Hoe worden ruimtesondes bestuurd vanaf aarde?

[Tom82]

Ik lees weleens dat een ruimtemissie wordt verlengd. Dus ik ging er (als leek zijnde) over nadenken hoe zo'n ruimtesonde dan wordt geinstrueerd en bestuurd. Wordt dit van te voren ingegeven, dus wordt het reisschema al gepland voor al die jaren dat hij op missie is? of wordt dit schema dmv een signaal er later heen gestuurd? en zo ja, hoe legt dat signaal dan die enorme afstand af en hoe kunnen de 'bestuurders' vanaf aarde dan 'sturen'? Wellicht een onnozele vraag, maar zoals ik al zei ben ik een leek en vind ik het wel boeiend materie.

Alvast bedankt!

Grt. Tom

[Ericw]

In ruimtesondes zit een computer die de aansturing regelt. Die computer is voorgeprogrammeerd, maar via een radioverbinding met de ruimtesonde kunnen updates met instructies gestuurd worden. De computer kan in principe zelfs volledig geherprogrammeerd worden (zolang de radioverbinding maar blijft werken), net zoals je een computer hier op aarde via een netwerk kan herprogrammeren. Met een lange-afstand-radioverbinding gaat het alleen wat trager dan met glasvezel.

[Tom82]

Dank je Eric. Eigenlijk precies wat ik verwachtte, wist alleen niet of je de 'updates' zomaar via radioverbinding kon sturen. Weet je ook hoe lang dat onderweg is dan? Bijvoorbeeld naar de Cassini-Huygens bij Saturnus?

[Ericw]

Volgens Wikipedia duurt het een uur tot anderhalf uur voor het signaal daar aankomt. Maar ook de bitrate (informatie per seconde) van dit soort radioverbindingen is vaak relatief laag; ik kon helaas geen specifieke informatie vinden voor Cassini-Huygens.

(De bitrate hoeft ook niet hoog te zijn, want bij zo'n jarenlange missie heb je genoeg tijd om alles goed te plannen en de informatieoverdracht over en weer rustig aan te doen.)

[Tom82]

Dat valt me nog alles mee.. aangezien het zo bizar ver is! Dank je voor de info Eric!

[Benm]

Wat eigenlijk nog maffer is, is het besturen van die wagentjes op Mars. Daar zit je met iets dat je normaliter realtime wilt doen, maar met een vertraging van tot een kwartier (ofwel een half uur voor je ziet van je actie voor resultaat heeft)... dat lijkt me echt een gekmakend karwei

[jkien]

Een interessant voorbeeld is de Deep Space 1 (DS1) die in 1999 een ontmoeting had met de kleine donkere planetoide 9969 Braille. De baan van de planetoide was niet tot op de kilometer bekend, dus men wist dat er onderweg koerscorrecties nodig zouden zijn. De reistijd van een radiosignaal van aarde naar de sonde was 10 minuten.

De sonde was voorzien van een automatische piloot. De computer van de automatische piloot berekende zelf de gewenste koerscorrecties op grond van de posities van 9969 Braille, andere planetoiden en vaste sterren, die camera's aan boord waarnamen. Er zou geen communicatie met aarde nodig zijn geweest als de computer goed was blijven werken.

Maar kort voor de ontmoeting met de planetoide crashte het computerprogramma van de automatische piloot, waardoor de hele sonde in standby mode werd gezet, en de sonde draaide zijn neus naar de zon. In standby mode wachtte de sonde op instructies vanaf aarde. De operators in het controlecentrum op aarde moesten snel het commando versturen om terug te keren naar de normale werkstand. De computer had zijn vorige koerscorrecties gewist en kon daardoor geen nieuwe koerscorrectie berekenen. Het controlecentrum moest de verloren koersinformatie vanaf aarde versturen. Uiteindelijk ging het op het laatste nippertje goed.

http://www.spacedail.../deep1-99t.html