Zijn wij God ?
Hier volgt de redenering. Als wij aannemen dat alleen wij (de mens) bewust is van zijn bestaan, zoals wordt beweerd en dat "denken" alleen kan worden gedaan door de beschikbaarheid van hersenen, kun je de volgende stelling afvragen:
Hoe "weet" een zaadje van een boom, dat hij in de grond omhoog moet groeien? er is geen licht in de bodem. Alle bomen maken wortels en takken al naar gelang zijn of haar bodemgesteldheid en windrichting met als enig doel overeind te blijven staan. Hoe "weet" de boom dat hij zijn takken zodanig moet "bouwen" om niet door de zwaartekracht om te vallen. De boom "denkt" . Hoe "weet" de klimop, dat hij langs een muur kan opklimmen? De boom en klimop hebben dus een mate van intelligentie en zijn zich dus "bewust" van de omgeving waarin zij zich bevinden. Dat er geen "hersenen" aanwezig zijn wil niet automatisch impliceren dat er dus niet gedacht kan worden. Misschien komt de wetenschap er over 300 jaar achter dat bewustzijn helemaal niet uit je hersenen komt, maar dat hersenen alleen voor bepaalde soorten noodzakelijk zijn voor het in stand houden van zijn soort. Wellicht kun je dit bewustzijn dan aanduiden als de "ziel". Wij nemen maar aan, met de kennis die wij op dit moment bezitten, dat de dingen die wij waarnemen ook daadwerkelijk ook zo zijn. Een groot natuurkundige heeft ooit gezegd : De wetten die op dit moment gelden, zouden over 20 jaar wel eens de grootste leugen kunnen zijn. Vroeger dacht de mens dat de aarde plat was, totdat het tegendeel bewezen werd. Echter tot die tijd was voor de mens de aarde een platte schijf en dat gold toen als absolute waarheid. de discussie of God bestaat is dus alleen een discussie op grond van de huidige kennis. Als je op grond van de huidige kennis tot de conclusie komt dat God niet bestaat, omdat daar geen bewijs voor is, hoeft dat niet te betekenen , dat hij ook werkelijk niet bestaat.
Sterker; als de ziel niet gebonden is aan hersenactiviteit (ons menselijk c.q. dierlijk criterium voor dood en levend), zou het wel eens kunnen zijn, dat hij ook niet gebonden is aan ruimte en tijd (waaraan de mens wel gebonden is). Dan zou je kunnen stellen, dat wellicht "mijn" ziel tegelijkertijd in dezelfde of in een andere tijd op dezelfde of andere plaats kan zijn. Als we stellen, zoals de religies ons willen voorhouden, dat God eeuwig is en overal en dat mijn ziel dat ook kan zijn, ligt de vraag voor de hand : Ben ik anders dan God ? Sterker : Ben ik God ?
Als ik God ben en ik denk, dus ik ben > dan bestaat God !!!!
Verder redenerend kun je stellen, dat als ik niet aan plaats en ruimte, c.q. aan dimensies gebonden ben; en daar de bijbel stelt dat goed overal en in ieder is; ben ik dan eenieder ?
Zijn wij dan niet allen één ? Ben ik dan niet mijn buurvrouw, Jood, Hindoe of Moslim, boom of klimop ?
Puzzels