Ik ben bezig met het opzetten van een HPLC analysemethode voor topiramaat (TPM). Hierin wordt TPM gederivatiseerd met 4-chloro-7-nitrobenzofurazan (NBD-Cl). Amlodipine wordt meegenomen als I.S. en wordt dus ook gederivatiseerd.
Ik meet zuivere TPM (10 ug/ml) en amlodipine (5 ug/ml), de piekoppervlakte van TPM is ongeveer 600 en van de I.S. 3300.
Hoe kan het dat deze piekoppervlakten zoveel van elkaar kunnen verschil, terwijl ze met dezelfde stof gederivatiseerd worden?
Daarnaast wijken gelijken I.S. concentraties soms wel meer dan 10% af van het gemiddelde. Terwijl deze monsters tegelijk zijn gemaakt.
Ik hoop dat iemand mij hier mee kan helpen.
Puzzels