Anonymous schreef:Begrijp ik dat je argument is "er zijn zoveel slechte gewoonten, waarom zouden we dan juist roken moeten aanpakken"?
Of "de gevolgen van roken worden zwaar overdreven"?
Of "je mag rokers niet vertellen dat ze domme dingen doen, want dan luisteren ze niet naar je"?
Ad 1): die andere slechte gewoonten en gedragingen moeten we inderdaad óók aanpakken, zeker als ze de levens dan wel de levenssfeer van anderen bedreigen. Sterker nog, daar hebben we al talloze regels voor, die kennen we ook allemaal, en die worden ook nog bekrachtigd. Al is het soms natuurlijk water naar de zee dragen: er wordt aan gewerkt.
Ad 2): tja, of roken nou slecht is of niet; ik meen dat het je gemiddeld een jaar of vijf van je leven kost; je conditie kan je vergeten; je kunt rokers aan hun huid herkennen (slap, futloos, gelig -- is experimenteel onderzoek naar gedaan); rokers stinken (feitelijke vaststelling, geen waardeoordeel); zelfs de sex gaat minder goed. Rokers mogen natuurlijk best zelf beslissen of ze eerder dood willen gaan en dergelijke; maar ik wil daar niet de (medische etc) kosten van dragen en ook anderszins geen last van ze hebben.
Ad 3): rokers luisteren niet als je ze vertelt dat ze domme dingen doen. Kan ik me iets bij voorstellen, ben immers ook puber geweest. Maar omgekeerd: als je rokers NIET vertelt dat ze domme dingen doen, stoppen ze dan wel? Of denken ze dat je het wel prima vindt dat ze roken? Eerlijk gezegd denk ik dat je moreel verplicht bent om mensen die domme dingen doen te vertellen hoe ze een en ander beter kunnen doen, ook als ze daar niet naar willen luisteren. (Ik realiseer me overigens dat dit argument ook door de Jehova's aan de deur wordt gebruikt; moreel gesproken zit er wel iets in die bekeringsdrift).
En tenslotte, en met alle respect, ik betwijfel of van mens tot mens praten over dit soort dingen veel uitmaakt. Praten hebben we letterlijk al decennia gedaan; ik ben blij dat er nu, onder druk van dat vermaledijde Europa nota bene, eindelijk iets gedaan wordt.
Zucht, u poneert zaken die ik helemaal niet bedoel. Zo is het natuurlijk makkelijk om pseudo-argumenten te creeëren. Wat ik bedoel, en lees nu goed:
1) De perceptie van de groep rokers is de laatste tijd enorm negatief voorgesteld. Waarmee ik niet wil zeggen dat roken inderdaad slecht is voor de gezondheid maar mijn vraag is dan waarom het een modetrend (jawel dat leest u goed) is om rokers te bekritiseren terwijl manlief zijn 2 dagelijkse Duveltjes mag drinken.
Samenvattend: De negatieve perceptie is, misschien wel terrecht, maar waarom worden andere zaken niet even hard aangepakt?
2) Je mag geen zaken vergelijken uit vroeger. Altijd een pseudo-argument. Het vergelijken van tijd heeft veel meer dan tijd te maken maar er zijn ook normen & waarden, medische wetenschappen, etc die evolueren. Kortom: vroeger, nu dat maakt niet uit. Zo'n argument is nutteloos.(Zelfs, Aristoteles wist dat al!)
3) U zegt het woord puber. Ik poneer het woord mens. Elke mens heeft een zelfbeeld, en belangrijk, streeft naar een positief zelfbeeld. Als je de groep rokers (zoals u leest en wel begrijpt is roken vaak een sociale gebeurtenis) en de groep niet-rokers voorstelt dan heb je logischerwijs 2 groepen.
2 Groepen met een klassiek prototype over elkaar. Rokers stinken en niet-rokers zijn asociaal (Ik denk zelfs niet dat ik overdrijf want ik heb hier materiaal genoeg om rokers & niet rokers te beschrijven.)
Als een niet-roker vertelt dat een roker slecht bezig is dan wordt dit op hoongelach betaald, ze vertellen dat je zaagt, whatever maakt niet uit, het is zo. (Pasop je hebt ook nog andere situaties maar ik maak het overdreven zodat je niet diseert dat ik iets anders zeg.)
Hoe komt dit: mechanisme van zelfbeeld.
Bij rokers staat het prototype niet voor ongezondheid maar voor gezelligheid. De vergelijkingspunten gaan niet over gezondheid maar dus over gezelligheid. De roker weigert te stoppen omdat de rokersgroep gezelligere mensen zijn dan niet-rokers (gezondheid who cares). (Zie ook spiegelbeeld NIET-rokers).
Besluit: De roker vindt de mening van de niet-roker minderwaardig.
(En zie ook spiegelbeeld)
WAT IK NU WIL ZEGGEN: EEN CONSTRUCTIEVE DIALOOG IS NIET DAT ER EEN WINST-VERLIES PERCEPTIE WORDT AANZIEN (en dat komt duidelijk naar voren; slecht voor mijn gezondheid, he ik moet mijn sigaret laten varen.)
Wat moet je doen; common ingroup of recatogiseren
Dus niet meer zoals jullie allen spreken van rokers & niet rokers maar allen mensend die constructief proberen te praten met elkaar. Zodat er een win-win situatie ontstaat: Bv. lokaal voor de rokers en lokaal voor niet-rokers. Hoe zo'n common ingroup creeeren is natuurlijk gewoon een zaak om elkaar als mensen te aanzien en niet als roker en niet-roker.
Tot zover mijn poging om het "Rokersbeleid" op een constructieve manier op te lossen en niet te zeggen dat alle rokers massamoordenaars zijn. Want dat is nu namelijk een DESTRUCTIEVE discussie