Ik ben bezig met een bepaling voor topiramaat (TPM) op te zetten. TPM wordt gederivatiseerd met NBD-Cl om dit te kunnen detecteren met HPLC-FLD. Amlodipine wordt als interne standaard meegenomen (die reageert ook met NBD-Cl).
Nu ben ik bezig met de optimalisatie van mijn NBD-Cl concentratie. Je verwacht dat bij een grotere overmaat aan NBD-Cl meer TPM en I.S. zal reageren. Bij de I.S. zie je ook een stijgende grafiek, maar bij TPM zie je de piekoppervlakte af nemen.
Mijn vraag is hoe dit kan? Mijn eerste gedachten was het volgende: NBD-Cl kan met OH- reageren, bij een hogere concentratie NBD-Cl zal hierdoor de pH dalen. Door de lage pH kan TPM niet meer goed reageren en neemt de omzetting af. Nu heb ik de molariteit van mijn buffer verdubbeld, maar dit gaf nog steeds een dalende grafiek.
Werkwijze:
2,5 ml organische fase (extractie) wordt ingedampt
Het residu wordt opgelost in 100 µl NBD-Cl (fluorescentie reagens), 100 µl dichloormethaan en 25 µl boraat buffer (pH 10,6).
De monsters worden 10 sec gemengd op de vortex en dan over gepipetteerd in vials.
Deze worden 30 minuten verwarmt bij 60oC
De vials laten afkoelen en meten met HPLC-FLD.
Puzzels