begin ik mijn verhaal maar.
ben nu 17 jaar en pas niet in het mbo beleidt kwa leeftijdsgenoten en leerstof.
leeftijdgenoten kunnen mijn niet begrijpen en ik hun ook niet want onze interresses lopen ver uit elkaar, ideen en mijn spontane theorieen maken van mijn een halve gare, zegt mijn klasgenoot dan.
kwa leerstof kan ik ook makkelijk gaan slapen want daar zit ook geen uitdaging in. wat doe ik dan naast school?, bezig met theorieen te ontwikkelen wat een oplossing geeft voor vele problemen.
eigenlijk heb ik dit probleem al vanaf mijn derde a vierde jaar.
vele klassen overgeslagen, verveling, leergierig, en met oudere mensen optrekken. en te snel ontwikkelt zijn, sneller dan mijn leeftijdgenoten.
helaas is hier nooit wat aan gedaan want als je de leraar op zijn methode aansprak waarin hij les gaf werdt hij kwaad en probeerde me te vertellen dat ik dit nog niet zou kunnen.
in de eindgroep van mijn school, vergelijkbaar groep 8 zeg maar.
kwam het hele gerommel met citotoetsen.
en pschologen. en bij het woord pscholoog kreeg ik al een paniekaanval omdat ik altijd bij mezelf dacht: vroeger maakte ze altijd een verkeerd rapport op en nu weer kom nu toch niet hoger.
en dit dacht dan een 12jarig kind toen.....
en jawel gedachte kwam uit en en mijn advies werd dus voorgelegt aan mijn ouders.
praktijk school voor een kind die theoretisch is gericht!
gelukkig was de leraar ook niet helemaal achterlijk en heeft mijn weer met spoed getest en achteraf bleek dat ik makkelijk naar vmbo kon maar hun toch beter leek mij op een pedagogisch- didactisch centrum te plaatsen voor 1 jaar: conclusie van school: z ekan meer dan we verwachten.
nou zo gezegd zo gedaan. die school was een makkie in een jaar en de volgende toetsperiode kwam er dus aan, en nu raden jullie het al:
zelfde advies zelfde citotoets zelfde gedachte....
praktijkschool!, wat ongeloofwaardig was dat ik daar tussen paste maar oke... na een vergadering van de leeraren was hun conclusie ook:
dat kind kan meer dus naar vmbo basis met lwoo 2jaars.
heb dus op het vmbo drie jaar gedaan om mijn diploma te halen met uitmunten cijfers maar geen uitdagende leerstof want was overigs de enigste leerling op die leerweg die de boeken al uit had voor de eind van het jaar. en nog zo zeuren dat wiskunde moeilijk was...
nou heb dus ene goed ediploma gehaald en ben nu bezig met mbo eerstejaars. en dan zeg ik dit: wil stoppen!!!!
dit is een typisch opleidng wat geen uitdaging is en volgens mijn klasgenoten dus zien z eme liever verdwijenen dan komen.
heb vele gesprekken gehad waarin de leeraren daar ook aangegeven had dat ik verder dacht dan 18 jaar, misschien nog verder en dat ik misschien beter volwasseneducatie kan doen. heb ook hondert dertig keer aangegeven dat ik onderpresteer en een oplossing meost komen, maar helaas zit zoo schoolsysteem muur vast in dat soort dingen.
wordt nu namelijk door thuis ook gezien als probleem, een betweter, en denken ze dan dat ik adhd zou hebben...
wie kan hier een menig conclusie uit trekken ?
Gr Ann
Puzzels