaak vragen; waarom?

Toch; net als waarheid een feit is, is ook zoiets als liefde een feit.

Liefde is dus gelijk aan waarheid.

Net zoals je dus minder angst hebt naarmate je de waarheid meer kent, zal dus ook liefde angst kunnen verminderen.

Opzich een interressant antwoord op de vraag waarom.

(als we aannemen dat de vraag waarom o.a. voortkomt uit een vorm van angst).

Zonder alle antwoorden te weten weten we dat waarheid bestaat en dat liefde veel vragen irrelevant maakt.

We zijn opzoek naar waarheid en liefde geeft zoveel antwoord dat overgebleven vragen ondergeschikt worden.

Dit is een feit.

Waarom?

Wie het weet mag het zeggen.

[janos]

Maar wat is liefde eigenlijk? De randverschijnselen daarvan zijn te benoemen. Maar de kern "wat is Liefde' dat is, denk ik,

niet zo envoudig te beschrijven. En hoe onstaat liefde, ontwikkeld je dat zelf of wordt het aangeboren. Waarom heeft die het wel en de andere niet of die meer en de andere minder.

Ik zelf denk niet dat een biochemische oorsprong heeft, wel het gevoel van .... heeft invloed op je biochemisch gestel.Zo ook het verdriet en het gevoel wat wij noemen 'angst'. In wezen zijn de woorden,liefde, verdriet, angst enkel maar klanken die wij door een leerproces en aanname's zijn gebruiken om elkaar een gevoel kenbaar te maken. Maar het blijft een benadering van wat je werkelijk voelt, in wezen gelt dat woor elke klank. Spreken en schrijven zijn in feite gevoelens. Daarom is lezen en luisteren ook moeilijk. Daarom kun je met woorden mensen misleiden of juist raken.

Maar alles is in mijn idee enkel en alleen gevoel. Heb je een goed gevoel over iets dan kun je zeggen ik heb er liefde voor. En nu voel je voor het één meer dan voor het andere, het goede gevoel dan, en spreek je over meer of minder liefde.

[Alexander Hartmans]

Beste JS,

Behoud[/quote]

Interessant? Behoud lijkt mij een zeer ruim begrip. Wat is jouw behoud?

Mijn behoud is om zelfrespect, karakter te waarborgen tegen elke prijs.

[JS]

Beste JS,

Behoud

Interessant? Behoud lijkt mij een zeer ruim begrip. Wat is jouw behoud?

Mijn behoud is om zelfrespect, karakter te waarborgen tegen elke prijs.[/quote]

Waarom altijd het waarom, om vervolgens weer verstrikt te raken in het waarom. We gaan er van uit dat de mens een zeker bewustzijn heeft. Maar wat was er voor het ontstaan van het bewust zijn. Ik denk zelf iets wat op een instinct lijkt. Een gedraging die er voor zorgt dat een soort blijft bestaan.

Als we naar dieren kijken en dan het liefst niet naar apen omdat die gedragingen kunnen vertonen overeenkomstig aan de mens, zou je kunnen zeggen dat dieren een paar dingen gemeen hebben met elkaar binnen dit kader. Ze kennen allemaal een vorm van angst en moeten nieuwsgierig zijn. Angst veroorzaakt een reactie, dit kunnen er denk ik drie zijn. Het gevecht met een al dan niet soort genoot aangaan, een gevecht afbreken en vluchten of direct vluchten. Dit heeft met lijfsbehoud te maken, een soort of enkeling heeft er geen baat bij gedood te worden.

Gebeurt dit veelvuldig bestaat het gevaar dat een soort uitsterft omdat de angst reactie niet goed uitgevoerd wordt.

Het geen de mens nieuwsgierig noemt is het gedrag wat er voor zorgt dat een dier eten vindt. Het zoeken naar eten heeft een nieuwsgierig karakter. Het moet zich veelvuldig verplaatsen omdat voedsel doorgaans nooit op een plek voldoende aanwezig is, wat ook zoeken inhoud. Het ontdenkt al het ware nieuwe plaatsen waar voedsel is. Dit kan voor korte of lange tijd zijn maar is nooit constant. Net als bij angst gaat het hier om behoud. Geen voedsel betekent de dood.

Angst en nieuwsgierigheid zijn middelen ten behoeve van de noodzaak te overleven.

De mens, binnen dit kader heeft een tijd gekend waarop zijn gedrag cq instinctief gedrag overeen komstig was met dat van dieren. Tot op het moment waar het bewustzijn is beginnen te ontpoppen of iets wat daar op lijkt. Langzaam heeft de mens een overwicht gekregen op zijn natuurlijke vijanden. Dit kunnen ook klimatologische "vijanden zijn". Dit geld ook voor het verkrijgen van voedsel. In plaats van constant te zoeken ontdekte we de moestuin. Al gaande weg hebben wij afstand gedaan van onze natuurlijke omgeving maar niet van ons instinct.

In beginsel was angst een noodzakelijk goed ivm lijfsbehoud. Met het groeien van ons bewustzijn zijn er talloze angsten ontstaan die niet direct met levensbehoud te maken hebben. Je zou het secundaire angsten kunnen noemen. Bv fobieën. De angst voor het onbekend past daar misschien ook wel in. Het heeft maar mijn idee niks met het behoud van te maken maar is wel het gevolg van de groei van ons bewustzijn.

Er zijn op het moment geen natuurlijke vijanden behalve de mens zelf.

In het van oorsprong constant zoeken naar voedsel is op de achtergrond verdwenen maar niet het instinctief gedrag. In mijn beschouwing is het zoeken naar voedsel langzaam over gegaan in het zoeken naar antwoorden. Het instinctieve lijkt te zijn veranderd door de omstandigheden waarin we ons zelf hebben verkeerd. Het nieuwsgierige en zoeken naar voedsel zou misschien de oorsprong van de waarom vraag kunnen zijn. Net zoals het zoeken naar voedsel wat een ononderbroken instinctieve handeling is zou het misschien kunnen zijn dat de waarom vraag daar zijn verkapte oorsprong heeft.

Vandaar mijn antwoord: behoud.

Zelfrespect is naar mijn idee aantastbaar door omstandigheden. Het is misschien meer het karakter die bepaald hoe een persoon, of in deze, ik zelf met de omstandigheden om ga. Mijn karakter bepaald naar mijn idee in grote mate mijn zelfbehoud. Maar ik denk ook dat instinct en karakter hand in hand gaan. Ik sta alleen ver verwijderd van mijn instinct.

Karakter houd meer in dan omgaan met……….maar het waarborgen van mijn karakter is zeker een prioriteit.

[roosje]

Ik ben benieuwt waarom wij als mensen de behoefde hebben aan alles een reden te geven.

Waarom kunnen we niet tevreden zijn met het is gewoon zo?

groetjes roosje

ps. ik ben me er van bewust dat ik er me hierbij ook schuldig maak aan het vragen waarom.

[maar]

Zou het niet weten, maar aangezien ik ook schuldig ben aan het vragen van waarom ben je bij deze niet de enige meer [rr]

[PdeJongh]

Mensen willen gewoon weten hoe alles in elkaar steekt. Om daar achter te komen, moet je steeds afvragen Waarom doe je dat zo? en andere vragen in die trant. Net zolang totdat je het antwoord hebt, dat je wilt hebben.

[maar]

klint aanemelijk

[roosje]

Mensen willen gewoon weten hoe alles in elkaar steekt. Om daar achter te komen, moet je steeds afvragen Waarom doe je dat zo? en andere vragen in die trant. Net zolang totdat je het antwoord hebt, dat je wilt hebben.

is het wel practisch om te weten hoe alles in elkaar steekt? zou ons leven niet veel rustige zijn zonder de vraag waarom?

[TD]

Hoezo zou het volgens jou 'rustiger' zijn? Ik kan me ook indenken dat je net meer op je gemak bent als je wel weet hoe het zit.

[roosje]

Hoezo zou het volgens jou 'rustiger' zijn? Ik kan me ook indenken dat je net meer op je gemak bent als je wel weet hoe het zit.

maar je kunt nooit weten hoe alles zit. bepaalde dingen is het wel rustgevend om het te weten maar andere geven alleen maar meer vragen. en waarom is een lastige vraag omdat het andwoord vaak niet te vinden is of misschien niet eens bestaat. dan kom je weer bij de vraag heeft alles een reden ?

groetjes roosje