Antimaterie, creatie en annihilatie bestaan niet.

[Typhoner]

Het positronium heeft een zeker traagheids moment dus er moeten zekere rotatie toestanden bestaan beschreven door quantum mechanica

positronium is, in the end, een "atoom" en net zoals het elektron en proton geen traagheidsmoment in de moleculaire zin genereren (want dat zou een soort starre rotor impliceren) gaat dat voor positronium ook niet zijn.

[Marko]

Dat lijkt me te kort door de bocht. In een atoom bevindt zich vrijwel alle massa in de kern, en de rest van de massa is daar min of meer bolsymmetrisch omheen verdeeld. Bij positronium is de massa verdeeld over 2 even zware "objecten" die zich op enige afstand van het gemeenschappelijke zwaartepunt bevinden. Volgens mij is er dan sprake van een traagheidsmoment, of die binding nu oneindig stijf is of niet?

[Typhoner]

Dat lijkt me te kort door de bocht. In een atoom bevindt zich vrijwel alle massa in de kern, en de rest van de massa is daar min of meer bolsymmetrisch omheen verdeeld. Bij positronium is de massa verdeeld over 2 even zware "objecten" die zich op enige afstand van het gemeenschappelijke zwaartepunt bevinden. Volgens mij is er dan sprake van een traagheidsmoment, of die binding nu oneindig stijf is of niet?

Ja, maar ik weet niet hoe die hanze daar dan energie-overgangen uit heeft gedestilleerd. Als je de Schrödingervergelijking voor een starre rotor wil oplossen heb je eerst de gemiddelde/rms afstand nodig. Maar die moet je halen uit de hydrogen-like vergelijking, die ook al energieën geeft. Dus het is wat zinloos.

[eendavid]

Het spectrum van positronium is toch gewoon goedgekend? Zie bijvoorbeeld de wikipediapagina, of een deeltjesfysica-boek.

edit: hoe hij aan fm komt weet ik niet, dat is verkeerd.

[Typhoner]

ja, maar je moet dan toch niet met traagheidsmomenten aan de gang gaan? Of mis ik hier iets?

[eendavid]

Neen, het is inderdaad gewoon de Shrödinger vergelijking (met gereduceerde massa), die neemt de energie komend van angulair momentum mee. Het uiteindelijke spectrum is iets ingewikkelder omdat de fijn en hyperfijn-splitting van dezelfde grootte orde zijn. Alleszins, de totale bindingsenergie van de laagst-energetische toestand (1S, spin singlet) is ongeveer 8 eV volgens 'Particles and Nuclei'. Die van de tweede laagste ongeveer 6 eV (maar de twee kunnen niet in elkaar overgaan, ik denk owv behoud van angulair momentum).