relativiteitsmeetkunde (aanschouwbaar)

[Michel Uphoff]

@ frank1959

Ik kan niets anders dan het roerend eens zijn met Bartjes. Ik heb jouw stukken gepoogd door te werken, en begrijp er ook weinig van. Dat is geen onwil van mijn kant, wellicht onkunde, maar in ieder geval zie ook ik niet:

- wat je wilt aantonen, op welk probleem je een antwoord poogt te geven

- geen duidelijkheid over de achterliggende gedachten/principes

- geen voor mij begrijpbare beschijving van de gevolgde methode

- geen duidelijke stapsgewijze opbouw,

- geen praktische voorbeelden die nagemeten/uitgerekend/geverifieerd kunnen worden door dummy's als ik.

Daardoor dansen er - zoals eerder gezegd - er bij mij een aantal onnavolgbare lijnen met onbekende functie en ongedefinieerd doel voor de ogen waar ik echt niets mee kan.

[frank1959]

Reactie Bartjens,

ik heb gehoord of gelezen dat Einstein de theorie van Riemann bestudeerde die een voorname rol aan de ontwikkeling van de algemene relativiteitstheorie. Rienmann heeft veel van zijn wiskundig inzicht verkregen vanuit regelvlakken. Welke andere zijn dan ik gebruik.

1. Einstein heeft veel met een zakdoek laten inzien hoe een vlak gekromd kan zijn. Er zijn nadien betere modellen van gemaakt. Dit oppervlak heeft naar mijn idee eigenlijk altijd de verkeerde richting gehad omdat dit om het aantrekkingspunt van het gravitatieveld licht. In mijn voorstelling met regelvlakken loopt het regelvlak door het aantrekkingspunt en heeft daardoor wel de juiste richting.
2. In verschillende voorbeelden in zijn relativiteitstheorieën kwadrateert hij een geknikte en een dubbele lijn. Denk aan de tijdsdilatatie in de speciale relativiteitstheorie welke Wheeler alleen gebruikt in de algemene relativiteitstheorie. In mijn ogen gaat dit niet je kunt een geknikte of op en neergaande lijn niet kwadrateren. Rekenkundig is dit onjuist. Je kunt makkelijk door algebra aantonen dat dit dezelfde uitkomst geeft maar dat zegt verder niets over de methode.

Het 1^e punt is bij toeval op een onbewuste manier goed gekomen. Het 2^e punt heb ik anders opgevat De algebra geeft aan dat de methodiek niet juist of volledig is maar de uitkomst is (toevallig?) goed. Mijn verwachting hierbij is dat je dit een slap argument vindt maar goed ik ben er dan toch druk mee bezig geweest en heb hier een oplossing voor bedacht. In feite is dit voor mij een scherpe definitie en een redelijke bewijsvoering. Dat vele andere dit argument slapjes en ver gezocht vinden zal dit voor mij betekenen dat een discussie niet of moeilijk op gang komt.

Ik heb allereerst veel afgezocht met meetkunde in het platte vlak maar vond hierin maar gedeeltelijke oplossingen. In combinatie met een invariante maat het interval wat in de algemene relativiteitstheorie een voorwaarde is vond ik geen zins een oplossing. De bestaande, of een van de bestaande oplossingen? vindt plaats in het coördinatenstelsel van Descartes in combinatie met de vierde dimensie tijd. De tensor in dit coördinaten stelsel werden voorgesteld als een kromme lijn. Afgezien deze theorie sowieso ver boven mijn pet gaat zag ik weinig kans om dit vervolgens weer te herleiden naar de stelling dat een geknikte lijn kwadrateren onjuist is.

Toen ben ik op het idee gekomen dat je op een unieke manier een vierkant je plat dan wel krom kunt voorstellen. Hetzelfde geld voor een ruit. Voor een (rechthoekige) driehoek geld dit niet want deze is altijd plat. Bij meervoudige veelhoeken lukt dit ook niet meer omdat dit in combinatie met het begrip kwadrateren geen hout snijdt. Deze methode heeft zeer eenvoudige uitgangspunten wat op zich in mijn gedachtewereld al veelbelovend is. Hier kon ik al vrij snel met dezelfde uitgangspunten als in de algemene relativiteitstheorie dezelfde vergelijkingen maken. Dit is beschreven in mijn schrift Relativiteit coördinaten stelsel. Een andere meetkundige beschouwing van de algemene relativiteitstheorie welke kan leiden tot de meetkundige discussie dat het niet te zeggen valt welke van de twee tekenkundige benaderingen juist is. Dit artikel zal ik voorstellen om via mijn moderator bij het artikel relativiteitsmeetkunde (aanschowbaar) te plaatsen. Dit artikel bezat nog geen mathematische bewijsvoering alleen een draagvlak voor een discussie welke nog maar gedeeltelijk gevoerd kon worden wat ik niet kan vertellen voordat het bestudeerd wordt. Als ik de argumenten nu weergeef werkt dit toch niet. Eentje zou kunnen Het interval kan ruimte dan wel tijdachtig zijn en dit was in dat stuk nog niet weer te geven. Toen ik hier een oplossing voor zag betekende dat ik iets nog niet volledig begrepen, gezien had. Aanvankelijk daalde de kwaliteit van de voorstelling maar na het vollediger begrepen te hebben kreeg ik het idee om het vanuit een iets andere insteek te beschrijven en had een oplossing voor het ruimte en tijdachtig interval. Vervolgens kwam ik erachter hoe dat het zelfs mathematisch te bewijzen valt. Gedeeltelijk is dit beschreven in het stuk relativiteitsmeetkunde (aanschouwbaar)

Het algebrawerkstuk relativiteitsmeetkunde (aanschouwbaar) wil ik altijd wiskundig onderbouwd hebben. Te beginnen met de twee regelvlakken die vanuit een krom vierkant en kromme ruit herleidt worden. Dit vinden we op Pag. 2 en 3 op blz. 8 t/m 11 Vervolgens beschrijven we deze in par. 7 onder het gedeelte, “Beschrijving van de coördinatenpunten van het vierkant en ruitvormig regelvlak” op Blz. 35 onderaan t/m blz. 44. Dan ontdekken we naar mijn idee dat beide regelvlakken niet voldoen aan de voorwaarden Z =XY zoals bij het regelvlak in de algebraïsche meetkunde voorgesteld wordt op de door U aanbevolen website. Beide regelvlakken voldoen wel aan de voorwaarde: Een paraboloïde is een kwadratisch oppervlak in drie dimensies.

Einstein heeft na zijn 36^e zijn hele verdere leven nog naar de ruimte tijdgeometrie gezocht maar niet mogen vinden. Hij is hier niet in geslaagd en ironisch genoeg vindt hij dat hij heeft gefaald omdat hij geen allesomvattend wereldbeeld schetste. Einsteins definitie van een wetenschapper: ‘een gewetenloze oppertunist’ Niemand besefte van hoe belangrijk het was om op een zo eenvoudige manier als mogelijk is te zoeken en heeft dit vele studenten van hem in laten zien. Onder andere ook Wheeler die zijn populaire wetenschappelijke boek vanuit een andere dialoog schreef dan de meeste andere wetenschappers dat doen. De speciale relativiteits theorie beschrijft hij van uit een 2D kromming en de speciale uit een meervoudige kromming. Hij gebruikt de figuurlijke weergave van de tijdsdilatatie pas in de algemene relativiteitstheorie. Aan de eenvoudige manier van zoeken voldoet mijn werkstuk ook. In feite kan dit ook niet anders want ik ken uiteindelijk wiskundig gezien relatief weinig en vanuit dit oogpunt is het idee ook gedoemd te mislukken maar ondanks dat wil ik het wel zodanig beschreven hebben zodat het voor een breed publiek toegankelijk is. Algebra technisch klopt het want dat kan ik zien.

Ik wil voorstellen om het stuk in gedeeltes op te delen. Het eerste gedeelte is in het schuin gedrukte wat hierboven is weergegeven. Het voorstel is om dit wiskundig te beschrijven en ik doe als tegenprestatie een donatie aan het wetenschapsforum. De hoogte van dit bedrag spreken we vooraf af. Ik doneer de helft vooraf en de tweede helft achteraf als het resultaat voltooit is. Nadien bekijken we het resultaat en bekijken we of we voor de volgende gedeeltes verder door willen gaan. Op het wetenschapsforum sta je veelvuldig op en misschien is er op deze manier genoeg motivatie om een klein gedeelte van dit stuk te bestuderen en wiskundig te onderbouwen. Voor mijzelf is het nog moeilijk te doen en kost me ook veel tijd wat me tegen begint te staan. Voor mij zou dit een uitstekende oplossing zijn en je kan laten weten of jij hier ook iets voor voelt. Je gaf te kennen om me niet meer te antwoorden en in dat geval wil ik je dan bedanken voor de voorgaande genomen moeite om mij op een gepaste manier te beantwoorden naar aanleiding van mijn werkstuk relativiteitsmeetkunde.

Groeten,

Frank.

[Math-E-Mad-X]

Algebra technisch klopt het want dat kan ik zien.

Als dit altijd jouw manier van redeneren is dan heeft discussie natuurlijk geen enkele zin.

[Marko]

Opmerking moderator

Zoals aangegeven is het voor niemand echt duidelijk wat nou precies de bedoeling is, en daarom loopt de discussie ook zo goed als dood; een en ander wekt wrevel bij sommige deelnemers. Daarom een oproep om de discussie wat te structureren, de punten volgend die in bericht #16 werden aangedragen.;

- wat je wilt aantonen, op welk probleem je een antwoord poogt te geven

- geen duidelijkheid over de achterliggende gedachten/principes

- geen voor mij begrijpbare beschijving van de gevolgde methode

- geen duidelijke stapsgewijze opbouw,

- geen praktische voorbeelden die nagemeten/uitgerekend/geverifieerd kunnen worden door dummy's als ik.

Indien er geen gevolg wordt gegeven aan deze punten ter verbetering, dan wordt deze discussie zinloos en het topic gesloten.

[Jan van de Velde]

Opmerking moderator

Op verzoek van Frans1959 hieronder een bijlage die net te groot is voor de rechten die hij als beginnend gebruiker heeft, en die hij dus zelf niet kan plaatsen.

[frank1959]

Reactie Math-E-Mad-X

Een passie voor wetenschap moet het uitgangspunt zijn?

Algebra technisch klopt het want dat kan ik zien.

Als dit altijd jouw manier van redeneren is dan heeft discussie natuurlijk geen enkele zin.

De zin algebratechnisch klopt het want dat kan ik zien komt uit een reactie van Bartjens. Die vond al in voorgaande reacties dat men alleen door een formule kan bepalen of het een regelvlak betreft. En ik vind van niet. Een formule is wel de minst gecompliceerde en daardoor de beste manier maar een discussie hierover mocht geen doorgang vinden.

3 x3 = is geen 10 is geen discussie waard. Algebra technisch is in deze zin ook niet een discussie waard want als je 3x3 =10 algebra technisch benaderd kun je zien dat dit niet klopt. Als je het met maten aangeeft mag je er in eerste instantie van uitgaan dat de schrijver dit juist heeft. Het stuk wordt er ongelooflijk saai van als je dit elke keer beschrijft. Zie eventueel mijn voorstudie in het schrift relativiteit coördinatenstelsel wat intussen door mijn moderator geplaatst is.

Ik denk de algemene relativiteitstheorie doormiddel van relativiteitsmeetkunde aanschouwelijk kan voorstellen. Jij denkt misschien van niet. Dit zou dan een gezond discussiepunt kunnen zijn.

Omdat ik steeds alles op een algebraïsche wijze opschrijf naar aanleiding van het lezen van het populair wetenschappelijk boek van Wheeler wat ik hieruit weet, overneem en op een andere algebraïsche manier kan vergelijken kom ik er toevallig achter dat het inzicht betreffende de ruimtetijd geometrie voor mij steeds completer wordt. Meestal ontwikkeld zo’n manier van doen dat er steeds meer vragen komen waar je geen antwoord op vindt. Het zou dus een uitdaging ondanks mijn slechte presentatievermogen van je kunnen zijn om iets gewoner tegen over me te gaan staan.

Groeten,

Frank.

P.S Ik ben bezig om het stuk volgens de aanwijzingen van Michel Uphoff en moderator Marco te verbeteren. Ik heb er op dit moment nog te weinig tijd voor maar houd je van deze wijzingen op de hoogte.

[frank1959]

@ frank1959

Ik kan niets anders dan het roerend eens zijn met Bartjes. Ik heb jouw stukken gepoogd door te werken, en begrijp er ook weinig van. Dat is geen onwil van mijn kant, wellicht onkunde, maar in ieder geval zie ook ik niet:

- wat je wilt aantonen, op welk probleem je een antwoord poogt te geven

- geen duidelijkheid over de achterliggende gedachten/principes

- geen voor mij begrijpbare beschijving van de gevolgde methode

- geen duidelijke stapsgewijze opbouw,

- geen praktische voorbeelden die nagemeten/uitgerekend/geverifieerd kunnen worden door dummy's als ik.

Daardoor dansen er - zoals eerder gezegd - er bij mij een aantal onnavolgbare lijnen met onbekende functie en ongedefinieerd doel voor de ogen waar ik echt niets mee kan.

Reactie.: Michel Uphoff.

Poging om een inzicht te geven in de door jouw puntsgewijze vermelde onduidelijke punten, hoe ik deze vervolgens kan verbeteren voor een Dummy zoals jij.

- wat je wilt aantonen, op welk probleem je een antwoord poogt te geven.

In het boek zwaarte kracht van Wheeler stelt deze dat de ruimtetijd geometrie zich niet in een praktisch plaatje laat vangen. Ik heb een algebraïsche methode waar ik van denk waar dit wel zo bij kan zijn.

- geen duidelijkheid over de achterliggende gedachten/principes

De onovertroffen eenvoud van de zwaartekracht –zoals we die nu opvatten- is een van de meest inspirerende aanwijzingen dat het bestaan in de grond van de zaak nog niet kunnen bevroeden. Mijn verwachtingsbeeld hierbij is dat de ruimte tijdgeometrie daardoor naar een beter, misschien wel naar een alles omvattend beeld zal leiden. Mijn idee voldoet in elk geval ook aan een ongelooflijke eenvoud door meetkundig twee verschillende regelvlakken te vergelijken die elkaar kruisen, (snijden wat is de juiste term?) op 3 gezamenlijke snij rechte.

- geen voor mij begrijpbare beschrijving van de gevolgde methode.

Meetkundig worden twee verschillende regelvlakken met elkaar vergeleken die elkaar kruisen en op 3 gezamenlijke snij rechte. Deze figuurlijke voorstelling heeft een middelpunt. De kruispunten van de kruisende rasterlijnen van het vierkantvormig en ruitvormig regelvlak met de gelijke vormsoort kunnen ten opzichte van het middelpunt worden vergeleken. Hierbij houden we de helft van de lengte van de zijde van het krom vierkant tussen de kruisende snij rechte constant,Interval. Het vierkantvormige regelvlak blijft congruent, het ruitvormige regelvlak veranderd voortdurend. Bij elke berekening krijgen beide een ander formaat en het raster komt telkens anders plaats op het regelvlak te staan. Deze methode voldoet aan dezelfde voorwaarde als aan de algemene relativiteitstheorie gesteld worden. Het probleem hieraan is vooralsnog dat onder andere de tijdsdilatatie hier niet in voorgesteld kan worden. Maar laten we ons altijd eerst inspireren door hetgeen we er wel van begrijpen.

- geen duidelijke stapsgewijze opbouw.

Hier heb ik veel moeite mee en vraag op dit gebied ook assistentie. Zie boven het voorwoord in het stuk relativiteitsmeetkunde (aanschouwbaar) Ik probeer zo goed als mogelijk is voor mij om dit te doen en helaas is dit het dan. Als we elkaar willen begrijpen zullen we beide hiervoor onze verantwoording moeten nemen zodat dit beter wordt.

- geen praktische voorbeelden die nagemeten/uitgerekend/geverifieerd kunnen worden door dummy's als ik.

Als je alle algebravergelijkingen moet illustreren dat dit klopt wordt het ontzettend saai om te lezen en bijna ondoenlijk om te beschrijven. In mijn voorstudie relativiteit coördinatenstelsel heb ik dit wel gedaan maar gaf methode technisch niet het juiste resultaat vond ik.

De discussie welke ik toen aan de orde wilde brengen “Een (andere ?) meetkundige beschouwing van de algemene relativiteitstheorie welke kan leiden tot de meetkundige discussie dat het niet te zeggen valt welke van de twee tekenkundige benaderingen juist is”.

Nadien is de discussie verder uitgebreid om een draagvlak te krijgen dat het geen wat ik beweer ook mathematisch te bewijzen valt.

1. In eerste instantie wil ik me verdiepen om het voorwoord te herschrijven

1. De paragraven 2,3 en 4 zijn belangrijk om te begrijpen, en te kennen wil je iets van het vergelijken tussen de regelvlakken kunnen begrijpen. Ik denk dit duidelijk beschreven te hebben en daarop heb ik graag van U als dummy een antwoordt zodat ik dit vervolgens weer kan verbeteren.

We zullen zien al ik weet zelf ook niet wat ik ervan mag verwachten of het door mij gewenste resultaat uiteindelijk behaalt wordt of dat ik het inzicht verkrijg waarom het door mij gewenste resultaat niet behaalt wordt.

Groeten,

Frank.

[Bartjes]

In de wetenschap is al zeer veel bedacht, en de kans dat je zelf nog iets nieuws vindt is klein. Ik zou eerst eens navragen of je idee niet al eerder door anderen is uitgewerkt, voordat je er nog meer tijd in steekt.

http://arxiv.org/ftp/arxiv/papers/1205/1205.6649.pdf

Dit is zeer geavanceerd (gaat mij ook boven de pet), maar bewijst in ieder geval dat het gebruik van regeloppervlakken in de relativiteitstheorie al bekend is.

[Math-E-Mad-X]

Beste Frank, ik zou je theorie graag willen begrijpen, maar het gaat hier al direct mis in de eerste paar zinnen:

Meetkundig worden twee verschillende regelvlakken met elkaar vergeleken

Wat bedoel je met vergelijken? Welke eigenschappen van de twee regelvlakken vergelijk je hier? Hun oppervlakte? hun kromming? hun temperatuur? (ik zeg maar wat)

...die elkaar kruisen en op 3 gezamenlijke snij rechte.

Dit is ten eerste al geen correcte zin, en ten tweede zie ik niet in waarom twee regelvlakken elkaar kruisen op 3 gezamenlijke rechten.

Is dit zo voor elke twee regelvlakken? of alleen voor een specefieke keuze van regelvlakken? Is dit een conclusie die je trekt uit je theorie, of is dit een voorwaarde die je van tevoren oplegt aan je theorie? In het eerste geval: wat zijn fysische de gevolgen van deze conclusie, en in het tweede geval: waarom is deze voorwaarde noodzakelijk?

De kruispunten van de kruisende rasterlijnen van het vierkantvormig en ruitvormig regelvlak met de gelijke vormsoort kunnen ten opzichte van het middelpunt worden vergeleken.

Hier heb je het over kruispunten die worden vergeleken met het middelpunt.

Nogmaals: welke eigenschappen van deze punten worden met elkaar vergeleken?

Het vierkantvormige regelvlak blijft congruent, het ruitvormige regelvlak veranderd voortdurend

Wanneer blijft het vierkante regelvlak congruent, en wanneer verandert het ruitvormige? Onder invloed waarvan? hoe veranderen ze? wie of wat garandeert dat dit zo is? Is dit een natuurwet?

Bij elke berekening krijgen beide een ander formaat

Hoe kunnen regelvlakken in godsnaam een ander formaat krijgen door een berekening? hoe kan een berekening van invloed zijn op het formaat van een object? Als ik de snelheid van een vliegtuig bereken, dan heeft dat toch verder geen enkele invloed op het formaat van dat vliegtuig?

Deze methode voldoet aan dezelfde voorwaarde als aan de algemene relativiteitstheorie gesteld worden.

Over welke voorwaarde heb je het?

En zo kan ik nog wel een tijdje doorgaan. Kortom: het spijt me, maar ik kan echt geen touw vastknopen aan je verhaal.

Ik denk dat je beter eerst iets van een cursus 'begrijpelijk schrijven' kunt volgen zodat je wat beter leert je ideeën te verwoorden.

[Michel Uphoff]

Beste Frank,

Ik heb je voorstudie doorgelezen, samen met de antwoorden op mijn vragen en mijn best gedaan er inzicht in te krijgen. Helaas is dat mij dat ondanks deze aanvullende informatie absoluut niet gelukt.

Ik denk dat er hier een aantal mensen langskomen die je zouden willen helpen met het verduidelijken van jouw theorie, maar denk dat dat weinig kans van slagen heeft als er hier niemand is die echt begrijpt wat je uit wilt drukken.

Natuurlijk kan ik hier nu met een waslijst vragen aankomen, maar dat lijkt mij op dit moment niet de juiste ingang.

Het advies van MEMX in #24 om je allereerst te gaan richten op begrijpelijk schrijven lijkt mij namelijk bijzonder zinnig. Als het je niet lukt anderen jouw ideëen over te brengen loopt het spaak, hoe goed deze inzichten misschien ook kunnen zijn. Daar zou ik als eerste aan gaan werken.

[frank1959]

Reactie Math-E-Mad-X

Allereerst begin ik met de vergelijkingen die Wheeler maakt Zie de vergelijkingen die ik in de bijlage meezendt. Dan ga ik de overeenkomsten en verschillen weer geven. Vervolgens zal ik op uw 6 antwoorden een bepaalde visie geven. Misschien dat een verschil van inzicht verhelderend werkt.

De figuurlijke voorstelling van Wheeler welke sterk lijkt als van de tijdsdilatatie in de speciale relativiteitstheorie gebruikt Wheeler voor de berekening van het interval in twee referentiesystemen in de algemene relativiteitstheorie.. We kunnen alleen stellen dat het grond referentiesysteem en het referentiesysteem van het karretje ten opzichte van elkaar bewegen.

Wheeler constateert dat we bij alle andere soorten van bewegingen van de referentiesystemen ten opzichte van elkaar het referentiesysteem van het karretje gelijk kunnen houden (interval) en alleen in het grond referentiesysteem de geknikte lichtreistijd en scheiding in ruimte veranderd.

Door mij worden de referentie systemen met het ruitvormige en vierkantvormige regelvlak voorgesteld. Dit levert de hierna volgende verschillen op.

• In de voorstelling met regelvlakken treden in beide referentie systemen verschillen op als ze met een andere snelheid ten opzichte van elkaar bewegen. Dit is in tegenstelling tot de voorstelling bij Wheeler waar alleen in het grond referentiesysteem een verschil op treed. Gevoelsmatig lijkt me dit logischer.
• Bij de regelvlakken meten ,kalibreren we vanuit een zelfde richting op het gekalibreerde lijnstuk in beide referentiesystemen. Zie eventueel Relativiteitsmeetkunde (aanschouwbaar) Het gekalibreerde lijnstuk geeft alleen het verband tussen beide referentiesystemen weer welke voorgesteld worden als een ruit en vierkantvormig regelvlak.
• De voorstelling door middel van de regelvlakken kent een middelpunt en kan daarom rechtstreeks voldoen aan de voorstelling van de ruimtetijd geometrie om een massa concentratiepunt.
• De ruimtetijd geometrie maak ik beredeneerbaar doormiddel van het idee relativiteitsmeetkunde.

Bij deze vier argumenten wil ik het vooralsnog laten om het idee niet te laten verzanden. Het aller belangrijkste is dat je overtuigd bent, of raakt dat er twee verschillende soorten algebraïsche regelvlakken, het ruitvormige en vierkantvormige regelvlak bestaan. Dit onderscheid heb ik ondanks de verschillende tips nog nergens meet of wiskundig beschreven zien staan. Toch ben ik er omgekeerd van overtuigd dat ze in de architectuur al lang beide gebruikt worden. Ze worden waarschijnlijk beide op dezelfde manier meet, wiskundig beschreven terwijl ze naar mijn idee wel verschillend zijn.

Antwoorden op Uw opmerkingen.

Opmerking 1

Meetkundig worden twee verschillende regelvlakken met elkaar vergeleken

Wat bedoel je met vergelijken? Welke eigenschappen van de twee regelvlakken vergelijk je hier? Hun oppervlakte? hun kromming? hun temperatuur? (ik zeg maar wat)

Opmerking 2

...die elkaar kruisen en op 3 gezamenlijke snij rechte.

Dit is ten eerste al geen correcte zin, en ten tweede zie ik niet in waarom twee regelvlakken elkaar kruisen op 3 gezamenlijke rechten.

Is dit zo voor elke twee regelvlakken? of alleen voor een specefieke keuze van regelvlakken? Is dit een conclusie die je trekt uit je theorie, of is dit een voorwaarde die je van tevoren oplegt aan je theorie? In het eerste geval: wat zijn fysische de gevolgen van deze conclusie, en in het tweede geval: waarom is deze voorwaarde noodzakelijk?

Opmerking 3

De kruispunten van de kruisende rasterlijnen van het vierkantvormig en ruitvormig regelvlak met de gelijke vormsoort kunnen ten opzichte van het middelpunt worden vergeleken.

Hier heb je het over kruispunten die worden vergeleken met het middelpunt.

Nogmaals: welke eigenschappen van deze punten worden met elkaar vergeleken?

Opmerking 4

Het vierkantvormige regelvlak blijft congruent, het ruitvormige regelvlak veranderd voortdurend

Wanneer blijft het vierkante regelvlak congruent, en wanneer verandert het ruitvormige? Onder invloed waarvan? hoe veranderen ze? wie of wat garandeert dat dit zo is? Is dit een natuurwet?

Opmerking 5

Bij elke berekening krijgen beide een ander formaat

Hoe kunnen regelvlakken in godsnaam een ander formaat krijgen door een berekening? hoe kan een berekening van invloed zijn op het formaat van een object? Als ik de snelheid van een vliegtuig bereken, dan heeft dat toch verder geen enkele invloed op het formaat van dat vliegtuig?

Opmerking 6

Deze methode voldoet aan dezelfde voorwaarde als aan de algemene relativiteitstheorie gesteld worden.

Over welke voorwaarde heb je het?

Algemene uitgangspunten:

Motivatie: Wheeler neemt zoals ik verwacht de algemene relativiteitstheorie correct over van Einstein omdat het een autoriteit genoemd mag worden. Ik neem dit aan en gebruik dit als uitgangspunt.

Dezelfde grootheden als Wheeler beschrijft in het beschrijven van de algemene relativiteitstheorie neem ik klakkeloos over. Zie de bijlage. In het praktische plaatje van hoe de twee referentie systemen ten opzichte van elkaar bewegen in het (gedachten?) experiment. Deze presentatie van Wheeler neem ik ook over.

1. Een lijn is een rechte. Algebraïsche methode.
2. We vergelijken lengte maten.

Over snelheden spreken we niet ?? We constateren alleen hoe twee referentie systemen ten opzichte van elkaar bewegen denk ik. Deze vergelijk ik vanuit 2 verschillende soorten regelvlakken.

Uw opmerking onder 1 is hiermee (gedeeltelijk?) beantwoord denk ik.

• We constateren een verschillende lichtreistijd in 2 verschillende referentiesystemen. In zowel de werkwijze van mij als Wheeler. Welk referentiesysteem stil staat en welk beweegt is niet te zeggen en is daarom volstrekte onzin om dit zo te zeggen denk ik.
• De scheiding in ruimte maakt het verband tussen de verschillende lichtreistijd in de 2 verschillende referentiesystemen. We nemen in elke referentie systeem vergelijking dezelfde lengte lichtreistijd als uitgangspunt. (Invariante lichtreistijd ?? Omdat de scheiding in ruimte gelijk is aan de scheiding in tijd??) Althans dit wordt dan een invariante maat. De invariante lichtreistijd staat altijd in het referentiesysteem waar de scheiding in ruimte 0 is. In de door mij voorgestelde relativiteitsmeetkunde staat het kruispunt tussen de kruisende zijdes van ieder krom vierkant op het middelpunt van het vierkantvormig regelvlak. In het andere referentiesysteem is de lichtreistijd variabel, altijd de invariante lichtreistijd en de scheiding in afstand is 0 in de voorstelling bij Wheeler. In de door mij voorgestelde relativiteitsmeetkunde staat het kruispunt tussen de kruisende zijdes van iedere kromme ruit met voor iedere ruit een andere maat naast het middelpunt van het ruitvormig regelvlak.

1. Deze uitgangspunten neem ik klakkeloos over. Zonder na te denken over de snelheid van een vliegtuig. Ten opzichte waarvan heeft het vliegtuig een snelheid? Dit is ten opzichte van alle denkbare vrij zwevende referentiesystemen,waarnemers (geodeten) die ten opzichte van elkaar weer verschillend bewegen? Van welk referentiesysteem zullen we dan zeggen, aantonen dat dit stil staat? Ik zeg in dit verband ook maar wat.
2. Beide referentie systemen hebben de spiegel als een gezamenlijk waarnemingspunt in de voorstelling van Wheeler In mijn voorstelling weet ik dat de scheiding in ruimte gelijk is aan de scheiding in tijd niet goed te verwoorden. Maar ik constateer met mijn werkwijze doormiddel van de relativiteitsmeetkunde de lichtreistijd in beide referentiestelsels verschillend in staat en met elkaar in verband staat van hoe snel ze ten opzichte van elkaar bewegen. Dit is in tegenstelling met de voorstelling van Wheeler waar de lichtreistijd, het interval is en scheiding in ruimte altijd 0 is in een referentiesysteem, het karretje. In het andere referentiesysteem, het grondreferentiesysteem daar is de scheiding in afstand en de lichtreistijd alleen variabel en afhankelijk van de snelheid die de referentiestelsels ten opzichte van elkaar hebben. Je let onterechte alleen op het formaat van het vierkantvormige regelvlak Opmerking 4 en 5
3. Zonder na te denken over een oppervlakte temperatuur weet ik allemaal nog niet wat meer ben blij dat ik enkel en alleen doormiddel van een lengtemaat vergelijking een overeenkomstige algebraïsche vergelijking kan maken met de gelijke uitgangspunten, die overgenomen zijn van Wheeler. Misschien als ik in dit verband praat over het verklikken van de maatvoering zoals ze bij het uitzetten van bouwwerken doen als ze anders de maat niet kunnen bepalen. Je hebt bij de relativiteitsmeetkunde de twee meetkundige eigenschappen nodig van het ruit en vierkantvormige regelvlak om tot een overeenkomstige vergelijking te kunnen komen. Opmerking 6
4. Hoe de regelvlakken elkaar op 3 gezamenlijke snij rechte elkaar snijden en waar deze 3 snij rechte staan volgt rechtstreeks uit het verband wat ik in de bovengenoemde punten beschrijf. Het heeft niets met een specifieke keuze of wat dan ook te maken. Het is alleen een andere werkwijze. Opmerking 2

Eigenlijk herhaal ik de zaak van uit de eerdere schrijfwijze maar misschien levert het toch meer duidelijkheid op omdat ik alleen de belangrijkste overeenkomsten en verschillen tussen de werkwijze van Wheeler en mij weergeef. De meetpunten in mijn idee zijn anders genomen. Deze opgenoemde punten zou je dan in samenhang kunnen zien met het stuk relativiteitsmeetkunde (aanschouwbaar).

1. Het middelpunt van het relativiteit coördinatenstelsel valt samen met het hoekpunt van de identieke haakse maat.
2. Het middelpunt van het vierkantvormige regeloppervlak staat met de ½ identieke haakse maat van het middelpunt van het relativiteit coördinatenstelsel vandaan. In de vergelijking met Wheeler is dit de ½ geknikte lichtreistijd. Opmerking: Alle kruisende zijde kennen het middelpunt ook als kruispunt bij het vierkantvormig regeloppervlak. Dus het kruisen van de zijde van het kromvierkant met de vormsoort is dus op het middelpunt van het vierkantvormig regelvlak.
3. De afstand tussen het middelpunt van het ruitvormige regelvlak en het kruispunt van de kruisende zijdes met de vormsoort is gelijk als de ½ scheiding in afstand bij zoals bij de voorstelling van Wheeler. Opmerking: Ten 1^e Het kruispunt van de kruisende zijde van een kromme ruit op het ruitvormige regelvlak staat met een eigen maat voor iedere ruit naast het middelpunt. Ten 2^e Het middelpunt van het ruitvormige regeloppervlak staat op het middelpunt van het relativiteit coördinatenstelsel.

Kijk maar even of door deze opmerkingen het inzicht op dit werkstuk nog wat verandert,verbeterd wordt.

Het aller belangrijkste voor mij is op dit moment dat je in eenvoudige bewoordingen aan mij beschrijft hoe het vierkantvormige en ruitvormige algebraïsche regelvlak er uit ziet en welke eigenschappen ze bezitten. Vanuit hier kan ik dan waarschijnlijk ontdekken van wat je wel of niet begrijpt wat ik wil zeggen. Daarnaast geeft het een gerede kans dat ik het werkstuk nadien beter kan herschrijven.

Groeten,

Frank.

[frank1959]

Reactie Bartjens

Bedankt voor je artiekel.

Zelf kan ik er ook niets van begrijpen. Ik heb wel met een wiskundige al lang geleden contact gehad betreffende mijn artiekel. Toen hadden we een discussie wat een regeloppervlak is. Hij vond (misschien wel terecht?) dat men een dergelijk (regel) vlak of een krom vierkant of ruit al zeker geen oppervlak kon noemen. Toch op de aanbevolen webside door U doen ze dat wel. Misschien kan hij dit wiskundige stuk wel gemakkelijk lezen en bekijken of we op dezelfde manier bezig zijn. Zodra ik een antwoord hierop heb zal ik het je laten weten al kan dit nog wel even duren.

Groeten,

Frank.

[frank1959]

Reactie Michel Uphoff

Een waslijst van vragen is zeker niet de juiste ingang. Maar er is één belangrijke vraag voor mij waar ik een grote belangstelling voor heb.. Ik denk en beschrijf dat er 2 soorten algebraïsche regeloppervlakken zijn. Graag zou ik zien dat je deze twee regelvlakken met je eigen bewoordingen eens uitlegt aan mij in combinatie met een beschrijving van de verschillende eigenschappen hiertussen. Dan kan ik waarschijnlijk zien waarom mijn werkstuk zo slecht begrepen wordt.Daarnaast hoop ik inzicht te verkrijgen hoe deregelijke voorstellingen beter te beschrijven zijn.

Ik ben ervan overtuigd dat ik het artiekel, idee opnieuw zal moeten beschrijven maar weet niet goed genoeg hoe. Eerst zal ik het door jou aanbevolen boekje eens lezen.

Groeten,

Frank.

[Math-E-Mad-X]

Lees eens even rustig deze zin nog eens na:

De figuurlijke voorstelling van Wheeler welke sterk lijkt als van de tijdsdilatatie in de speciale relativiteitstheorie gebruikt Wheeler voor de berekening van het interval in twee referentiesystemen in de algemene relativiteitstheorie..

Heb je dan echt totaal niet door dat er grammaticaal niets van klopt? Het spijt me om dit te zeggen, maar leer alsjeblieft eerst wat beter Nederlands, want je gebrekkige taalbeheersing maakt het alleen maar nog onduidelijker dan het al is.

[Onwetend]

Ten eerste wil ik zeggen dat ik het topic al wel een tijdje volg, maar er niet zo heel veel nuttigs over kan zeggen. ik vind e.e.a. wel interressant, en als het zo is dat de huidige methode alleen in benadering werkt, terwijl jouw methode exacte antwoorden geeft, is dat natuurlijk een hartstikke mooi pluspunt. Daarnaast wil ik (misschien wat offtopic) even meegeven dat ik sowieso de vlakken die in je stukje voorkomen erg herkenbaar vindt, maar wel op een heel ander gebied. Ik herken er namelijk wel de structuur van DNA in, net zoals ik er de projectie van een 1D lijn naar een 3D figuur in terug zie. e.e.a kan ik eventueel toelichten maar ik wil in eerste instantie niet teveel offtopic gaan.

Tot zover mijn persoonlijke mening / idee.

Wat me nu, op dit moment, het meest essentiele en handige lijkt wanneer je mensen mee wilt nemen in je denkwijze, is dat je, zoals Michel Uphoff al aangaf bij z'n vragen, met een concreet voorbeeld komt. Dit hoeft denk ik niet helemaal tot in perfectie te zijn uitgewerkt, maar je moet er wel begrippen bij gebruiken die iedereen kent. Om je maar een idee te geven:

- We hebben een punt A en een punt B. Punt B beweegt zich van A.

- We willen beschrijven op welke afstand punt B zich van punt A bevindt.

- bij Wheeler wordt dit gegeven volgens 'blablabla'.

- In relatieviteitsmeetkunde wordt deze juist gegeven door vanuit het punt A een vierkant raster te trekken, en deze uit te rekken langs een bewegend punt B. vervolgens nemen we de beginsituatie en afstand, en blablablabblablablbalbalbal

bovenstaande voorbeeld zal inhoudelijk niet kloppen, maar dat is ook juist aan jouw. Op die manier is het veel makkelijker om mensen mee te nemen in je gedachtengang, omdat iedereen dan duidelijk heeft waarover gepraat wordt. Ik heb het idee dat e.e.a. nu wat ongrijpbaar, juist omdat er een concrete situatie ontbreekt. Opzich heb je best een duidelijk verhaal, maar alleen als overkoepelend/algemeen verhaal, het is nog niet toepasbaar.

Laat dus niet zien hoe exact de regelvlakken zich gedragen, maar laat zien, voor welk probleem ze op welke manier een oplossing bieden. Ik weet zeker dat het balletje bij een aantal mensen dan wel zal gaan rollen.

-