Noodles,
Ik ben Belg en nog een stuk jonger dan jou, maar ik ben ook opnieuw psychologie gaan studeren, nadat ik al meerdere jaren aan het werk ben, in m'n nog huidige job als arts. Ik kon gelukkig wel rekenen op een behoorlijk aantal vrijstellingen, maar ik heb behoorlijk getwijfeld of ik die jarenlange studie (naast een bijna full-time job) nog zou aankunnen. Ik ben er uiteindelijk toch mee gestart en ik ben er nog steeds erg blij voor. Vooral omdat ik begin te ervaren hoe het werk van een psycholoog eruit kan zien en die bevalt me zeker.
Ik ben niet van NL, maar ik hoorde wel al het volgende:
Als basispsycholoog is het in NL erg moeilijk om werk te vinden. Daarvoor is het bijna noodzakelijk dat je een bijkomende opleiding volgt als gezondheidspsycholoog (2 jr. extra, dacht ik, maar de plaatsen ervoor zijn beperkt), of als klinisch psycholoog (hierin zit dan ook een psychotherapie opleiding).
Zelf ben ik sinds oktober begonnen (naast m'n psychologie opleiding die nog steeds loopt) aan een 4-jarige erkende psychotherapie opleiding (in België wel te verstaan). Ik werk hiervoor sinds 3 mnd., als vrijwilliger, ook in een centrum geestelijke gezondheidszorg en dit werk is natuurlijk erg waardevol om de kennis die ik al heb over psychologie, in de praktijk om te zetten (naast natuurlijk de kennis die ik opdoe via die therapie opleiding)
Verder moet je weten dat jouw leeftijd niet noodzakelijk een nadeel is. Ik heb zelf gemerkt tijdens m'n studie hoeveel méér kapstokken ik al heb bijgekregen, gewoon via levenservaring, dan ik vroeger had. En dit voordeel is echt niet te onderschatten. Ik hoorde dit trouwens ook van psychotherapeuten/ psychologen zelf. Toen ik solliciteerde voor dat vrijwilligerswerk, was het duidelijk dat men m'n leeftijd helemaal niet als obstakel zag. Al zal ik toen zeker ook wel het voordeel hebben gehad dat ik omwille van m'n job als arts die ik al jaren uitoefen, ook een stuk ernstiger werd genomen. Maar nogmaals, zelfs zonder dit laatste voordeel, heb je zeker ook voordelen die jongere mensen (nog) niet zullen hebben.
Ik kan ook bevestigen wat Rhiannon al heeft aangegeven: boeken lezen over dit onderwerp is helemaal niet hetzelfde als de stof ook moeten bestuderen. Ik was voor ik begon aan de opleiding al enkele jaren volop boeken aan het lezen over psychologie. Dit heeft me zeker wel een beetje basiskennis bijgebracht, maar uiteindelijk was dit duidelijk minder dan de kennis die ik in dezelfde tijd opbouwde door de stof ook te studeren.
Tenslotte: als je er erg zin in hebt, dan kan je misschien toch een start nemen met de studie door het eerste vak ervan te bestuderen: inleiding in de psychologie of algemene psychologie of zo. Dan weet je een beetje of je nadien nog zin hebt in meer, of het vak je ligt ook. En als je die honger blijft voelen naar méér, dan zou ikzelf niet veel twijfelen.
Werk zoeken in de sector met enkel een basisdiploma zal niet makkelijk zijn (al geloof ik dat dit probleem zich minder stelt met arbeidspsychologie, maar ik kan me vergissen), maar als je probeert om nog een bijkomende opleiding te volgen (= werken + studeren, waarbij je dus ook betaald bent), dan zullen die kansen zeker groeien. Al besef ik dat dit natuurlijk nog enkele jaren extra van je vraagt en misschien is dit echt geen optie meer...
Veel succes!
Dido
Ik ben niet jong genoeg om alles te weten...
-Oscar Wilde-