In plaats van te concluderen dat de toekomst 'ergens' bestaat, zou je net zo goed kunnen concluderen dat de uitspraak 'naar de toekomst gaan' niet de juiste benaming is. Met andere woorden: dit is meer een taalkundige kwestie dan dat het nog iets met natuurkunde te maken heeft.Laat ons even aannemen dat tijdreizen naar toekomst en verleden bestaat. Dat het nu bestaat is evident. Maar dan moet de toekomst en verleden ook ergens bestaan want anders kunnen we er niet naartoe.
Als jij een experiment weet te verzinnen waarmee we kunnen aantonen of toekomst wel of niet 'bestaat' (wat dat ook moge betekenen) dan heeft het zin om hierover verder te praten. Zo niet, dan is dit pure filosofie (en geen wetenschap dus).Mijn stelling is dan ook het verleden en de toekomst bestaan niet. Al zou je je tijdmachine hebben, waar (wanneer) wil je dan naar toe? Het is er simpelweg niet.
Ik vind je antwoord volledig buiten de kwestie.Math-E-Mad-X schreef:In plaats van te concluderen dat de toekomst 'ergens' bestaat, zou je net zo goed kunnen concluderen dat de uitspraak 'naar de toekomst gaan' niet de juiste benaming is. Met andere woorden: dit is meer een taalkundige kwestie dan dat het nog iets met natuurkunde te maken heeft.
Verder zou je, gezien het feit dat tijd en ruimte een 4-dimensionaal geheel vormen inderdaad kunnen concluderen dat een tijdstip een soort van 'plaats' is. Maar goed, de vraag hoe je iets wil noemen heeft natuurlijk niks te maken met de vraag of het fysisch wel of niet mogelijk is.
Ha, kijk, mooi dat je je vraag nu op deze manier stelt, want hier kan ik tenminste een wetenschappelijk antwoord op geven. (in tegenstelling tot je vorige uiterst vage formulering)kotje schreef:Ik vind je antwoord volledig buiten de kwestie.
Ik bevind mijn nu in een bepaald punt van de 4-dimensionale ruimtetijd. Ik neem een punt (x,y,z,ict) dat in mijn verleden of toekomst ligt. Mijn vraag is behoort dit punt tot de 4-dimensionale ruimtetijd en laten de bestaande fysische theoriëen toe om eventueel dit punt te bereiken.
Dat is precies de reden waarom het filosofie is en geen wetenschap. Je vraag heeft een gigantische pitfall: "Wat is bestaan precies?". Ik zou zeggen, lees eens Sein und Zeit van Heidegger eens na om in te zien wat voor complexe materie die vraag is.En om nog even op dat "filosoferen" terug te komen: als we het punt kunnen berekenen wil dat dan ook zeggen dat het punt "bestaat" (wat dat ook mag betekenen)? Soms krijg ik het idee dat filosofie wel degelijk een noodzaak is om tot wetenschap te kunnen komen...
gewoon, met een raket, met een vliegtuig, met de fiets of met de metro. Althans, als het punt in de toekomst ligt. Als het in het verleden ligt dan is het voor zover bekend niet mogelijk om erheen te reizen (we hebben immers nog geen tijdmachine uitgevonden die terug in de tijd kan reizen)Oke, laten we dat rusten. Hoe komen we dan in dat punt in het verleden (of de toekomst)?
De relativiteitstheorie zegt dat we ieder punt kunnen bereiken dat aan bovenstaande vergelijking voldoet.Dat het punt te berekenen is wil nog niet zeggen dat we dat punt ook zouden kunnen bereiken. Dus ik ben ook wel heel nieuwsgierig naar het antwoord op de tweede vraag van kotje.
Ik was hier nog vergeten aan toe te voegen dat t wel groter dan 0 moet zijn, anders zou je naar het verleden reizen. En dat is (in elk geval binnen de speciale relativiteitstheorie) niet mogelijk.Het antwoord: als we even er van uit gaan dat onze positie is geven door (0,0,0,0) dan kunnen we het punt (x, y, z, t) bereiken als\(x^2 + y^2 + z^2 < c^2 t^2\)
Ik meen dat een punt in de ruimtetijd wordt gegeven door (x,y,z,ict)?. Dus het verleden en punten die aan de betrekking niet voldoen(sneller licht) liggen buiten ons bereik. Volgens de ART kan men wel in verleden reizen. Men kan het weefsel van de ruimtetijd zo gekromd denken dat men kan aankomen in en een punt voor men er vertrokken is.Math-E-Mad-X schreef:Ha, kijk, mooi dat je je vraag nu op deze manier stelt, want hier kan ik tenminste een wetenschappelijk antwoord op geven. (in tegenstelling tot je vorige uiterst vage formulering)
Het antwoord: als we even er van uit gaan dat onze positie is geven door (0,0,0,0) dan kunnen we het punt (x, y, z, t) bereiken als\(x^2 + y^2 + z^2 < c^2 t^2\)
ja, dat is toch precies wat ik zeg?Ik meen dat een punt in de ruimtetijd wordt gegeven door (x,y,z,ict)?. Dus het verleden en punten die aan de betrekking niet voldoen(sneller licht) liggen buiten ons bereik.
Zie wat ik hierover schreef in bericht nummer #43Volgens de ART kan men wel in verleden reizen. Men kan het weefsel van de ruimtetijd zo gekromd denken dat men kan aankomen in en een punt voor men er vertrokken is.
Voor GPS is de correctie voor de ART groter dan voor de SRT.Als we het hebben over tijdreizen naar de toekomst is dat echter een ander verhaal. Tijdreizen naar de toekomst volgt uit de Speciale Relativiteitstheorie, die in een paar relatief simpele vergelijkingen te vatten is. Het zijn ook diezelfde vergelijkingen die gebruikt worden in GPS sattelieten en kerncentrales. En bovendien is 'tijdreizen naar de toekomst' wel eens in de praktijk gemeten, namelijk in een experiment waar bij een atoomklok in een vliegtuig vergeleken werd met een atoomklok op aarde (of zoiets dergelijks, ik weet de details van dit experiment niet). Inderdaad bleek de ene atoomklok achter te lopen op de andere. Met andere woorden hij had in de toekomst gereisd. Alhoewel het hierbij slechts om enkele nanoseconden ging.
Dat zou heel goed kunnen, ik weet de details hier niet vanaf.Voor GPS is de correctie voor de ART groter dan voor de SRT.
In de link die ik bijgevoegd heb staat de formule en getallen.Als ge reeds opgemerkt danDat zou heel goed kunnen, ik weet de details hier niet vanaf.